Έντυπη Έκδοση

Ο Φωτόπουλος στο σινεμά

«Οφείλουμε χάρη στον Διονύση Φωτόπουλο, ότι από τον Αριστοφάνη έως τον Μπρεχτ άλλαξε χίλια πρόσωπα κι όμως έμεινε στο βάθος ο ίδιος», έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης.

Αξιωμένος σε μεγάλους φίλους και σε πλούσια ζωή, ο σκηνογράφος παρουσιάζει τη δουλειά του για τον κινηματογράφο σε μια νέα έκθεση κι ένα λεύκωμα (που επιμελήθηκε ο Χ. Σπυρόπουλος).

Ηταν μαθητής ακόμα όταν ξεκίνησε ως βοηθός του αδελφού του Βασίλη, πρώτα στο «Αμέρικα Αμέρικα» του Καζάν και στη συνέχεια στο «Ζορμπά» του Κακογιάννη.

Περίπου πενήντα χρόνια μετά, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, που επίσης γιορτάζει μισόν αιώνα, τον τιμά διοργανώνοντας αυτή τη διπλή παρουσίαση από την ερχόμενη Παρασκευή στο Μουσείο Κινηματογράφου. Γιγαντοπανό θα δείχνουν στιγμιότυπα από τις περίπου 40 ταινίες για τις οποίες έχει εργαστεί, ενώ τέσσερις οθόνες θα παίζουν βίντεο από τα γυρίσματα.

Κι όμως, ο σκηνογράφος που έχει βραβευτεί πάνω από δέκα φορές στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε πολλά ξένα φεστιβάλ, που είναι ακόμα ο πρώτος Ελληνας που έλαβε τον τίτλο του «βασιλικού σχεδιαστή» στο Λονδίνο και που πήρε το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών, κάποτε σνόμπαρε τη σκηνογραφία:

«Σπούδαζα στην Καλών Τεχνών και παρότι είχα δουλέψει ως βοηθός του αδελφού μου, οίκτιρα τόσο αυτόν όσο και τον Τσαρούχη. Ηταν η εποχή που νομίζαμε πως θα βοηθούσαμε τον κόσμο ν' αλλάξει, που τα όνειρά μας ήταν πιο πλατιά και γοητευτικά, που δεν πιστεύαμε και πάρα πολύ σε σκηνοθέτες που δεν είχαν την τέλεια μόρφωση και δεν έκαναν ταινίες όπως εμείς θα θέλαμε», λέει.

Ωστόσο, έκανε την πρώτη του ταινία το 1966:

«Με ειδοποίησαν από την εταιρεία Δαμασκηνός-Μηχαηλίδης ότι μια ομάδα Γερμανών ετοίμαζαν μια ταινία με θέμα τον Οιδίποδα και ζητούσαν μακέτες από σκηνογράφους. Ετοίμασα μια σειρά σχεδίων κοστουμιών μέσα σε μια νύχτα και πήρα τη δουλειά, παρ' όλο ότι ανταγωνιζόμουν γνωστούς συναδέλφους. Βλέπετε ήξερα και το τεχνικό μέρος, ενώ παράλληλα λάτρευα και τον αρχαίο πολιτισμό».

Ακολούθησαν «Η δίκη των δικαστών» με τον Νίκο Κούρκουλο, «Τα χρώματα της Ιριδος» με τον Παναγιωτόπουλο, η «Κραυγή γυναικών» του Ντασσέν, η «Ιφιγένεια» του Κακογιάννη, ο «Μπάιρον» του Κούνδουρου, το «Ακροπόλ» του Βούλγαρη και δεκάδες ακόμα ταινίες.

Υπάρχουν ωστόσο και ξένοι σκηνοθέτες στο λεύκωμα, όπως ο Φλάισμαν, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο «Λάθος» του Σαμαράκη, με τον Πικολί και τον Τονιάτσι.

«Είναι συγκινητικό να συναντάς σ' αυτές τις διαδρομές του βίου ανθρώπους όπως είναι π.χ. ο Πικολί. Δουλέψαμε μαζί το 1974 και τώρα τον ξανασυνάντησα στη "Σκόνη του χρόνου" του Αγγελόπουλου. Οπως και τον Αλαν Μπέιτς. Τον είχα γνωρίσει στον "Ζορμπά" και τον ξανασυνάντησα δεκαετίες αργότερα στο "Βυσσινόκηπο"».

Οταν του ζητάς να διαλέξει ανάμεσα στο θέατρο και το σινεμά, ο Φωτόπουλος επισημαίνει ότι «στο δεύτερο περνούν πολλά χέρια κι έτσι, αν δεν έχουν όλοι την ίδια αίσθηση, τα πράγματα δυσκολεύουν. Ομως, δεν παύεις ν' αγαπάς μια ταινία που βγάζει τα αρώματα που είχες εξ αρχής φανταστεί».

Και για να επιστρέψουμε στον Ελύτη, να τι είχε προσθέσει για τον διάσημο σκηνογράφο: «Ν' αξιοποιείς το ελάχιστο για να του αποσπάς τα μέγιστα, είναι το πιο δύσκολο και το πιο "ελληνικό" μυστικό. Το πυρ που ζητά να υποκλέψει από τους αρχαίους ο Διονύσης Φωτόπουλος για να αντιμετωπίσει τις ετερόκλητες απαιτήσεις της εποχής του είναι αυτό. Είναι η γραμμή η "έσχατη", που βγαίνει απ' όλες τις περιόδους της ελληνικής τέχνης και τις συνέχει. Στο χώρο του θεάματος αξίζει να προσέξει κανείς με πόση φειδώ την κινητοποίησε αλλά και με πόση τόλμη, προς όλες τις κατευθύνσεις του απροσδόκητου». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Κολυμπώντας προς την ελπίδα
Η επιστροφή της Πάπισσας
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Χάρις Αλεξίου
«Θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι»
Μουσική
Να καούν τα χάλκινα
Τρεις χάριτες στο στούντιο
Η Αριάδνη στον ψυχαναλυτή
Με Μπραμς στο Μέγαρο
Κινηματογράφος
Κολυμπώντας προς την ελπίδα
Η επιστροφή της Πάπισσας
Ο Φωτόπουλος στο σινεμά
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δέκα με τόνο
Το φεστιβάλ στο κάδρο
Συνέντευξη: Χάρης Σαββίδης
Από τη Μαντόνα, στον Γούντι
Βιβλίο
Ο σκηνοθέτης των γυναικών
Εφηβεία εξομολογουμένη
Συνέντευξη: Λευτέρης Βογιατζής
«Πρέπει και ο θεατής να προσπαθεί»
Για την 20ή επέτειο της πτώσης του τείχους
Χάπενινγκ για το Τείχος
Συνέντευξη: Λάρι Φινκ
Ασπρόμαυρα σχόλια
Κόμικς
Γκεστ σταρ στον Αστερίξ
Εικαστικά
Απέραντο γαλάζιο
Οι «αντάρτες» με τα στένσιλ