Έντυπη Έκδοση

Η πολιτική ως μη κυριαρχία

Η πολιτική ως μια τροπική λογική του συμβάντος στον Alain Badiou αποτελεί εκ μέρους του φιλοσόφου ένα πρόταγμα ζωής, που υπάρχει ήδη στα παλαιότερα και καταγωγικά κείμενα της σκέψης του, ως μια προτροπή να σκεφτούμε την πολιτική, με άλλα λόγια, να ανα-στοχαστούμε πάνω στο νόημα και το περιεχόμενο της πολιτικής.

Η τροπική λογική του συμβάντος δεν αφορά, προφανώς, σε μια τυπική συμβατική λογική. Είναι περισσότερο, η μαθηματική λογική της ενδεχομενικότητας, του Αδύνατου, η λογική μιας ρήξης του Πραγματικού μέσα στον ιστορικό χρόνο.

Σε αυτό το σημαντικό και προφητικό κείμενο, λίγα χρόνια πριν από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο Γάλλος φιλόσοφος διερευνά τις ευκαιρίες που διανοίγονται από την κρίση του μαρξισμού και την απόσυρση της πολιτικής. Σκοπός του είναι να νοηματοδοτήσει εκ νέου την πολιτική ως λειτουργία της ρήξης, ως μια μορφή του συμβάντος χωρίς οντολογική περατότητα.

Για τον Alain Badiou, η καταστροφή του μαρξισμού και κυρίως η μυθοπλαστική του καθήλωση στο επίπεδο μιας παγιωμένης πολιτικής φιλοσοφίας της αναπαράστασης και της αντιπροσώπευσης κατά τα αστικά πρότυπα αποτελεί την αφετηρία για μια συνολική στρατηγική του συμβάντος.

Η δημοκρατία με την τρέχουσα σημασία του όρου γίνεται πλέον αντιληπτή ως μια μορφή του Κράτους. Με αυτή την έννοια, η δημοκρατία, όπως και η άλλη ιστορική παραλλαγή της δυτικής νεοτερικότητας, ο Ολοκληρωτισμός, εγκλωβίζεται στη μυθοπλασία της εκπροσώπησης. Η πολιτική καθίσταται συνεπώς η μετωνυμία της συνάθροισης, εξωβελίζοντας το δημιουργικό και πάντα ενδεχομενικό στοιχείο της τομής, της ρήξης και του Αδύνατου. Η πολιτική, όπως χαρακτηριστικά γράφει, περνά στην τυραννία του τυποποιημένου και προκαθορισμένου και αποκόβεται από το συμβάν.

Η κρίση του μαρξισμού, ως κρίση του πολιτικού στο σύνολό του, συνιστά για τον Alain Badiou ένα διακύβευμα που σηματοδοτεί, όπως διακρίνεται ρητά σε όλο το πλούσιο και πολυειδές έργο του, «τη δυνατότητα της φιλοσοφίας να συμβάλει στη διατήρηση της πολιτικής στην τάξη του στοχάσιμου».

ALAIN BADIOU Η πολιτική  και η λογική του συμβάντος: Μπορούμε  να στοχαστούμε  την πολιτική;  ΜΤΦΡ.: ΔΗΜΗΤΡΙΣ ΒΕΡΓΕΤΗΣ, ΤΑΣΟΣ ΜΠΕΤΖΕΛΟΣ  ΕΠΙΜΕΤΡΟ: ΔΗΜΗΤΡΙΣ ΒΕΡΓΕΤΗΣ Εκδόσεις Πατάκη Σελ. 165 Τιμή: 14,27 ευρώ ALAIN BADIOU Η πολιτική και η λογική του συμβάντος: Μπορούμε να στοχαστούμε την πολιτική; ΜΤΦΡ.: ΔΗΜΗΤΡΙΣ ΒΕΡΓΕΤΗΣ, ΤΑΣΟΣ ΜΠΕΤΖΕΛΟΣ ΕΠΙΜΕΤΡΟ: ΔΗΜΗΤΡΙΣ ΒΕΡΓΕΤΗΣ Εκδόσεις Πατάκη Σελ. 165 Τιμή: 14,27 ευρώ Η αδυναμία του μαρξισμού να «εκδίδει τίτλους πίστεως με εγγύηση την Ιστορία» προαναγγέλλει την επαναφορά στο προσκήνιο της πολιτικής συνείδησης. Μια νέου τύπου πολιτική στράτευση, όπου το πρότυπο δεν θα είναι πια ο Σολζενίτσιν, αλλά ο Σαλαμόφ, όπου η πολιτική δεν θα είναι πια το Δικαστήριο της Ιστορίας, αλλά μια «μορφή συνείδησης παραδειγματική και μεταδόσιμη».

