Έντυπη Έκδοση

Apres vous

Παρίσι - Πηγαίνω στο Παρίσι σχεδόν κάθε δύο τρία χρόνια, από το 1971, χωρίς να συνειδητοποιώ άμεσα και εύκολα τις αλλαγές που συντελούνται στη γαλλική κοινωνία και στην ίδια την πόλη.

Εφέτος όμως πρόσεξα κάτι που νομίζω αξίζει να το σημειώσω: ενώ τη δεκαετία του '70 σχεδόν κανένας Γάλλος δεν σου μιλούσε αγγλικά, αν και ήξερε, τώρα σπεύδουν αμέσως μόνοι τους να σου μιλήσουν αγγλικά μόλις καταλάβουν ότι δυσκολεύεσαι με τη γλώσσα τους. Το τι μεσολάβησε μπορώ μόνο να το υποθέσω: η παγκοσμιοποίηση και η οικονομική κρίση εξαναγκάζουν σήμερα τον μέσο Γάλλο να είναι λιγότερο σνομπ και, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος, περισσότερο «ευπαθή» στην αγγλική γλώσσα. Γιατί στο κάτω κάτω παντού στον κόσμο «business is business».

Η άφιξή μας στο Παρίσι ήταν κάπως γραφική και μυθιστορηματική, αφού για το διαμέρισμα που νοικιάσαμε η ιδιοκτήτρια είχε αφήσει τα κλειδιά στο ταμείο του Cafe de Flores επί της Σεν Ζερμέν, όπως θα έκανε και μια ιδιοκτήτρια ενοικιαζόμενου σπιτιού στο χωριό Φαλατάδος της Τήνου, η οποία θα τα άφηνε στο καφενεδάκι της πλατείας. Αυτή η ομοιότητα Παρισίων και Φαλατάδου ίσως και να συμβολίζει κάτι βαθύτερο από το «ο πλανήτης μας ένα μεγάλο χωριό».

Στα σαράντα χρόνια που επισκέπτομαι ως τουρίστας το Παρίσι, έχω πάει πολλές φορές σε πολλά μουσεία και στα μέρη κεντρικού τουριστικού ενδιαφέροντος. Οπότε αυτή τη φορά τα άφησα απ' έξω, γιατί εφέτος είχαμε ως «συμβούλους» βέρους Παριζιάνους, έναν γείτονά μου στην Τήνο, τον Ντίτερ ντ' Ουλιάς που μένει στο κυκλαδίτικο νησί από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, και το ζεύγος Ζακ και Λιζ Τουρνεμπίζ. Μας υπέδειξαν ένα μουσείο που όλα αυτά τα χρόνια διέφευγε την προσοχή μας. Είναι το Musee Carnavalet επί της rue de Sevigne, ένα μουσείο που μαζί με 14 άλλα ανήκει στον Δήμο των Παρισίων. Πρόκειται για ένα τριώροφο κτήριο του 16ου αιώνα, όπου στεγάζεται όλη η ιστορία του Παρισιού. Για να εξηγούμαι: μέσα από πίνακες, γλυπτά, χαρακτικά, εκθεσιακούς χώρους, αναπαραστάσεις της καθημερινότητας των Παριζιάνων με μακέτες του εσωτερικού των σπιτιών τους, ξετυλίγεται μπρος στα μάτια σου η πορεία του Παρισιού από γενέσεως του, τότε που δεν υπήρχε τίποτε άλλο εκεί εκτός από χωράφια, έως τα μέσα του περασμένου αιώνα. Εδώ, σ' αυτό το μουσείο, κατοίκησε από το 1677 έως το 1696 η Γαλλίδα συγγραφέας Madame de Sevigne. Είναι ένα από κάθε άποψη εντυπωσιακό μουσείο για όποιον όντως ενδιαφέρεται να δει την ιστορία -από τη Ρωμαϊκή εποχή και την εξέλιξή της διά μέσου των αιώνων- της Πόλης του φωτός.

