Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

ΟΛΗ Η ΠΟΛΗ ΤΟ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΕΙ

  • Τουμπανέιρος

    Από το σπίτι απουσίαζαν, παλαιόθεν, οι δέκτες...Και οι αποδέκτες... Κάθε είδους. Η «στενή» επαφή με τις κοίλες, επίπεδες και προσφάτως κυρτές εκμαυλίστριες της δράσης και της αντίδρασης, ήταν είδος εν ανεπαρκεία που ουδόλως μας έβλαψε.

    Αντίθετα, μας ωφέλησε στα σημεία. Από το μισογάλαζο σύμπαν μιας απερίγραπτης κενότητας, καλύτερες οι ασπρόμαυρες σελίδες ενός βιβλίου έστω και λάιτ.

    Θυμόμαστε πάντα το θέμα που κληθήκαμε να αναπτύξουμε, όταν στις εξετάσεις για μια υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου, ο αξέχαστος Μάριος Πλωρίτης σε επιφυλλίδα του στο «Βήμα», είχε ήδη θέσει το ερώτημα: «Αν η τηλεόραση μοιάζει με πραγματικό εισβολέα, ποια, κατά τη γνώμη σας, είναι τα μέτρα που πρέπει να λάβουμε για να αποτρέψουμε την επέλασή του;».

    Μέτρα δεν λάβαμε, η επέλαση δεν απετράπη και ο εισβολέας εγκαταστάθηκε για τα καλά στο σαλόνι και τη ζωή μας, καταλαμβάνοντας κάθε εκατοστό εμβαδού ελεύθερης σκέψης. Και μαζί περάσαμε και καλά και άσχημα... Τη βρίζουμε αν μας ενοχλεί, την αγκαλιάζουμε αν μας χαϊδεύει. Και επειδή αρέσουν οι αλήθειες, έστω και μισές, να εξομολογηθούμε πως η... κουζίνα μας είναι ο χώρος όπου μαγειρεύονται και σερβίρονται φαγητά και ειδήσεις, χωρίς αναστολές και εμπάθειες, όσο τα φώτα είναι αναμμένα... Μυρωδιές και καρυκεύματα, τηλεοπτικά και γαστριμαργικά, ανακατεύονται περίεργα σ' ένα ιδιότυπο χαρμάνι, όπου όλα έχουν τη θέση τους.

    Παρ' όλο που μεγαλώσαμε με το δόγμα «Οταν τρώνε, δεν μιλάνε!», εμείς δώσαμε το ελεύθερο στην τετράγωνη κυρία να φλυαρεί ασύστολα και να προκαλεί ανενδοίαστα.

    Εμείς σιωπούμε, κοιτάζοντας και τρώγοντας, εκείνη μιλάει αναμασώντας το κενό, καθ' ότι στραβή από γεννησιμιού της.

    Τα μεσημέρια όμως, η τηλεόραση είναι αλλιώς! Δείχνει αυτό που είναι... Χαζοβιόλα, επιδερμική, καλντεριμιτζού και ντιριντάχτα! Για αυτό τη λατρεύουμε! Πάει γάντι με τη χώνεψη, αν όχι με την τελική φάση της πέψης! Και όποιος πει πως δεν παρακολουθεί κάτι από τα μεσημεριανά «σπλάτερ» αισθητικής και life style(!), ψεύδεται και πρέπει να τιμωρηθεί με εκατό συνεδρίες... Βίκυς Μιχαλονάκου μετά ή άνευ... Προεδράρας.

    Βεβαίως η Βίκυ, ακολουθώντας τις επιταγές των καιρών, έχει εσχάτως ανασυγκροτηθεί. Το πρόσωπό της κινείται μόνο για να ξεχωρίσει τα φωνήεντα από τα σύμφωνα, είτε διαχωρίζοντας το... παλιό από το νέο ΠΑΣΟΚ(!) είτε πετώντας αστροπελέκια στους διαδίκους που την ακούν να τους εγκαλεί με τη θανατηφόρα ατάκα: «Λοιπόν, απολογηθείτε, κύριε κατηγορούμενε!».

