Έντυπη Έκδοση

Οσκαρ Ουάιλντ

Υπέρκομψος νάρκισσος-εξιλαστήριο θύμα

Όσκαρ Ουάιλντ
Ο Οσκαρ Ουάιλντ, το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο καλλιτέχνη της βικτοριανής εποχής, κάτι σαν αρχηγός σχολής ας πούμε, είναι το βεβαιωμένο πρότυπο του μεγάλου αντικειμενικού δράματος των ηθών, που αρχίζοντας μ' έναν συγκρατημένο χλευασμό ανάμικτο με μπόλικη δόση δέους, επιτυχίας και φήμης, καταλήγει σ' έναν διασυρμό που παρόμοιό του -λόγω των καταστρεπτικών του συνεπειών- δεν έχει γνωρίσει από τότε ο κόσμος του πολιτισμού και της γνώσης.

Πλήρες θέμα...

  • Κριτική βιβλίου

    • Οταν το μέλλον παραμονεύει
      Ριψοκίνδυνοι ήρωες σε ιστορίες του υπερφυσικού Η Δάφνη ντι Μωριέ (1907-1989) από την αρχή της καριέρας της τη δεκαετία του '30 απέκτησε τη φήμη συγγραφέως μυθιστορημάτων ευρύτερης απήχησης, τα οποία οι περισσότεροι κριτικοί δεν συμπεριλάμβαναν στις λίστες με τα έργα τής «σοβαρής λογοτεχνίας».
    • Διηγήματος τελετουργία
      Η διηγηματογραφία, τουλάχιστον στις κορυφώσεις της, βρίσκεται πιο κοντά στην ποίηση παρά στο μυθιστόρημα. Ή, με άλλα λόγια, αναμετριέται και ξιφομαχεί με τους κανόνες της λεκτικής μονάδας παρά με εκείνους της παραγράφου ή της σελίδας, με τους οποίους αναμετριέται η μεγάλη αφήγηση.
    • «Κωνσταντινούπολις»
      Μία μεγαλειώδης έκδοση, με εισαγωγή και σχόλια του ιστορικού Κώστα Σταματόπουλου Η μνημειακή έκδοση «Κωνσταντινούπολις», με εισαγωγή και σχόλια του ιστορικού Κώστα Σταματόπουλου, που θεωρείται ένας από τους βαθύτερους γνώστες της ελληνικής διάστασης της οθωμανικής και νεότερης Πόλης, έχει, όπως κάθε σημαντικό έργο, πολλές πλευρές κι επιδέχεται διάφορες προσεγγίσεις και τοποθετήσεις.
    • Η εσώτερη Κωνσταντινούπολη
      Τι είναι αυτό που μας ελκύει στη συγκλονιστική αυτή πόλη, τι είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε όταν βρισκόμαστε εκεί, σαν σε ζεστή μητρική αγκαλιά;
    • Οι πόλεις του Βορρά και οι απορίες του Νότου δίπλα μας
      Το μυθιστόρημα «Γόμορρα» έκανε ευρέως γνωστό τον τριαντάχρονο Σαβιάνο, η αποκάλυψη όμως των τρόπων λειτουργίας της ναπολιτάνικης μαφίας τού στέρησε την ελευθερία του· έκτοτε ζει υπό προστασία.
    • Ο Κόσμος, ο Θεός, η θάλασσα στο διηνεκές
      Μια αμιγώς φιλοσοφική ματιά δεν θα μπορούσε να απολαύσει το παρόν έργο του καθηγητή Θεόδωρου Χρηστίδη, του οποίου το εύρος των γνώσεων δεν καταργεί την ποιητική ευκινησία που υποστηρίζει εξαιρετικά την πολύπλευρη οπτική των ζητουμένων του.
    • Τα ποιήματα του Νίκου Δήμου ( 1955-2005)
      Δρόμοι και πόλεις Ο Νίκος Δήμου στα ποιήματά του είναι γρήγορος. Σαν τους άντρες που κορτάρουν επιθετικά, ενόσω απευθύνονται, θέλοντας από την αρχή να πάρουν τον αέρα του άλλου για να τελειώνουν με τα διαδικαστικά και να φτάσουνε στα άκρα της ουσίας.
    • Ιστορία επιβίωσης με όρους
      Η Καλλιρρόη είναι μια κοκαλιάρα αγελάδα, γι' αυτό καταδικασμένη σε δίαιτες πάχυνσης και σχόλια του τύπου «Κρίμα το κορίτσι! Σκέτο κόκαλο, ποιος θα την παντρευτεί;». Το μέλλον της λοιπόν διαγράφεται δυσοίωνο στη Λιβαδοχώρα, όπου η ομορφιά των αγελάδων μετριέται με τα κιλά και η καταξίωση των ταύρων με τη δύναμη.
    • Ο πρώτος αθλητισμός δεν έχει γήπεδο
      Επιστροφή στη μεγάλη λογοτεχνία. Η Πανούκλα σε νέα έκδοση. Η ιστορία μιας οικογένειας μέσα στο μπρος-πίσω της πίστης. Ιράν, την εποχή του Σάχη, την εποχή του Χομεϊνί, την εποχή της ιρακινής εισβολής. Ιράν σ' αυτές τις εποχές, που η μάνα καρφώνει το παιδί και ο αδελφός εκτελεί τον αδελφό.
  • Συνέντευξη: Χρ. Χρυσόπουλος

