Έντυπη Έκδοση

Η ΒΙΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Τώρα απαιτούν πτώση του Ασαντ

Εφτά εβδομάδες εξέγερσης, εφτά εβδομάδες αιματοχυσίας.

Οσο οι αντικαθεστωτικοί συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους, άλλο τόσο το καθεστώς Ασαντ δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο. Και αυτή η τελευταία «Παρασκευή της ανυπακοής» βάφτηκε με αίμα. Την ίδια στιγμή, ενώ τα κυβερνητικά στρατεύματα αποσύρονται από την πολύπαθη Νταράα, το επίκεντρο της συριακής εξέγερσης, εντείνουν την παρουσία τους σε πολλές άλλες πόλεις, ακόμα και στα προάστια της πρωτεύουσας Δαμασκού, η οποία, μέχρι πρότινος, βρισκόταν μακριά από τις ταραχές. Προφανώς, επειδή το κύμα διαμαρτυρίας εξαπλώνεται και η κυβερνητική προπαγάνδα περί τρομοκρατών πείθει όλο και λιγότερο. Φαίνεται πως η ωμή βία με την οποία απάντησε το καθεστώς στις διαδηλώσεις, πέτυχε ακριβώς το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι διαδηλωτές σκλήρυναν τη στάση τους κι ενώ οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις αποτελούσαν το αρχικό αίτημά τους, τώρα απαιτούν την πτώση του καθεστώτος.

Ο Μπασάρ Αλ Ασαντ με το «σεμνό και ταπεινό» προφίλ που είχε κάνει πολλούς εντός κι εκτός συνόρων να ελπίσουν ότι θα έφερνε έναν άνεμο αλλαγής, αποδεικνύεται άξιο τέκνο του πατέρα του. Ο Χαφέζ αλ Ασαντ είχε πνίξει στο αίμα την εξέγερση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας το 1982. Τα θύματα τότε ξεπέρασαν τις 10.000. Σήμερα, όπως καταγγέλλουν οργανώσεις της Συρίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο απολογισμός εφτά εβδομάδων εξέγερσης έχει αφήσει πίσω του περισσότερους από 560 νεκρούς πολίτες και 100 στρατιώτες και 8.000 συλληφθέντες, αρκετοί από τους οποίους αναφέρονται ως «αγνοούμενοι». Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τα ακριβή στοιχεία, καθώς η κυβέρνηση της Συρίας έχει απαγορεύσει την είσοδο στους ξένους δημοσιογράφους και όλες οι πληροφορίες φτάνουν προς τα έξω με το σταγονόμετρο.

Οι αγριότητες του καθεστώτος γίνονται γνωστές κυρίως χάρη στις εγχώριες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στις μαρτυρίες των ίδιων των πολιτών, οι οποίοι καταγράφουν τα γεγονότα με κρυφές κάμερες και κινητά τηλέφωνα και τα διακινούν μέσω Διαδικτύου. Σύμφωνα με καταγγελίες, οι στρατιώτες εισβάλλουν ακόμα και σε νοσοκομεία και υποβάλλουν τραυματισμένους διαδηλωτές σε βασανιστήρια προκειμένου να τους αποσπάσουν πληροφορίες.

Ποια έκβαση θα έχει η «άνοιξη» στη Συρία; Το βέβαιο πάντως είναι ότι δεν θα γίνει της... Λιβύης. Σε αντίθεση με την πατρίδα του Μουαμάρ Καντάφι που κατέχει μια μάλλον περιφερειακή θέση στον αραβικό κόσμο, η Συρία είναι μια πολυθρησκευτική χώρα σε νευραλγική γεωπολιτική θέση. Μια τυχόν βίαιη ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ χωρίς να υπάρξει αντίπαλο δέος, εμπεριέχει τον κίνδυνο να παρασυρθεί η χώρα στο χάος και η ευρύτερη περιοχή σε μια απρόβλεπτη πολιτική δίνη.

Οι κυρώσεις του ΟΗΕ και των ΗΠΑ, τις οποίες υιοθέτησε προχθές και η Ευρωπαϊκή Ενωση, πλήττουν διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όχι όμως και τον ίδιο τον Μπασάρ αλ Ασαντ. Αν και ορισμένοι αναλυτές, όπως ο Μουρχάφ Ζουεζάτι, καθηγητής Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον, ο οποίος μιλάει στο πρακτορείο Reuters, εκτιμούν ότι «οι ώς τώρα κυρώσεις έχουν περισσότερο συμβολικό παρά πρακτικό χαρακτήρα και δεν θα αποτρέψουν από μόνες τους τη χρήση βίας εκ μέρους του καθεστώτος».

Οσο βέβαια και αν το καθεστώς Ασαντ δεν φαίνεται να κινδυνεύει άμεσα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει κλονιστεί. Προς το παρόν όμως, η πλάστιγγα γέρνει συντριπτικά υπέρ του Ασαντ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Συρία
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Το τέλος του Μπιν Λάντεν
Δολοφονία με παράπλευρα κέρδη
Οι εκτελεστές του Λάντεν
Ο άνθρωπος που άλλαξε τον κόσμο
Υπόθεση με πολλά ερωτήματα
Οι αντ' αυτού
«Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν που γνώρισα»
Σόι με υψηλές διασυνδέσεις
Είπαν για τον Οσάμα
Συνέντευξη: Jerrold M. Post
«Η δολοφονία Λάντεν δεν θα μειώσει την τρομοκρατία»
Συρία
Τώρα απαιτούν πτώση του Ασαντ
Τουκρία
Οι Κούρδοι χαλάνε το προφίλ Ερντογάν
Παλαιστίνη
Συμφωνία ελπίδας Φάταχ και Χαμάς
Le Monde diplomatique
Πιέσεις για ανατίμηση του γιουάν
Ενα CNN αλά κινεζικά