Έντυπη Έκδοση

Adele

Ενα χαρισματικό κορίτσι

Εχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια από τότε που ένας Βρετανός έδινε τίτλο σε άλμπουμ του την ηλικία του· ήταν το 1976, όταν ο George Harrison κυκλοφορούσε το 331/3, που ήταν η ηλικία του την ημέρα της κυκλοφορίας του άλμπουμ.

Παιχνίδι με τους αριθμούς έκανε στους δίσκους του και ο Peter Gabriel στα 4 πρώτα προσωπικά άλμπουμ του μετά την αποχώρησή του από το συγκρότημα των Genesis.

Τα τέσσερα πρώτα άλμπουμ του είχαν αντίστοιχα τους αριθμούς 1, 2, 3 και 4.

Το 2008 μια επιλεγμένη ομάδα από βρετανούς μουσικοκριτικούς, λαμβάνοντας μέρος σε έναν ετήσιο καθιερωμένο διαγωνισμό του BBC, ψήφισε ως πιο υποσχόμενο καλλιτέχνη της χρονιάς την Adele Laurie Blue Adkins.

Ανάλογη ήταν και η συμπεριφορά των αμερικανών κριτικών, που την ψήφισαν ως την καλύτερη νέα τραγουδίστρια, χαρίζοντάς της παράλληλα και το βραβείο Γκράμι για την καλύτερη ποπ γυναικεία ερμηνεία.

Το πρώτο της άλμπουμ είχε τίτλο 19, δηλαδή την ηλικία που είχε όταν το ηχογραφούσε το 2007.

Η Adele γεννήθηκε στο Τότεναμ του Λονδίνου, μια περιοχή που μαστίζεται από την ανεργία, ειδικά των νεαρών κατοίκων της, και πρόσφατα οδήγησε σε αρκετά επεισόδια.

Στο σχολείο η Adele ήταν η μοναδική λευκή στην τάξη της, που αποτελούνταν μόνον από μαύρους μαθητές.

Οι Spice Girls ήταν ο πρώτος μαγνήτης για τη νεαρή Adele, που η μητέρα της τής σκέπαζε το ένα μάτι για να μοιάζει με την Gabrielle, μια μαύρη πετυχημένη τραγουδίστρια την εποχή που η Adele άρχισε να ενδιαφέρεται για τη μουσική. Η Gabrielle ερμήνευε soul, όπως και οι Mary J. Blige, Destiny's Child, Aaliyah και Fugees, που θαύμαζε.

Στη σχολή ερμηνευτικής τέχνης και τεχνολογίας στην οποία φοιτούσε την περίοδο 2006-8, είχε για συμφοιτήτριες τις Leona Lewis και Jesse J, ενώ λίγα χρόνια πριν είχε περάσει από εκεί η Amy Winehouse.

Από τις λίγες τυχερές που την ανακάλυψαν οι υπεύθυνοι των δισκογραφικών εταιρειών, συγκεκριμένα ο Jonathan Dickins, που είναι αυτός που ανακάλυψε και τη Μ.Ι.Α, η Adele έγινε γνωστή χάρη στα πέντε τραγούδια της που είχε ανεβάσει στον διαδικτυακό χώρο My Space.

Εκείνη την περίοδο ήταν θαυμάστρια του Jamie Τ. και αυτό έκανε καλή εντύπωση στον Dickins, που ήταν ο μάνατζέρ του, και τον Σεπτέμβριο του 2006 την υπέγραψε στην XL.

Το δεύτερο άλμπουμ της έχει τίτλο 21, αριθμός που της έδωσε την ευκαιρία να προσδιορίσει το μέγεθος της βελτίωσης που είχε στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στα δύο άλμπουμ, παράλληλα βέβαια με την ηλικία που είχε όταν άρχισε να γράφει τα νέα της τραγούδια.

Η χωρίς προηγούμενο επιτυχία αυτού του άλμπουμ την έφερε στην κορυφή της επικαιρότητας βελτιώνοντας και συνεχίζοντας τις επιδόσεις Βρετανίδων όπως οι Amy Winehouse, Duffy, Leona Lewis και Joss Stone, που οι φωνές τους έχουν αρκετή σχέση με τη μουσική soul. Πρόσφατα μάλιστα η μαύρη τραγουδίστρια Beyonce ανέφερε την Adele ως τη βασική της επιρροή για τη μορφή που πήρε το πρόσφατο άλμπουμ της, που ηχογραφήθηκε με αρκετά διαφορετικό ρεπερτόριο σε σχέση με τα προηγούμενα.

Τα περισσότερα από τα τραγούδια της Adele ακολουθούν τη συνταγή των καλλιτεχνών της soul και μιλάνε για χωρισμούς και πληγωμένες καταστάσεις.

Αρκετά από αυτά μάλιστα, όπως το Melt My Heart Το Stone, είναι επηρεασμένο από προσωπικές καταστάσεις που έχουν αφήσει τα σημάδια τους στο πέρασμα του χρόνου και σαν ένα είδος εκτόνωσης η Adele τα έκανε τραγούδια.

Για το ίδιο αγόρι η Adele έγραψε και το Chasing pavements έπειτα από μια φασαρία που είχε μαζί του τα ξημερώματα έξω από ένα κλαμπ στο οποίο διασκέδαζαν.

Το συναίσθημα ότι ήταν ανώφελο να τρέξει πίσω από κάποιον που δεν την ήθελε, αποτυπώθηκε στους στίχους του τραγουδιού.