Αλλη ένδειξη του ότι οι Γάλλοι βάζουν νερό στο κρασί τους ως προς τον μονάκριβο «γαλλισμό» τους και που τους κάνει ακόμα πιο ευπαθείς στην αγγλική γλώσσα είναι κάτι το πρωτάκουστο: υπάρχει γαλλικό περιοδικό για το βιβλίο (που έκλεισε ήδη χρόνο) με τον αγγλοπρεπέστατο τίτλο «Books» και υπότιτλο «L'actualite par les livres du monde», στο πιο πρόσφατο τεύχος του οποίου υπάρχει φάκελος με τίτλο «Το αίνιγμα του Κορανίου». Είναι ένα διμηνιαίο περιοδικό που θυμίζει ελάχιστα άλλα γνωστά διεθνή περιοδικά για το βιβλίο, με έμφαση στο τι κινείται, ποια είναι η βιβλιοαγορά και τα μπεστ σέλερ σε άλλες χώρες, όπως η Κίνα, η Βραζιλία, οι ΗΠΑ, το Μεξικό, η Ιαπωνία, η Γερμανία, ο Λίβανος, η Δανία, η Ελλάδα. Για την Ελλάδα αναδημοσίευσε τον κατάλογο με τα 10 μπεστ σέλερ του Εθνους της Κυριακής της 14ης Σεπτεμβρίου, έναν κατάλογο που επιμελείται η Ελένη Γκίκα, συνοδευόμενο από άρθρο με περιγραφές των βιβλίων των Δημήτρη Μπουραντά, Ζυράννας Ζατέλη, Λένας Μαντά, Σοφίας Βοΐκου, Αλκυόνης Παπαδάκη, Χρυσηίδας Δημουλίδου, Νικόλ-Αννας Μανιάτη, Μάρως Βαμβουνάκη, Ντόρας Γιαννακοπούλου και Μαίρης Κοντζόγλου.

Αλλα νέα από τον κόσμο του βιβλίου και το σινάφι των συγγραφέων: το ένθετο περιοδικό της Κυριακάτικης Figaro, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ρουμάνου συγγραφέα και δραματουργού Ευγενίου Ιονέσκο, δημοσιεύει άρθρο όπου τονίζονται η μοναδικότητά του και η παραδοξότητά του. Αλλού δημοσιεύει συνέντευξη του νεοϋορκέζου συγγραφέα Ντάγκλας Κένεντι. Αλλά το περιοδικό συμμετείχε στο 25ο Φεστιβάλ του Βιβλίου στο Palais Brongniart, όπου την Κυριακή 29 Νοεμβρίου μπορούσε κανείς να συναντήσει μαζεμένους κάτω από μια στέγη έως και 200 Γάλλους συγγραφείς που με χαρά υπέγραφαν βιβλία τους στο κοινό. Με την ευκαιρία είχε θέσει το ερώτημα σε 15 συγγραφείς: Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο; Αν και δεν είμαι ο πιο ειδικός για τη σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία, εντούτοις δεν δηλώνω άγνοια όταν βλέπω, μεταξύ άλλων, τα ονόματα των Πασκάλ Μπρικνέρ, Καρολίν Πασκάλ, Ζαν-Μαρί Ρουάρτ και Εντουάρ Μπαλαντίρ, των οποίων οι προτιμήσεις κυμαίνονταν από Αλμπέρ Καμί, Ουμπέρτο Εκο και Πατρίκ Ζίσκιντ έως Τζόις Κάρολ Οουτς, Νταν ντε Λίλο και Τζόναθαν Λίτελ -που έχει βραβευτεί με το Γκονκούρ αλλά και με το ελληνικό The Athens Prize for Literature. (Μιλώντας για τον Τζόναθαν Λίτελ να πω ότι πάλι η Κυριακάτικη Figaro στο φύλλο της τελευταίας Κυριακής του Νοεμβρίου δημοσίευε ολοσέλιδη συνέντευξή του με κύριο θέμα την Τσετσενία, συνέντευξη που του πήρε η Ιζαμπέλ Λαζέρ.)