    Ναι, αυτή είναι η χάρη του «ελαφρού» κι όλα τα άλλα τ' ακούμε βερεσέ. «Τουμπανέιρος» που λέει, ανάμεσα στα άλλα, μια άλλη εμβληματική περσόνα του κυριλέ τρας, ο Νίκος Μουτσινάς, ένας ευφυής τηλεοπτικός σούπερ σταρ που κάτω από άλλες συνθήκες θα διηύθυνε το φεστιβάλ της... Πειραιώς με ανεξέλεγκτη επιτυχία. Εδώ, το τηλεοπτικό ιδίωμα είναι απόλυτα πρωτότυπο και αποκλειστικό.

    Εχεις φουσκώσει λιγάκι το βυζάκι, το χειλάκι, το μαγουλάκι; «Τουμπανέιρος!».

    Εχεις φορέσει τα πάνω κάτω; «Κλαπάρα» ή «Τσιρκολίν!» (Για παράδειγμα βελούδο χωρίς κοτλέ!).

    Είσαι «του κουτιού» κι όλα στη θέση τους; «Μπιμπελό στο μωρό!».

    Αδιόρθωτη εκ συστήματος ή εκ πεποιθήσεως; «Security» κι από τ' αυτί στη «fashion police!».

    Τσιγγανορουμάνα και μελανοφορούσα; «Ντιμπιντάι» και... Ξανθή Περάκη ή μελαχρινή Υπολοχαγός Νατάσα!

    Κολλημένο μαλλί και δυσοίωνο ρούχο; Η... Σία Κοσιώνη σε μεγάλη ηλικία!

    Το τι ακούστηκε για ανυποψίαστη τηλεοπτική ρεπόρτερ που έκανε ρεπορτάζ υπό βροχή και... δεν κρατούσε ομπρέλα, είναι υπεράνω φαντασίας...

    «Από το μαλλί φαίνεται πως δεν είναι ΛΕΩΝ!».

    «Είναι η βροχή που την έγλειψε...».

    «Δηλαδή, θέλεις να πεις, σε καλή μέρα είναι άλλη;».

    «Θέλω να πω, πως το φουντωτό μαλλί κολακεύει πολύ αυτή την περιοχή!».

    Και πάει, λέγοντας... Δεν είναι απαραίτητο πια να λέμε «Αυτή η γυναίκα είναι υπέροχη». Πες, πολύ απλά, «Τζίτζι» και ξεμπερδεύεις.

    Δεν χρειάζεται να σκας αν δεν μπορείς να κυριολεκτήσεις. Πες «Παγούρι for ever» και είσαι μέσα. Δεν ενοχοποιείσαι αν «οι αποχρώσεις του γκρι» είναι σαράντα ή πενήντα!

    Οι ερωτήσεις κρίσεως, δεν μετράνε ούτε είναι SOS!

    Σημασία έχει αυτός ο σουρεάλ λόγος που έρχεται καπάκι και κλειδώνει μια εικόνα που από μόνη της δεν λέει τίποτα.

    Σημασία έχει αυτή η γλώσσα, ευφυής και αήθης ταυτόχρονα, σαν ανεξέλεγκτη χειμωνιάτικη ίωση που μπήκε για τα καλά στο DNA μας, δημιουργώντας νέο λεξικό ανωμάλων λέξεων.

    Πρόσφατα σε αίθουσα δικαστηρίου, δύο δικηγορίνες-ρεπλίκες της μεσημεριανής σαπουνάδας, δεν άντεξαν στη θέα δικαστίνας και αναφώνησαν:

    «Donatella is back!».

    «Αλληλούια», συμπληρώνουμε εμείς.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις
Χαρτογραφώντας το αδιέξοδο
«Δεν είμαστε τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας»
Την Εδέμ τη χάσαμε διά παντός
Μυθιστορήματα
Εκρυβε τον συγγραφέα στο σάκο τού ποδοσφαιριστή
Αρχαιολογία
Μέγιστες οι Μικρές Κυκλάδες
Βιβλίο
Λάτρης του μεσογειακού φωτός
Ψυχροπολεμική δολοφονία
Χένρι Κίσινγκερ Κτηνώδης προς δικούς του και ξένους
Ο νόμος για την ελευθερία στις πληροφορίες
Μουσική
Συγκινημένη και συγκινητική!
Εκθέσεις
Αρμονική συνύπαρξη