Έντυπη Έκδοση

Ντροπαλές εξομολογήσεις, φωνές αυτογνωσίας

**«Αγαπημένο μου πλυντήριο» - Εβδομάδα Κυπριακού Θεάτρου - Θέατρο Τέχνης

Τα τρία βραβευμένα μονόπρακτα του Αντώνη Γεωργίου που είδαμε στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης αποτελούν την περσινή πρόταση της Πειραματικής Σκηνής του ΘΟΚ στο ελληνικό ρεπερτόριο. Πρόκειται για τριπλή, διαχρονική διαπραγμάτευση του θέματος της μοναξιάς και της καταπίεσης του ερωτισμού:

Ο Γιώργος Μουαΐμης στα μονόπρακτα του Αντώνη Γεωργίου Ο Γιώργος Μουαΐμης στα μονόπρακτα του Αντώνη Γεωργίου Στο πρώτο μονόπρακτο, η σαραντάχρονη μυθική Ιοκάστη παρουσιάζει την ιστορία της από την αποκαλυπτική σκοπιά μιας γυναίκας που αναζητεί το χαμένο πρόσωπο της μητέρας και ερωμένης. Στο δεύτερο, μια αντίστοιχη, σημερινή και καθημερινή συνονόματη (κατά κόσμον «Νίτσα») μονολογεί πάνω στη σχέση της με έναν πολύ νεότερο άνδρα. Και στο τρίτο μονόπρακτο, κάποιος ηλικιωμένος άνδρας εξομολογείται στο πλυντήριό του την ερωτική κλίση του για ένα νεαρό συνάδελφο.

Ο Αντώνης Γεωργίου αποτυπώνει στη θεατρική του σύνθεση την προβληματική του αποσυνάγωγου και ανολοκλήρωτου που συναντήσαμε παλιότερα στο βιβλίο του «Γλυκιά, bloody life» (Ροδακιό, 2006). Από μια άποψη, οι τρεις μονόλογοι θα μπορούσαν να ανήκουν στο σώμα της ίδιας συλλογής. Και εδώ μορφές διασχίζουν την ιστορία, επιχειρώντας ένα διάλογο περιπτώσεων: είναι το ερωτικό πάθος που μένει ανέκφραστο και περιθωριοποιημένο, ο κύκλος του κοινωνικού ελέγχου που στενεύει και ακυρώνει τα όνειρα. Διόλου τυχαία ο γενικός τίτλος θέλει να απηχεί μνήμες από το κινηματογραφικό «Ωραίο μου πλυντήριο» του Φρίερς: είναι έντονη η αίσθηση της επικυριαρχίας, η στενωπός μιας μικρής χώρας, το έλλειμμα συναισθημάτων που χάνεται στον αχό της υλιστικής προόδου. Η μεγαλόνησος έχει ανάγκη να ακούσει αυτές τις σιγανές, τις έγκλειστες και ντροπαλές εξομολογήσεις του Γεωργίου, σαν δικές της φωνές αυτογνωσίας.

Δεν αρνούμαι πως οι μονόλογοι που είδαμε στο μίνι φεστιβάλ του Θεάτρου Τέχνης διαθέτουν ελπιδοφόρα στοιχεία. Νιώθω όμως πως απέχουν αρκετά από το να αποτελέσουν κάτι περισσότερο από μια αδέξια μεταφορά στη σκηνή τυπικών «εσωτερικών μονολόγων» της πεζογραφίας. Πιο προβληματικός είναι ο πρώτος μονόλογος: η απόπειρα του Γεωργίου να επανεξετάσει το μύθο με τα στοιχεία του σύγχρονου λυρισμού έχει να αντιμετωπίσει πολλούς και μεγάλους διδάξαντες, Ελληνες και ξένους. Είναι, πλέον, κάπως μπανάλ. Το ίδιο και ο δεύτερος μονόλογος: θυμίζει -συγκρίνεται ακούσια μάλλον- με την «Ανθρώπινη φωνή» του Κοκτό.

Εκείνο που γενικά απουσιάζει είναι η δραματουργική επιταγή της «απεύθυνσης». Ο Χορός στον οποίο εξομολογείται η Ιοκάστη του πρώτου μέρους δεν μπορεί να είναι οι γέροντες Θηβαίοι του «Οιδίποδα Τυράννου». Η Νίτσα του δεύτερου μονολόγου στέκει σκηνικά μετέωρη, στο κενό. Πραγματικός θεατρικός μονόλογος είναι ίσως μόνο ο τρίτος: Σε αυτόν, το πλυντήριο αντανακλά την ομολογία του ηλικιωμένου άνδρα, επιστρέφει μεγεθυσμένη τη μοναξιά και την αξιοπρέπειά του.

Η σκηνοθέτις Μόνικα Βασιλείου αντιμετώπισε και δίδαξε τους μονολόγους δίδοντας βάρος στους ηθοποιούς. Η επιλογή της όμως να εμφανίσει το πλυντήριο από την αρχή της παράστασης, δίπλα στην οιδιπόδεια Ιοκάστη, αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας. Το ύφος της Ιωάννας Καμμένου στο ρόλο της Ιοκάστης πομπώδες, φέρνει στο νου δυσάρεστες στιγμές δημοτικού θεάτρου. Το πράγμα επιδεινώνεται από την ερμηνεία της Ελενας Παπαδοπούλου: θα πρέπει να ελέγξει περισσότερο τα εκφραστικά της μέσα. Ο έμπειρος Γιώργος Μουαΐμης όμως έχει την ικανότητα να μεταφέρει θερμότητα στο ρόλο του, μπορεί να κουρδίσει μέσα μας μια χορδή αληθινής συμπάθειας.

Εστω και έτσι, παραμένει ευτύχημα που μια νέα (και τολμηρή για το κοινό της Κύπρου) προσπάθεια βρήκε το δρόμο για τη σκηνή του ΘΟΚ. Θα μπορούσε όμως να αποδειχθεί δραστικότερη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική θεάτρου
Σχετικά θέματα: Κριτική θεάτρου
Αστυνομικό δελτίο, έτος 1592
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Φθινοπωρινοί ηχητικοί κεραυνοί
Θα ξαναπαίξει το βιολί της
Συνέντευξη: Χρήστος Χωμενίδης
Αν τα βιβλία μου ήταν ταινίες θα κρίνονταν «ακατάλληλα»
Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»
Ετσι θα αποκτήσουμε σύγχρονη Λυρική και Βιβλιοθήκη
Κριτική θεάτρου
Αστυνομικό δελτίο, έτος 1592
Ντροπαλές εξομολογήσεις, φωνές αυτογνωσίας
Τσαρλς Μάνσον
Παράνοια και αίμα μετά μουσικής