Έντυπη Έκδοση

Ο σκηνοθέτης των γυναικών

Η μυθιστορηματική ζωή του Μ. Κακογιάννη στη βιογραφία του που μόλις κυκλοφόρησε

Από τα γυρίσματα της ταινίας «Κυριακάτικο ξύπνημα» ώς τις λαμπερές Κάνες, το Χόλιγουντ και τις δραματικές στιγμές στην κατεχόμενη Κύπρο. Από τις αγαπημένες του πρωταγωνίστριες, την Ελλη Λαμπέτη, την Ειρήνη Παπά, ώς τον αξεπέραστο Ζορμπά-Αντονι Κουίν, την τραγική Εκάβη-Κάθριν Χέπμπορν, την αέρινη Σαρλότ Ράμπλινγκ.

Πάνω από 50 χρόνια μετράει στον κινηματογράφο και στο θέατρο ο Μιχάλης Κακογιάννης. Μια ζωή πολυκύμαντη, γεμάτη πάθος για δημιουργία ξετυλίγεται στη βιογραφία του, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». «Εζησα καλή ζωή, ασχέτως αν ποτέ δεν έκανα οικογένεια», αφηγείται ο ίδιος. «Αγάπησα πλάσματα που με μεγαλύτερη παραφορά αγάπησαν εμένα, έσπασα συχνά τις ερωτικές συμβάσεις, που η τρέχουσα ηθική επέβαλλε. Αγάπησα πολύ περισσότερο ωστόσο τη δουλειά μου».

Από την αποκαλυπτική και γλαφυρή βιογραφία «Μιχάλης Κακογιάννης. Σε πρώτο πλάνο», που υπογράφει ο δημοσιογράφος Χρήστος Σιάφκος, δεν λείπουν τα παρασκήνια των γυρισμάτων, οι συναντήσεις με τους ισχυρούς της τέχνης και της πολιτικής και τους διεθνείς σταρ.

Η αφήγηση αρχίζει από τα παιδικά του χρόνια στην Κύπρο, σε ένα προστατευτικό οικογενειακό περιβάλλον: «Πάντα επιδίωκα να έχω αποδείξεις ότι με αγαπούν και ότι αν μου συνέβαινε κάτι θα σπάραζαν στο κλάμα». Το πρώτο του ταξίδι στην Αγγλία είχε προορισμό να σπουδάσει δικηγόρος, προκειμένου να κρατήσει το γραφείο του πατέρα του, ωστόσο το πτυχίο έγινε... κορνίζα. Εκεί, όμως, είχε την ευκαιρία να δώσει την πρώτη του και μοναδική παράσταση ως «ελλην τενόρος» και να σπουδάσει στο Central School of Dramatic Art και στο περίφημο Ολντ Βικ.

Η ηθοποιία προηγήθηκε της σκηνοθεσίας. Οπως αναφέρει, «επαγγελματικά εμφανίστηκα πρώτη φορά στο θεάτρο ως Ηρώδης στη "Σαλώμη" του Οσκαρ Ουάιλντ, το 1947. Ολα διαδραματίστηκαν όπως μπορείτε να φανταστείτε, ακόμα και ο χορός των επτά πέπλων. Μου γδύθηκε σχεδόν τελείως η Σαλώμη, ή τουλάχιστον όσο επιτρεπόταν τότε... Λεγόταν Μπερνίς Ρούμπενς και έγινε στη συνέχεια διάσημη συγγραφεύς».

Με συγκίνηση ο κορυφαίος σκηνοθέτης θυμάται την πρώτη του ταινία, το «Κυριακάτικο ξύπνημα», και τον ανομολόγητο έρωτά του για την Ελλη Λαμπέτη: «Η αύρα της έμοιαζε με πλάσματος εύθραυστου και εξαιρετικά σεξουαλικού, που θα μπορούσε να λιποθυμήσει έστω και με ένα άγγιγμα».

