Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Φουλ Επίθεση

  • Ο Λεμονής στον Ολυμπιακό, ο Κετσπάγια στην Ομόνοια

    Φαντάζομαι ότι κανένας οπαδός του Ολυμπιακού δεν έχει πρόβλημα με τον ίδιο τον Κετσπάγια.

    Καλός προπονητής πάει να γίνει, τεράστια δουλειά έδειξε στην Ανόρθωση όταν κατάφερε να περάσει από τρεις προκριματικούς γύρους το καλοκαίρι πριν μπει στους ομίλους του Champions League, νίκησε μεταξύ άλλων τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, αλλά άλλο αυτό κι άλλο να έρθει εδώ και να καθήσει στον πάγκο μιας ομάδας που το πρώτο πράγμα που ζητάει πλέον δεν είναι ένα ακόμη ελληνικό πρωτάθλημα (που το 'χουν πάρει όλοι οι προπονητές, πλην Αλέφαντου...), αλλά η δημιουργία ενός γκρουπ που θα είναι έξω από τα σύνορα ανταγωνιστικό «στα ίσια» κι όχι στο μιλητό, στα ψέματα και... μέχρι να ξεκινήσουν τα επίσημα παιχνίδια.

    Κι αυτό ακριβώς είναι που χαλάει τον κόσμο. Οχι το πρόσωπο του Κετσπάγια ή του Λίνεν ή του οποιουδήποτε άλλου υποψήφιου αντικαταστάτη του Βαλβέρδε, αλλά οι κινήσεις της διοίκησης του Ολυμπιακού, που δείχνουν να γίνονται βήματα προς τα πίσω, σε μια στιγμή που η ομάδα προσπαθούσε με τη λογική τού (ακόμα) προπονητή της να μπει σε μια καινούργια δυσκολότερη πίστα με καλές προϋποθέσεις.

    Θα πείτε... πρώτη φορά είναι; Πρώτη φορά γίνονται τα ίδια στην ομάδα; Πρώτη φορά ένας κόουτς παίρνει νταμπλ και απολύεται; Πρώτη φορά χαλάει μια προσπάθεια επειδή «δεν υπάρχουν λεφτά για ξόδεμα»; Πρώτη φορά ποντάρει ο πρόεδρος στο ένστικτό του και προχωράει μόνος εναντίον όλων των άλλων, μέσα κι έξω από την ομάδα, για να δικαιωθεί στο τέλος της χρονιάς μ' ένα ακόμη πρωτάθλημα; Πρώτη φορά κάθεται κι ακούει χαμογελαστός ο Κόκκαλης την γκρίνια και τη μουρμούρα τού καθενός σχετικού και άσχετου;

    Μαθημένοι κι ο ίδιος κι η ομάδα από τέτοιες καταστάσεις, άρα... κανένα πρόβλημα.

    Μόνο που τα χρόνια περνάνε, το ποδόσφαιρο προχωράει, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν, οι συγκρίσεις με την μπάλα που παίζεται παραέξω δείχνουν ολοένα και περισσότερο τη γύμνια μας, τις προϋποθέσεις με τις οποίες μπορούμε να προχωρήσουμε ένα - δύο βήματα μπροστά τις καταλαβαίνει, και από ένα σημείο και μετά τις απαιτεί, ακόμη κι ο τελευταίος κάφρος. Αρα, κάποια στιγμή κι ο Κόκκαλης θα πρέπει ν' αρχίσει να ξεφεύγει από τη λογική τού πρώτου στο χωριό και να προσαρμόζετσαι στις νέες συνθήκες.

    Μια τέτοια μεγάλη ευκαιρία τού έδωσε η παρουσία του Βαλβέρδε τη χρονιά που φεύγει. Ηρθε εδώ και δούλεψε ένας μοντέρνος προπονητής, που ήταν σε θέση να (μας) δώσει πράγματα και να καταφέρει σιγά σιγά και με προϋποθέσεις (τις οποίες ζήτησε αλλά δεν του της δίνουν...) να βοηθήσει τον Ολυμπιακό (σε επέκταση και τους ανταγωνιστές του) ν' αλλάξει επίπεδο.

    Ηευκαρία, αν δεν γίνει κάτι εντυπωσιακό μέχρι το απόγευμα, μοιάζει να χάνεται. Και είναι δύσκολο να ξαναβρεθεί στο άμεσο μέλλον μια καινούργια.

    Οι κινήσεις της ΠΑΕ και η πείρα μας δείχνουν πως το πιθανότερο θα είναι μέχρι τον Μάιο του 2010 να έρθει πάλι ο Λεμονής, που τώρα είναι στην Ομόνοια, για να πάει εκεί και να ξαναδουλέψει στην Κύπρο ο Κετσπάγια! Ή κάπως έτσι...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ολυμπιακός
Ψήφισαν Βαλβέρδε
ΑΕΚ
Από την Ουγγαρία στη Ρουμανία ο Μανωλάς
Βόλεϊ
«Κοκκίνισε» η κορυφή
Διαιτησία τελικού Ευρωλίγκας
«Δείτε πρώτα το βίντεο»
Εργοτέλης
Εντοπίστηκε ο στόχος
Ηρακλής
Ετοιμάζουν το επόμενο «χτύπημα»
Κύπελλο UEFA
Ανατροπή και πρόκριση
Νίκος Πατέρας
«Μ' έναν καφέ θα τα βρούμε»
ΠΑΟΚ
«Ευχαριστούμε για τη στήριξη»
Άλλες ειδήσεις
Κατακύρωση 3-0 υπέρ Ηλυσιακού
Καθοριστικό ραντεβού
Οι Μεσογειακοί προς ψήφιση