Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Αρωμα Ανατολής

  • Συνεχής αδικία

    Το 1987 επί Ρέιγκαν, το αμερικανικό Κογκρέσο ψήφισε τον αντιτρομοκρατικό νόμο και από τότε μέχρι αυτή τη στιγμή η PLO θεωρείται από τις ΗΠΑ τρομοκρατική οργάνωση!

    Η αμερικανική θέση, μπορεί να πει κανείς, είναι τουλάχιστον κραυγαλέα αντιφατική. Πώς γίνεται η PLO να λειτουργεί γραφεία στην αμερικανική πρωτεύουσα, ενώ θεωρείται τρομοκρατική; Και πώς γίνεται τα τελευταία 20 χρόνια ο Λευκός Οίκος να υποδέχεται πρώτα τον Αραφάτ και τώρα τον Μ. Αμπάς; Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με διεθνείς συμφωνίες, βοηθούν οικονομικά την Παλαιστινιακή Αρχή. Πώς νοείται το γεγονός ότι οι ΗΠΑ βοηθούν οικονομικά μια τρομοκρατική οργάνωση; Η Ουάσιγκτον ταλαντεύεται σε μια προσπάθεια να ξεφύγει απ' αυτή την ανωμαλία της αντίφασης, και η εκάστοτε κυβέρνηση των ΗΠΑ προβαίνει κάθε εξάμηνο στην έκδοση της λεγόμενης «αμερικανικής οδηγίας», που νομιμοποιεί την επικοινωνία με την PLO. Δικαιολογεί μ' αυτό το τέχνασμα το ότι οι επικοινωνίες με την οργάνωση είναι απαραίτητες για την ασφάλεια και τα συμφέροντά της αλλά και των συμμάχων της. Αυτό είναι δίκαιο και σωστό, αλλά δεν παύει να είναι και πάλι μια επιλεκτική πολιτική απέναντι σ' έναν σύμμαχο για την ειρήνη στη Μ. Ανατολή και δεν αρμόζει στον μόνιμο και νόμιμο εκπρόσωπο ενός λαού, που έχει κυβέρνηση και πρεσβείες παντού. Προφανώς εδώ η PLO έχει πέσει θύμα της φύσης του ανταγωνισμού των εξουσιών του πολιτικού συστήματος. Δηλαδή μεταξύ της εκτελεστικής εξουσίας και της νομοθετικής. Η μια εξουσία συνομιλεί, ενώ η άλλη ποινικοποιεί. Το Ισραήλ τόλμησε και αναγνώρισε την PLO, άραγε πότε επιτέλους θα τολμήσουν οι ΗΠΑ να καταργήσουν τον ηλίθιο και ρατσιστικό αυτό νόμο;

    Κοινή λογική χρειάζεται

    Δύο ιστορίες θα σας πω από την Ανατολή. Η πρώτη απευθύνεται στους απαισιόδοξους και ανήσυχους για το μέλλον της περιοχής και σ' αυτούς που απαξιώνουν τη γέννηση της «αραβικής άνοιξης», διότι «οι λαοί δεν είναι στην εξουσία και ούτε πρόκειται»! Η δεύτερη σ' αυτούς που δεν θέλουν να αντιληφθούν τι εστί άραβας τύραννος.

    Ο στενάχωρος Αλί, ένας εμποράκος μίζερος και ανικανοποίητος, γυρνάει μια μέρα στο σπίτι του κατσούφης, αμίλητος. Δεν έφαγε, δεν πλύθηκε, δεν προσευχήθηκε και σε βαθιά μελαγχολία φυσούσε και ξεφυσούσε. Αφού η γυναίκα του επίμονα επί ώρες τον ρωτούσε και τον ξαναρωτούσε τι έχει, χωρίς να παίρνει απάντηση, τον απείλησε ότι θα τον εγκαταλείψει. Εκείνος τελικά ξέσπασε σε λυγμούς και της είπε ότι η γαϊδούρα του γείτονα γέννησε ένα γαϊδουράκι χωρίς ουρά! «Αυτό είναι πολύ χαρμόσυνο γεγονός», του λέει, «μετά μάλιστα από μια προβληματική εγκυμοσύνη, γιατί στενοχωριέσαι;» Και της λέει: «Μα, γυναίκα, χωρίς ουρά, αν πέσει σε κάποιο λάκκο, πώς θα το τραβήξουμε να το σώσουμε;» «Μα έχει τη μαμά του και εμείς από κοντά θα το φροντίζουμε, κι όταν ενηλικιωθεί θα 'χει αρκετό μυαλό για να αυτοσυντηρηθεί».

    Παραμονές της πτώσης του, ο Σαντάμ φώναξε τον Τ. Αζίζ και τον ρώτησε για το ποιος είναι ο καλύτερος και ο δυνατότερος, αυτός ή ο Κάσιμ; (ηγέτης του Ιράκ 1958-63). Και ο Αζίζ τού απάντησε «φυσικά εσύ, γιατί αυτός ήταν γιουσουφάκι των κομμουνιστών». Και συνεχίζει ο Σαντάμ: «ποιος είναι ο καταλληλότερος, εγώ ή ο Μπακρ» (θείος του και πρόεδρος του Ιράκ 1968-79). «Φυσικά εσύ», του απαντάει ο Αζίζ, «γιατί αυτός ήταν διαλλακτικός». «Εγώ ή ο χαλίφης Ομάρ;» (ιδρυτής του σύγχρονου ισλαμικού κράτους). «Αναμφίβολα εσύ», απαντάει ο Αζίζ, «γιατί αυτός ήταν δειλός και φοβόταν τον Θεό, ενώ εσύ ποτέ!».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Το τέλος του Μπιν Λάντεν
Δολοφονία με παράπλευρα κέρδη
Οι εκτελεστές του Λάντεν
Ο άνθρωπος που άλλαξε τον κόσμο
Υπόθεση με πολλά ερωτήματα
Οι αντ' αυτού
«Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν που γνώρισα»
Σόι με υψηλές διασυνδέσεις
Είπαν για τον Οσάμα
Συνέντευξη: Jerrold M. Post
«Η δολοφονία Λάντεν δεν θα μειώσει την τρομοκρατία»
Συρία
Τώρα απαιτούν πτώση του Ασαντ
Τουκρία
Οι Κούρδοι χαλάνε το προφίλ Ερντογάν
Παλαιστίνη
Συμφωνία ελπίδας Φάταχ και Χαμάς
Le Monde diplomatique
Πιέσεις για ανατίμηση του γιουάν
Ενα CNN αλά κινεζικά