Η ιστορική ήττα του μαρξισμού μάς εφοδιάζει με την απαραίτητη σοφία και ωριμότητα να στοχαστούμε εξ υπαρχής το ερώτημα περί του πολιτικού ως ερώτημα μιας πολιτικής της μη κυριαρχίας, που θεμελιώθηκε ουσιαστικά από τον ίδιο τον Μαρξ.

Η πολιτική ως μη κυριαρχία, δηλαδή η πολιτική που νοείται πέρα από τη «διαχείριση του αναγκαίου», υποδηλώνει μια αντι-νομική οντολογική ουσία του Πραγματικού, που καθιστά την πολιτική ως τέτοια μια διαρκή δυνατότητα του Αδύνατου. Το πολιτικό συμβάν καταλύει και απαξιώνει τα τυπικά πολιτικά γεγονότα. Η πολιτική, όπως θα ήθελε και ο Ρουσό, συντελείται εφεξής μόνο ως αδιαμεσολάβητη παρουσία. Η αντιπροσώπευση απορρίπτεται ως πολιτικό κακέκτυπο.

Για τον Alain Badiou, όπως φαίνεται ξεκάθαρα σε αυτό το κείμενο, η τέχνη της πολιτικής είναι πρωτίστως ένας διαλεκτικός στοχασμός, που διανοίγει ένα ρήγμα στην τυποποιημένη γνώση. Το πολιτικό συμβάν συγκροτείται, όπως υπογραμμίζει με έμφαση, «μέσα στον απόηχο της παρανόησης». Μια παρανόηση που ενίοτε πλήττει και τη δική του θεώρηση της πολιτικής, ταυτίζοντας το συμβάν με τη βία.

Για τον Alain Badiou, αυτό δεν ισχύει. Η υπόθεση του κομμουνισμού είναι ακριβώς αυτή η σοβαρή «υπόθεση της κατάργησης της πολιτικής νοούμενης ως μορφής βίας με επίκεντρο την κυριαρχία». Η κομμουνιστική Ιδέα είναι «το εφικτό περιεχόμενο μιας άλλης πολιτικής», που είναι ατέρμονη και η οποία δεν αποφαίνεται, τελικά, όπως θα έλεγε ο Λένιν, γι' αυτό που πρέπει να κάνουμε, αλλά γι' αυτό που οφείλει «να γίνει αντικείμενο στοχασμού»: το μη αποδεκτό.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλιοθήκη
Βιβλίο
Αφιέρωμα
Σχετικά θέματα: Βιβλιοθήκη
Οραμα για την πολιτική και το πολιτικό
Να ονειρευτούμε πάλι το Αδύνατο
Τραγική και ανέστια ελευθερία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις
«Γυναίκες, παλέψτε, μιλήστε, διεκδικήστε...»
«Πού χάθηκαν 60 εκατ., από ποιον υπουργό Παιδείας;»
Κινηματογράφος
Ν' αγαπάς, να τραγουδάς και να κινηματογραφείς...
Βιβλιοθήκη
Οραμα για την πολιτική και το πολιτικό
Να ονειρευτούμε πάλι το Αδύνατο
Η πολιτική ως μη κυριαρχία
Τραγική και ανέστια ελευθερία
Βιβλίο
Η σκοτεινή ρίζα του λυρισμού
Εικαστικά
Ο κύκλος επαφών του Γκρέκο
Άλλες ειδήσεις
Η πολιτική αλήθεια, ένα συμβάν