Έντυπη Έκδοση

Κολυμπώντας προς την ελπίδα

Το πού μπορεί να φτάσει ένας απελπισμένος αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, το βλέπουμε καθημερινά: Μετανάστες που σκαρφαλώνουν σε χιονισμένα βουνά, διασχίζουν ποτάμια ή στριμώχνονται σε ψυγεία.

Αυτό, όμως, που δεν ξέραμε είναι πως κάποιοι επιχειρούν να διασχίσουν ακόμα και τη Μάγχη. Κολυμπώντας. Μια τέτοια περίπτωση διηγείται η ταινία «Welcome» του Γάλλου Φιλίπ Λιορέ (στις 19/11 στα σινεμά). Μόνο που εδώ το κίνητρο του νεαρού ιρακινού ήρωα, του Μπιλάλ (Φιράτ Αϊβερδί), είναι ακόμα πιο προσωπικό.

Βραβεύθηκε στο Βερολίνο

Εγκλωβισμένος σε ένα είδος στρατοπέδου προσφύγων (όπου οι γαλλικές αρχές επιτηρούν όσους θέλουν να περάσουν λαθραία στην Αγγλία), αποφασίζει να διασχίσει τα 22 μίλια παγωμένης θάλασσας που χωρίζουν το Καλέ από τις αγγλικές ακτές του Ντόβερ.

Αν δεν τα καταφέρει, το κορίτσι του, μετανάστρια στο Λονδίνο, θα εξαναγκαστεί να παντρευτεί άλλον. Ετσι αρχίζει να μαθαίνει κολύμβηση. Κι εδώ μπαίνει ο εξαιρετικός Βενσάν Λιντόν, που υποδύεται το δάσκαλό του, έναν πρώην πρωταθλητή κολύμβησης.

Ο σκηνοθέτης ήρθε σε επαφή με διάφορες οργανώσεις και άκουσε από πρώτο χέρι εμπειρίες μεταναστών. Μαζί με το γάλλο πρωταγωνιστή του βρέθηκαν στην λεγόμενη «ουρά της σούπας», το συσσίτιο που προσφέρουν εθελοντές.

Η βραβευμένη, στο Βερολίνο, ταινία έκοψε πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια και έφτασε μέχρι τη γαλλική Βουλή, δίνοντας την αφορμή για μια συζήτηση περί αναθεώρησης ενός νόμου που έχει δημιουργήσει σάλο.

«Βάσει αυτού του νόμου», μας εξήγησε ο Λιορέ, «είναι δυνατόν να επιβληθεί φύλακιση μέχρι και πέντε χρόνων σε όσους Γάλλους αποδειχθεί ότι βοηθούν παράνομους μετανάστες. Μόνο πέρυσι 4.423 πολίτες βρέθηκαν κρατούμενοι με τέτοιες κατηγορίες».

Ο 54χρονος σκηνοθέτης δείχνει τον γάλλο ήρωά του να αντιμετωπίζει τις αρχές: «Εχει δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου και χαφιεδισμού στη Γαλλία. Από τη μια τούς λένε "θα σας κλέψουν οι ξένοι". Από την άλλη, "αν τους βοηθήσετε θα πάτε φυλακή"».

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος δεν χρησιμοποίησε αληθινούς μετανάστες από το Καλέ. «Αν το είχαμε κάνει θα έψαχνα τον παραγωγό μου στη φυλακή. Κρίμα, διότι έτσι θα κέρδιζαν οι άνθρωποι και μερικά λεφτά».

-Ο Μπιλάλ είναι πραγματικό πρόσωπο;

«Ναι, αλλά η ιστορία που διηγούμαι βασίζεται σε δύο διαφορετικές αληθινές περιπτώσεις. Τον συνάντησα στο Καλέ και μου είπε πως βρισκόταν εκεί γιατί έπρεπε να ξανασυναντήσει επειγόντως την κοπέλα του. Δεν έμαθα ποτέ τι απέγινε. Την ίδια περίοδο έμαθα πως ένας άλλος δοκίμασε να πάει στην Αγγλία περνώντας τα σύνορα μέσα στην καρότσα ενός φορτηγού, αλλά τον ανακάλυψαν. Τελικά προσπάθησε να διασχίσει τη Μάγχη. Το έχουν επιχειρήσει καμιά πενηνταριά. Κανείς δεν τα κατάφερε -εδώ επαγγελματίες κολυμβητές με υποστήριξη και δεν τα καταφέρνουν. Τα ρεύματα τους εμπόδισαν. Ολοι επέστρεψαν. Ενας δυο χάθηκαν».