Δεν έμεινε όμως ανέγγιχτος και από τη γοητεία της Μελίνας Μερκούρη: «Οταν τη γνώρισα, φορούσε μια πλεκτή κόκκινη σκούφια που πλαισίωνε δύο τεράστια καστανόχρυσα μάτια. Εμοιαζε με την Κοκκινοσκουφίτσα του παραμυθιού», αναφέρει. «Ο Φιλοποίμην Φίνος έλεγε γι' αυτήν πως με το στόμα που είχε δεν θα μπορούσε να κάνει καριέρα. Ε, αυτό το στόμα εγώ το εκμεταλλεύτηκα απόλυτα. Της έλεγα: "Οταν γελάς, άνοιγέ το σαν να πρόκειται να ρουφήξεις τον κόσμο όλο". Σήμα κατατεθέν της έγινε...».

Η «Ηλέκτρα» στάθηκε αφορμή για μια μακρόχρονη φιλία με την Ειρήνη Παπά. Να πώς περιγράφει την πρώτη συνάντησή τους: «Εκανα την πρόταση στην Ειρήνη αλλά της είπα ότι δυστυχώς θα έπρεπε να κόψει τα υπέροχα μακριά μαύρα μαλλιά της. Κι εκείνη, που σ' αυτά ήταν πολύ λεβέντισσα, το δέχτηκε αμέσως, αλλά μου ζήτησε να σταθώ δίπλα στον κομμωτή, όπερ και εγένετο. Και κόβαμε, κόβαμε, ώσπου καταλήξαμε σ' αυτό το καταπληκτικό κοντό μαλλί. Αίφνης προβλήθηκε όλο το προφίλ της».

Αναμφίβολα, ο «Ζορμπάς», που δίχασε κριτικούς και Κρητικούς, καθιέρωσε πλήρως τον σκηνοθέτη στον διεθνή κινηματογράφο. Πίσω, όμως, από τη γνωστή σκηνή που ο Αντονι Κουίν χορεύει συρτάκι υπήρχε πολλή ένταση. «Δεν εννοούσε να μάθει να χορεύει το περίφημο συρτάκι, παρ' όλο που του είχαμε φέρει ώς και δάσκαλο», θυμάται. «Καθυστερούσε συνεχώς την προετοιμασία του, με αλλεπάλληλες αναβολές, ώσπου ένα βράδυ, ενώ είχε συμφωνήσει να κάνει πρόβα, αρνήθηκε για πολλοστή φορά. Του είπα έξαλλος. "Πάμε έξω". Και μου απάντησε μαζεύοντάς τα: "Δεν σηκώνεις ένα αστείο;"».

Οι σελίδες του βιβλίου γεμίζουν με τις θεατρικές παραστάσεις του Κακογιάννη στη Νέα Υόρκη, την αυτοεξορία του κατά τη διάρκεια της επταετίας, το δράμα που βίωσε στην κατεχόμενη Κύπρο γυρίζοντας τον «Αττίλα '74». Εχοντας αφήσει πλέον τα λαμπρά σαλόνια για ένα σπίτι με θέα την Ακρόπολη, συνεχίζει την προσφορά του στην τέχνη με το ίδρυμα Κακογιάννη, που πρόσφατα εγκαινιάστηκε στην οδό Πειραιώς.*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Κινηματογράφος
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Εφηβεία εξομολογουμένη
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Χάρις Αλεξίου
«Θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι»
Μουσική
Να καούν τα χάλκινα
Τρεις χάριτες στο στούντιο
Η Αριάδνη στον ψυχαναλυτή
Με Μπραμς στο Μέγαρο
Κινηματογράφος
Κολυμπώντας προς την ελπίδα
Η επιστροφή της Πάπισσας
Ο Φωτόπουλος στο σινεμά
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δέκα με τόνο
Το φεστιβάλ στο κάδρο
Συνέντευξη: Χάρης Σαββίδης
Από τη Μαντόνα, στον Γούντι
Βιβλίο
Ο σκηνοθέτης των γυναικών
Εφηβεία εξομολογουμένη
Συνέντευξη: Λευτέρης Βογιατζής
«Πρέπει και ο θεατής να προσπαθεί»
Για την 20ή επέτειο της πτώσης του τείχους
Χάπενινγκ για το Τείχος
Συνέντευξη: Λάρι Φινκ
Ασπρόμαυρα σχόλια
Κόμικς
Γκεστ σταρ στον Αστερίξ
Εικαστικά
Απέραντο γαλάζιο
Οι «αντάρτες» με τα στένσιλ