Το χρώμα της φωνής της είναι καθαρά επηρεασμένο από τις μαύρες αμερικανίδες τραγουδίστριες που προσπαθούσε να αντιγράψει από μικρή.

Etta James, Roberta Flack, Ella Fitzgerald είναι οι κορυφαίες προτιμήσεις της και ο τρόπος ερμηνείας τους αντανακλάται μέσα στα τραγούδια της.

Ειδικά για την Etta James έχει ξεχωριστή αδυναμία, και αυτό είναι μια μορφή ικανοποίησης για τη μεγάλη μαύρη τραγουδίστρια, που μόνιμα παραπονιέται ότι δεν είχε την ανταπόκριση που της άξιζε.

Οι εντυπωσιακές πωλήσεις της Adele στις Ην. Πολιτείες ήλθαν να πιστοποιήσουν το γεγονός ότι μια τρίτη βρετανική μουσική εισβολή καλλιτεχνών είναι σε εξέλιξη στην Αμερική, ύστερα από αυτή των βρετανικών συγκροτημάτων που με επικεφαλής τους Beatles σάρωσαν την Αμερική στη δεκαετία του '60 και κράτησαν στην επικαιρότητα τη μουσική Βρετανία μέχρι και το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του '70, ενώ στη δεκαετία του '80 αυτό επαναλήφθηκε σε σημαντικό βαθμό με τα συγκροτήματα του λεγόμενου New Wave.

Μέχρι το τέλος του χρόνου αναμένεται να σημειώσει αρκετά εντυπωσιακά ρεκόρ στις Ην. Πολιτείες, που θα προστεθούν στις ήδη σημαντικές επιδόσεις της.

Αρκετοί παρομοιάζουν την Adele με την Dusty Springfield, με τη διαφορά τού ότι η Dusty, παρ' ό,τι είναι αποδεκτή από όλους ως η μεγαλύτερη λευκή τραγουδίστρια στον χώρο της γαλανομάτικης soul, ποτέ δεν είχε ένα άλμπουμ της μέσα στα 50 πρώτα της Αμερικής και μόνο 4 τραγούδια της κατάφεραν να ανεβούν στα 10 πρώτα. Η αξία της αναγνωρίστηκε στο πέρασμα του χρόνου, που, όπως συμβαίνει αρκετές φορές, έρχεται να διορθώσει, ειδικά στον χώρο της τέχνης, πολλές αδικίες.

Η Adele, από την πλευρά της, μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος, που ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου, έχει ήδη καταφέρει να ξεπεράσει με το Rolling In The Deep τα 5 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις Ην. Πολιτείες, αριθμός ρεκόρ για Βρετανό, να έχει σίγουρο το τραγούδι της χρονιάς με την ίδια σύνθεση, αλλά και το άλμπουμ της χρονιάς με το 21, που θα την κάνει να είναι η πρώτη Βρετανίδα που το πετυχαίνει αυτό μετά τον George Michael και το Faith, από το 1988.

Το άλμπουμ της θα είναι το πρώτο από το 2005 και τα Massacre του 50 Cent και The Emancipation Of Mimi της Mariah Carey, που ξεπερνά τα 4 εκατομμύρια μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος, ενώ έχει ήδη το ρεκόρ με τις περισσότερες πωλήσεις σε μορφή Digital (1.400.000).

Από πλευράς βραβείων Γκράμι, οι ειδικοί αναμένουν να κερδίσει τουλάχιστον πέντε, με τα τρία από αυτά να είναι άλμπουμ, τραγούδι και δίσκος της χρονιάς, κάτι που τελευταία φορά έγινε από γυναίκα το 1971 με το Tapestry της Carole King.

Η σύγκριση με καλλιτέχνες από το παρελθόν είναι βέβαια άδικη για τους παλαιότερους καλλιτέχνες, αλλά όμως είναι ενδεικτική για το μέγεθος της αποδοχής που έχει αυτή η νεαρή τραγουδίστρια από ένα κοινό που σε παγκόσμιο επίπεδο αναζητεί κάτι διαφορετικό από τις δεκάδες χορευτικές επιτυχίες που κυριαρχούν σε όλα τα μέσα και σταθερά απαξιώνουν όλο και περισσότερο τη σύγχρονη μουσική σκηνή και στρέφουν μικρούς και μεγάλους στο παρελθόν, όπου πολλοί ανακαλύπτουν για πρώτη φορά καλλιτέχνες που αγνοούσαν και σαφώς υπερτερούν σε πολλά σημεία σε σχέση με τους σύγχρονους.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Αποκρυφισμός και μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Λογοτεχνία
Αντιφάσεις και συναιρέσεις
Το ταξίδι στο άγνωστο από τον Μπέκετ
Λέξεις που διαβρώνουν
Νεοέλληνες και Νεοευρωπαίοι
Σπασμός
Τζόναθαν Φράνζεν: η ανατομία ενός συγγραφέα σταρ
Μελαγχολία
Κριτική βιβλίου
Ανασύνθεση της παιδικής μνήμης
Αντί σημαίας, ένα ανθρώπινο τομάρι...
Αλλόκοτες ιστορίες
Ο άντρας της διπλανής πόρτας
Βεντέτα με τόπο και γη
Η τέχνη ως ιερή μαρτυρία
Ελληνικοί κανόνες και εμπειρίες
Εικονοκλαστική ευφορία
Γνωριμία με την Μάτση Χατζηλαζάρου
Το αίνιγμα Le Corbusier
Ενα βιβλίο με σκληρή επιστημονική φαντασία
Από τις 4:00 στις 6:00
Αποκρυφισμός και μουσική
Ενα χαρισματικό κορίτσι