Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Φουλ Επίθεση

  • Αλλο μια εταιρεία κι άλλο ο Ολυμπιακός

    Στην πραγματικότητα, ο Λαυρεντιάδης δεν «καιγόταν» ποτέ για την ποδοσφαιρική ομάδα που λέγεται Ολυμπιακός.

    Αλλωστε, πριν από δύο χρόνια περίπου δεν είχε πρόβλημα να μπει στην ΑΕΚ με την ομάδα του Δημήτρη Μελισσανίδη, βάζοντας τότε κάποια από τα 70 εκατομμύρια ευρώ που πρόσφεραν στον Νικολαΐδη και ο τελευταίος τα... σνομπάρισε.

    Εκείνο που τον ενδιέφερε και τον ενδιαφέρει, είναι η εταιρεία. Η εμπορική της αξία και η δυναμική που διαθέτει. Και φυσικά, μέσα από τέτοια λογική, βρίσκει ιδανικό το τάιμινγκ για να αγοράσει από τον Κόκκαλη. Ναι μεν ο Ολυμπιακός είναι Ολυμπιακός, αλλά αυτή τη στιγμή ο πρόεδρός του έχει ανάγκες. Ψάχνει για «συμπαίκτη» που να έχει τη διάθεση να χώσει λεφτά. Εχει η ομάδα μπροστά της μια χρονιά χωρίς τα εκατομμύρια του Champions League, τα ανοίγματα, παρά τις «τρύπες» που έκλεισαν, παραμένουν, υπάρχει επίσης η ανάγκη για ακριβές μετεγγραφές και καλό προπονητή, ο ίδιος έχει ήδη αγοράσει το μισό Καραϊσκάκη, και επομένως είναι σίγουρος πως έχει μπροστά του την καλύτερη συγκυρία για ν' αγοράσει το 45% της ΠΑΕ Ολυμπιακός στην τιμή που θέλει αυτός.

    Το ότι ο Κόκκαλης προς το παρόν θέλει να πουλήσει ακριβότερα απ' όσο έχει τη διάθεση να αγοράσει ο Λαυρεντιάδης δεν λέει και τίποτα... Αύριο - μεθαύριο οι διαθέσεις αλλάζουν, τα βρίσκουν κάπου στη μέση και τελειώνει όμορφα η ιστορία.

    Το θέμα, όμως, για τους οπαδούς του Ολυμπιακού είναι άλλο: Αν μπορεί ο Λαυρεντιάδης, με τη νοοτροπία του μπίζνεσμαν που διαθέτει, να προχωρήσει τον Ολυμπιακό, όχι τόσο σ' αυτή τη χρονική φάση, με τον Κόκκαλη να κάνει το κουμάντο, αλλά αργότερα, όταν (ή, μάλλον, αν...) περάσει ολόκληρη η ΠΑΕ στα χέρια του.

    Στη συνέντευξη που έδωσε το Μεγάλο Σάββατο στο «Εθνος», αποκαλύπτει έναν άνθρωπο ελάχιστα φίλαθλο. Το μόνο που δείχνει να τον νοιάζει, είναι το εμπορικό κομμάτι της ιστορίας. Δεν τον ενδιαφέρει ουσιαστικά το ίδιο το ποδόσφαιρο. Δεν θέλει να έχει σχέση με το αγωνιστικό κομάτι. Οι γηπεδικές του εμπειρίες περιορίζονται στην εποχή που η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού έπαιζε στο Παπαστράτειο, με την τρομπέτα του Αττίλιο να κλέβει την παράσταση. Και φυσικά, μέσα σ' ένα τέτοιο πλαίσιο είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να προχωρήσει μια μεγάλη ποδοσφαιρική εταιρεία που η εμπορική της τύχη είναι συνάρτηση των αγωνιστικών της επιτυχιών ή αποτυχιών.

    Ο άνθρωπος που θα κάνει το γενικό κουμάντο σε μια μεγάλη ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία, όπως ο Ολυμπιακός, πρέπει να ξέρει απ' έξω κι ανακατωτά τις ιδιαιτερότητες που υπάρχουν στον χώρο. Ποιος είναι ο ίδιος ο Ολυμπιακός, ποιος ο Παναθηναϊκός, πώς κινούνται οι άλλοι, τι πλαίσιο υπάρχει μέσα στο οποίο η κάθε ομάδα είναι υποχρεωμένη να κινηθεί. Χρειάζεται, δηλαδή, «τεχνογνωσία», που λίγοι τη διαθέτουν ή χρειάζονται χρόνο για να την αποκτήσουν. Από την άποψη αυτή, όσα λεφτά και αν θελήσει να ρίξει ο Λαυρεντιάδης, δεν φαίνεται να μπορεί ο ίδιος να διοικήσει, παρά μόνο μέσω τρίτων που θα πρέπει να ψάξει και να τους βρει. Δεν είναι και τόσο απλά πράγματα όλα αυτά...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Πόλο
Γοργόνες για φίλημα!
ΑΕΚ
Νέα σενάρια για «τίγρη»
Αρης
Τελικό-γιορτή θέλουν στον Αρη
Πανιώνιος
Διαψεύδει ο Τζαβέλλας
ΠΑΟΚ
ΠΑΟΚ: Ετοιμος για την ενδεκάδα ο Φιλομένο
Ηρακλής
Κλίμα αμφισβήτησης
Ολυμπιακός
«Στοπ στη μετεγγραφολογία»
Champions League
Γλυκειές ήττες για τις δύο
«Θεός ή ιδιοφυΐα;»
Europa League
Ανοιχτές ρεβάνς δίνουν εισιτήρια για 4άδα
Βόλεϊ
Περιμένει αποφάσεις ο Αρης
Παναθηναϊκός
Στον τελικό με ρελαντί
Μπάσκετ
Κορίτσια που γράφουν ιστορία...
Άλλες ειδήσεις
Λαχτάρα με Ουντότζι
«Κατασκοπία» Εργοτέλη
Καρκίνο στήθους η Ναβρατίλοβα
Προτεραιότητα στα διαρκείας