    • Οι κρυφές όψεις της λογοτεχνίας
      Πριν από λίγες ημέρες, η Ακαδημία Αθηνών απένειμε το Βραβείο Αφηγηματικού Πεζού Λόγου σε έναν νέο συγγραφέα, στον 41χρονο Χρήστο Χρυσόπουλο για το μυθιστόρημα Η λονδρέζικη μέρα της Λώρας Τζάκσον (Καστανιώτης, 2008).
  • Λογοτεχνικό Συμπόσιο

    • Καβάφεια 2009
      Η πρόσκληση ήταν για τις 9 και 10 Δεκεμβρίου στο Κάιρο και στην Αλεξάνδρεια, αντίστοιχα, με οικοδεσπότες τους διοργανωτές, το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού -παράρτημα Αλεξάνδρειας-, το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καΐρου, την πρεσβεία της Ελλάδας στην Αίγυπτο και φυσικά, τις κοινότητες Καΐρου και Αλεξάνδρειας.
  • Κριτική μουσικής

    • Στο ντιβάνι του Δισκαναλυτή
      Ο Demis Roussos συνεχίζει στον δρόμο που τράβηξε πριν από σχεδόν 50 χρόνια, με σημαντικότερες στάσεις στον παρισινό Μάη του '68 επί των ημερών των Aphrodite's Child και μια λαμπρή καριέρα που θα ζήλευαν πολλά ποπ είδωλα απ' όλες τις μεριές του πλανήτη.
  • Από τις 4:00 στις 6:00

    • Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά
      Κάθε στιγμή της μέρας έχει τις ιδιαιτερότητές της και τους, συχνά φανατικούς, φίλους της. Υπάρχουν άνθρωποι που περνάνε μια ολόκληρη ζωή μισώντας, στην κυριολεξία, το πρωινό ξύπνημα, το οποίο αποφεύγουν όσο τους το επιτρέπουν οι υποχρεώσεις τους, και άλλοι που σχεδόν μόλις χαράξει, έχουν ήδη βάλει μπροστά τις καθημερινές τους δραστηριότητες και απολαμβάνουν, αν και πάλι έχουν τη δυνατότητα, το μοναδικό φαινόμενο της ανατολής του ήλιου, που γι' αυτούς δεν συγκρίνεται με καμία από τις υπόλοιπες στιγμές της ημέρας.
    • JAMES TAYLOR Για πάντα νέος
      Αλλος ένας χρόνος τελειώνει, μάλιστα σύντομα θα περάσουμε σε μια νέα δεκαετία, και σαν να μην άλλαξε τίποτα, το συγκρότημα των Beatles καταφέρνει να κυριαρχεί στη μουσική σχεδόν 40 χρόνια μετά την επίσημη διάλυσή του.
  • Άλλες ειδήσεις

    • Τηλεφώνημα από την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ
      (Ο Μπομπ Ντίλαν τώρα) Κινήσεις σαν ιερατικές. Μετρημένες ακόμη και οι αναπνοές του. Αργός, πειθαρχημένος στο σχέδιό του βηματισμός στα δεξιά και κάποτε στο κέντρο της σκηνής. Ψηλόλιγνο τοτέμ, κινούμενος στόχος ερασιτεχνών σκοπευτών ή πιλότος αυτόματος;
    • Τα σονέτα του Σαίξπηρ στο Berliner Ensemble
      Θα 'θελα κι εγώ, είναι αλήθεια, να ξεκινούσα νωρίς από το σπίτι και να έκανα αυτή τη βόλτα στο χειμωνιάτικο τοπίο. Να δω τον ήλιο ανάμεσα στα γυμνά δέντρα, έτσι όπως μόνον ο Βορράς είναι σε θέση να τον προσφέρει, να αναπολήσω την αίσθηση που μου είχε προκαλέσει το πρώτο αντίκρισμα εκείνου του μαγικού εξώφυλλου του Bare Trees των Fleetwood Mac, του περίφημου συγκροτήματος που θα έβλεπα σε συναυλία την επόμενη βδομάδα.
    • Γράμμα από το Λονδίνο
      Το Λονδίνο ποτέ δεν σε απογοητεύει. Ηδη από τα μέσα Σεπτεμβρίου ξεκινούν οι νέες εκθέσεις και τα μουσικά ή θεατρικά γεγονότα.
    • Apres vous
      Παρίσι - Πηγαίνω στο Παρίσι σχεδόν κάθε δύο τρία χρόνια, από το 1971, χωρίς να συνειδητοποιώ άμεσα και εύκολα τις αλλαγές που συντελούνται στη γαλλική κοινωνία και στην ίδια την πόλη.