Το μηνιαίο Le Magazine Litteraire στο τρέχον τεύχος του περιέχει εκτενέστατο φάκελο για τον Τζορτζ Οργουελ, του οποίου πολλοί συγγραφείς και κριτικοί αναλύουν την πολιτική και προφητική του πλευρά. Επίσης ξεχώρισα τον γνωστό μας Πιερ Ασουλίν, που δημοσιεύει κριτική για το βιβλίο με τις επιστολές του Σελίν, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ. Ακόμη, άρθρα για δύο μεγάλες αξίες: Αλμπέρ Καμί και Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

Στο ιστορικό «Shakespeare's Bookstore» ένα βροχερό βράδυ του Σαββάτου, που πέρασα, τέλη Νοεμβρίου, δεν μπορούσες να ρίξεις καρφίτσα. Το αδιαχώρητο. Το στριμωξίδι. Γεμάτο κόσμο. Υπήρχε μεγάλη ουρά στο ένα και μοναδικό ταμείο. Αλλοι κάτι έψαχναν και ρωτούσαν, άλλοι απλώς ξεφύλλιζαν βιβλία, άλλοι είχαν μπει για ν' αποφύγουν για λίγο τη βροχή, άλλοι, σαν κι εμένα, το είχαν ρίξει στα λογοτεχνικά περιοδικά. Είναι μια όαση, ίσως η μοναδική στο Παρίσι, όπου συναντιούνται η αμερικανική και η αγγλική ιντελιτζένσια (αλλά και πολλοί αγγλόφωνοι Γάλλοι) της πόλης που αντιστέκεται, τρόπον τινά, στις παραγγελίες βιβλίων μέσω Amazon.com

Τι μ' έφερε στο Παρίσι; Μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων (μουσική, χορός, πόετρι σλαμ, συγγραφείς, ποιητές, βιβλία) υπό τον γενικό τίτλο «La fureur des mots» του 14ου διαμερίσματος, υπό την αιγίδα του δήμου της πόλης, όπου είχαν ενταχθεί και βραδιές ελληνικού ενδιαφέροντος στο βιβλιοπωλείο «Δεσμός». Συγκεκριμένα από τις 20 έως τις 29 Νοεμβρίου παρουσιάστηκαν τα έργα του φιλόσοφου Κώστα Αξελού, του συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη, του κινηματογραφιστή Νίκου Παπατάκη και των ποιητών Αντώνη Φωστιέρη, Λέλης Μπέη κι ενός ακόμη που μου διαφεύγει το όνομά του. Τους ποιητές παρουσίασε ο νεοελληνιστής συγγραφέας Ολιβιέ Ντελόρμ, ενώ τη βραδιά των ελλήνων ποιητών υποστήριξε, εν μέρει, το ΕΚΕΒΙ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Γαλλία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Οσκαρ Ουάιλντ
Οταν το μέλλον παραμονεύει
Διηγήματος τελετουργία
«Κωνσταντινούπολις»
Η εσώτερη Κωνσταντινούπολη
Οι πόλεις του Βορρά και οι απορίες του Νότου δίπλα μας
Ο Κόσμος, ο Θεός, η θάλασσα στο διηνεκές
Τα ποιήματα του Νίκου Δήμου ( 1955-2005)
Ιστορία επιβίωσης με όρους
Ο πρώτος αθλητισμός δεν έχει γήπεδο
Συνέντευξη: Χρ. Χρυσόπουλος
Οι κρυφές όψεις της λογοτεχνίας
Λογοτεχνικό Συμπόσιο
Καβάφεια 2009
Κριτική μουσικής
Στο ντιβάνι του Δισκαναλυτή
Από τις 4:00 στις 6:00
Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά
Για πάντα νέος
Άλλες ειδήσεις
Τηλεφώνημα από την Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ
Τα σονέτα του Σαίξπηρ στο Berliner Ensemble
Γράμμα από το Λονδίνο
Apres vous