Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Ανάθεμα τους κανόνες του μάρκετινγκ...

    ...ΕΙΝΑΙ ποτέ δυνατόν ο Κριστιάνο Ρονάλντο να θεωρείται καλύτερος του Πελέ;

    Οχι βέβαια. Τότε γιατί ο Βραζιλιάνος, αναμφισβήτητα ένας από τους δυο - τρεις καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, το 1960 κέρδιζε (μόνο) 150.000 δολάρια το χρόνο (σε σημερινή αντιστοιχία όχι περισσότερα του 1,1 εκατ.); Και γιατί, αντίθετα, ο Πορτογάλος σούπερ σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης να βγάζει κοντά στα 17 εκατ.; Ποιος και τι καθορίζει τους μισθούς των αστέρων;

    «Για όλα ευθύνεται το marketing», είπε κάποτε ο Αμερικανός οικονομολόγος Σέργουιν Ρόουζ, τονίζοντας ότι τα τεχνολογικά ευρήματα σου επιτρέπουν να πουλήσεις το προϊόν σου σε πολύ μεγαλύτερη αγορά.

    «Γιατί δεν πουλούσε τόσο και ο Πελέ; Μα γιατί εκείνη την εποχή οι τηλεοράσεις στη Βραζιλία δεν ξεπερνούσαν τα 350.000 κομμάτια» ήταν μία από τις απόλυτα λογικές θεωρίες του, την ώρα που για παράδειγμα το Νοτιοαφρικανικό Μουντιάλ εκτιμάται πως το παρακολούθησαν 3 δισ. άνθρωποι τη μέρα από 200 διαφορετικές χώρες, σε μια συνολική τηλεθέαση άνω των 25 δισ. ατόμων.

    Το μυστήριο βέβαια της εργατικής αξίας και της οικονομικής ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων, ας είναι κι αποδοτικότεροι, αλλά και της υπεραξίας άλλων, ας πούμε περισσότερο ανίκανων ή απλά «τεμπέληδων» λέγεται πως είναι τόσο αρχαίο όσο ακριβώς κι η ίδια η επιστήμη της σύγχρονης οικονομίας.

    Εξάλλου, από τα μέσα του 1700 το φώναζε ο Σκοτσέζος οικονομολόγος Ανταμ Σμιθ, δηλαδή εκατό και βάλε χρόνια νωρίτερα από τον Καρλ Μαρξ, πως οι αυξήσεις στην εργατική ή γενικώς τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις μόνο καλό θα μπορούσαν να σημαίνουν για το συνολικό πλούτο μιας χώρας.

    «Κρίμα μόνο», όπως έγραψε κι ο Μοζέ Αντλερ στο «Economics for the Rest of Us», «που το αγγλικό κοινοβούλιο είχε τότε πνίξει τη χαρά του Σμιθ με το λακωνικό "Combination Act", που δεν ήταν άλλο από έναν κωδικοποιημένο νόμο ο οποίος προέβλεπε την άμεση σύλληψη του εργάτη που τολμούσε να ζητήσει αύξηση ή τη μείωση των ωρών εργασίας».

    Τουλάχιστον σήμερα, στις Δημοκρατίες μας, ουδείς κινδυνεύει να συλληφθεί για ένα τέτοιο αίτημα, παρόλο που, το 2007, στην ουσία την πρώτη χρονιά της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, υπήρχαν ακόμη golden boys που έβγαζαν μπόνους εκατομμυρίων κι εκατοντάδες χιλιάδες υπάλληλοι που πληρώνονταν 344 με 1.000 φορές λιγότερα, αναγκασμένοι να καταδικαστούν να ζήσουν το ίδιο, εάν όχι στη φυλακή, οπωσδήποτε στο όριο της φτώχειας.

    «Οσο μεγαλύτερη είναι η τούρτα τόσο μικρότερα είναι τα κομμάτια που θα μοιραστεί ο κόσμος», είχε πει επίσης ο Ρόουζ, επικαλούμενος τη θεωρία του Μαρξ περί καπιταλισμού, που βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ανισότητα.

    Ποιο το ηθικό δίδαγμα; Οτι επειδή ούτε είμαστε ούτε θα γίνουμε ποτέ Πελέ και Ρονάλντο ή ακόμη και Μπέκαμ, που μόνο μες στο 2009 έβγαλε 33 εκατ. δολάρια, η δίκαιη μοιρασιά της τούρτας είναι αποκλειστικά και μόνο στο δικό μας χέρι...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
ΑΕΚ
Λύση στα δικαστήρια
Αρης
Κούπερ: Μπορούμε ένα θετικό αποτέλεσμα
Αστέρας Τρίπολης
Με ανεβασμένο ηθικό στην Τούμπα
Διεθνή
Τα βλέμματα στο Νότο...
Εργοτέλης
Με Γιαλούση ο Εργοτέλης
Ηρακλής
Βουνό τα προβλήματα για τον Ουζουνίδη
Κέρκυρα
Κέρκυρα: Με τον Επστάιν στην 11άδα
Λάρισα-Καβάλα
«Σκούπα» από Πηλαδάκη
Βίοι... αντίθετοι
Μπάσκετ
Πρόβα τζενεράλε
Ολυμπιακός
Κινείται και για άλλους Ελληνες παίκτες ο Ολυμπιακός
ΠΑΟΚ
ΠΑΟΚ σε δύο ταμπλό
Παναθηναϊκός
«Τραγωδία αν φύγει ο Σισέ»
Πανσερραϊκός
Αισιοδοξία στον Πανσερραϊκό
Σούπερ Λίγκα
Είναι «κάστρο» το ΟΑΚΑ