«Η μυθοπλασία μιλά στην καρδιά»

-Αποκαλύπτετε και άλλους επικίνδυνους τρόπους που δοκίμασαν οι μετανάστες για να διασχίζουν τα σύνορα...

«Οταν τα φορτηγά περνάνε τα σύνορα οι αρχές εφαρμόζουν ένα ειδικό σύστημα που ανιχνεύει την αναπνοή. Αυτοί λοιπόν προσπαθούν να κρύψουν την ανάσα τους βάζοντας το κεφάλι τους σε πλαστικές σακούλες. Κάποιοι δεν άντεξαν. Εχουν βρεθεί και νεκροί στην Αγγλία. Και οι Αγγλοι τους έχουν στείλει πίσω, για να μπουν στις στατιστικές της Γαλλίας!».

-Την ταινία τη δείξατε στο Καλέ;

«Βέβαια. Στο κοινό μας ήταν μετανάστες, εθελοντές. Μόνο εκεί κόψαμε 300.000 εισιτήρια. Πιστεύω πολύ στη δύναμη της δραματοποίησης. Αν επρόκειτο, απλώς, για ντοκιμαντέρ, δεν θα είχε την ίδια απήχηση. Η μυθοπλασία μιλά στην καρδιά».

-Πόσο άλλαξε η μεταναστευτική πολιτική της Γαλλίας επί Σαρκοζί;

«Προ Σαρκοζί υπήρχε στο Καλέ ένα κέντρο φιλοξενίας των μεταναστών. Οταν έγινε υπουργός Εσωτερικών ο Σαρκοζί, το κατάργησε. Εννέα χρόνια μετά, ως πρόεδρος, μαζί με τον υπουργό της Εθνικής Ταυτότητας, τον Ερίκ Μπεσόν, κλείνει τους πρόσφυγες στην επονομαζόμενη "ζούγκλα", σε ένα προάστιο του Καλέ. Σαν τα ζώα. Υποτίθεται πως ο Μπεσόν θα ήταν ο υπουργός του "ανοίγματος" στην αριστερά. Τελικά είναι... του "κλεισίματος". Ο Σαρκοζί είναι ο χειρότερος πολιτικός της Γαλλίας. Νομίζω μάλιστα πως ο Μπερλουσκόνι είναι ο ήρωάς του -διότι έχει τα λεφτά που (ακόμα) δεν έχει ο ίδιος».

-Τελικά, τι έγινε με τον νόμο;

«Η αντιπολίτευση ζήτησε να προβληθεί η ταινία μου στη Βουλή. Ηθελαν να αλλάξουν τη διατύπωση του νόμου ώστε να τιμωρούνται οι δουλέμποροι και όχι οι εθελοντές. Οσοι δηλαδή "βοηθούν" τους μετανάστες με αντάλλαγμα λεφτά. Κάποιοι βουλευτές έκλαιγαν στην προβολή. Ομως, οι σαρκοζικοί δεν το ψήφισαν. Και ήταν η πλειοψηφία».*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Η επιστροφή της Πάπισσας
Ο Φωτόπουλος στο σινεμά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Χάρις Αλεξίου
«Θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι»
Μουσική
Να καούν τα χάλκινα
Τρεις χάριτες στο στούντιο
Η Αριάδνη στον ψυχαναλυτή
Με Μπραμς στο Μέγαρο
Κινηματογράφος
Κολυμπώντας προς την ελπίδα
Η επιστροφή της Πάπισσας
Ο Φωτόπουλος στο σινεμά
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δέκα με τόνο
Το φεστιβάλ στο κάδρο
Συνέντευξη: Χάρης Σαββίδης
Από τη Μαντόνα, στον Γούντι
Βιβλίο
Ο σκηνοθέτης των γυναικών
Εφηβεία εξομολογουμένη
Συνέντευξη: Λευτέρης Βογιατζής
«Πρέπει και ο θεατής να προσπαθεί»
Για την 20ή επέτειο της πτώσης του τείχους
Χάπενινγκ για το Τείχος
Συνέντευξη: Λάρι Φινκ
Ασπρόμαυρα σχόλια
Κόμικς
Γκεστ σταρ στον Αστερίξ
Εικαστικά
Απέραντο γαλάζιο
Οι «αντάρτες» με τα στένσιλ