Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Παρέμβαση

  • Πολιτικές αναδιατάξεις και «Δημοκρατική Αριστερά»

    Η πολύπλευρη κρίση με την έντονη πολιτική της διάσταση ήταν θέμα χρόνου να ασκήσει επιδράσεις στο μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, που πλέον φαίνεται ότι έχει εξαντλήσει τα όριά του.

    Οι τελευταίες κινήσεις στο πολιτικό σκηνικό δείχνουν ότι το κλασικό δικομματικό σύστημα της εναλλαγής στην εξουσία των δύο μεγάλων κομμάτων αμφισβητείται.

    Η ίδρυση της «Δημοκρατικής Αριστεράς» δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνον από τη σκοπιά ενός νέου κόμματος που προστίθεται στην ήδη πολυδιασπασμένη Αριστερά. Αλλά κυρίως από την οπτική της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού που επιχειρείται και ξεκινά από το αριστερό φάσμα του πολιτικού συστήματος. Η διαπίστωση αυτή προκύπτει όχι μόνον επειδή μετά καιρό εμφανίζεται ένας αριστερός φορέας που δεν έχει φοβικά σύνδρομα στην προοπτική της εξουσίας, αλλά κυρίως διότι εισάγει στη πολιτική ζωή, ως κεντρικό γνώρισμα μάλιστα της πολιτικής του ταυτότητας, την πολιτική των συνεργασιών, σε αντίθεση με την πολιτική της περιχαράκωσης που χαρακτήριζε ώς τώρα ολόκληρο τον χώρο της Αριστεράς.

    Οι πολιτικές του θέσεις, θέσεις καθαρά κεντροαριστερές, προσδιορίζουν την κατεύθυνση και τις πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες θα επιδιώξει συνεργασίες. Πρόκειται για το ΠΑΣΟΚ και τους Οικολόγους Πράσινους. Με το κυβερνητικό κόμμα, σε αυτή τη φάση, θα κρατήσει σαφείς αποστάσεις ώστε να αποφύγει τη φθορά που εισπράττει το ΠΑΣΟΚ από τα κυβερνητικά μέτρα. Αργότερα είναι πιθανότατο να δρομολογηθούν ουσιαστικές συζητήσεις για μία κεντροαριστερή συμμαχία. Αντίθετα, άμεση συνεργασία επιδιώκει με τους Οικολόγους Πράσινους. Ομως μία ανάλογη συνεργασία κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Οι Οικολόγοι, επιδιώκοντας τη δημιουργία στην πολιτική σκηνή ενός ευδιάκριτου πράσινου πόλου, έχουν ήδη αποκλείσει κάθε κεντρική συμφωνία αλλά και οποιαδήποτε προνομιακή σχέση με κάποιο κόμμα, ακόμα και στις περιφερειακές, δημοτικές εκλογές.

    Την ίδια ώρα, το νέο κόμμα υπό την Ντ. Μπακογιάννη, το οποίο βρίσκεται στα «σκαριά», επιβεβαιώνει ότι οι αναδιατάξεις δεν αφορούν μόνο τον χώρο της Αριστεράς αλλά επεκτείνονται και σε εκείνο της κεντροδεξιάς.

    Σε κάθε περίπτωση, η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, οι αλλαγές που επιφέρει στην πολιτική γεωγραφία και κυρίως η κίνηση στην ακίνητη μέχρι τώρα Αριστερά ίσως να δημιουργήσουν θετικές προσδοκίες. Ομως το μείζον, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, δηλαδή μία συνολική εναλλακτική λύση διεξόδου, εξακολουθεί να λείπει. Και, δυστυχώς, δεν φαίνεται ακόμα στον ορίζοντα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Ασφαλιστικό
6 «κρυφές πληγές» και 3 «σανίδες σωτηρίας»
Οι διαρροές θα φέρουν διαγραφές στο ΠΑΣΟΚ
Μαύρα μαντάτα στην «Πράσινη Βίβλο» για τις συντάξεις
Αλλαγές συνεχίζει να υπόσχεται ο Λοβέρδος
Νέα Δημοκρατία
Δέσμιος του Μνημονίου εν μέσω βολών και μέτρων
Ξέχασε την αυτοκριτική, βλέπει όμως απαλλαγή από το Μνημόνιο σε δύο χρόνια!
Απογραφή προσωπικού του Δημοσίου
Μπλόκο στα δεδομένα των δημοσίων υπαλλήλων
Ελληνικές τράπεζες
Κίνδυνοι αφελληνισμού ελληνικών τραπεζών
ΚΚΕ
ΚΚΕ: Πολιτικό φακέλωμα οι εισφορές μέσω τραπεζών
Έκκληση για κοινή δράση
Κοινό μέτωπο δράσης κατά του Μνημονίου
Άλλες ειδήσεις
Αναμόρφωση σπουδών στη Σχολή Δικαστών
«Διαθέσιμος» δήμαρχος ο Τάσος Τζήκας
«Αποστολή» ανθρωπιάς από την Αρχιεπισκοπή