Έντυπη Έκδοση

Εφηβεία εξομολογουμένη

Τόσο αυτοβιογραφικός που πιο πολύ δεν γίνεται είναι ο Γιάννης Ξανθούλης στο τελευταίο του βιβλίο, την «Εκδίκηση της Σιλάνας» (κυκλοφορεί από τα «Ελληνικά Γράμματα»). Ο συγγραφέας αναφέρεται στην επεισοδιακή του εφηβεία στην Αλεξανδρούπολη. Μια εφηβεία διανθισμένη με ακατάλληλα για ανηλίκους στιχάκια, γραμμένα τότε, διορθωμένα τώρα.

Ο ίδιος λέει πως, από τον καιρό που ξεκίνησε να δημιουργεί μυθιστορηματικά πρόσωπα, πάντα φοβόταν μην και τα συναντήσει εμπρός του, έτοιμα να απαιτήσουν εξηγήσεις για την όποια μεταχείριση τους είχε επιφυλάξει στα βιβλία του. Διευκρινίζει, βέβαια, πως η ηρωίδα αυτού του βιβλίου προέρχεται από τα FM του ραδιοφώνου, πως είναι μια περσόνα που δημιούργησε ειδικά για την εκπομπή του στον ΣΚΑΪ.

Κι έτσι, συναντιέται με τη Σιλάνα και ξεκινά την αφήγησή του.

Πώς ήταν ο Ξανθούλης παιδί; Κατ' αρχάς βίωσε όλους του Τρωικούς πολέμους στη γειτονιά του, εκεί προς τα μέσα της δεκαετία του '50. Ατυχώς γι' αυτόν ήταν πάντα στο στρατόπεδο των «κακών» Τρώων, με αποτέλεσμα οι «καλοί» Ελληνες να τον έχουν σκοτώσει επανειλημμένα. Και στο σχολείο;

«Ημουν κάκιστος μαθητής, πολύ χειρότερος από όσο αναφέρω στο βιβλίο», παραδέχεται ο ίδιος. «Με απέρριπταν συνεχώς, με αποτέλεσμα να αισθάνομαι ότι με κυνηγούσαν όλοι. Από τότε μέχρι και σήμερα αισθάνομαι μαύρο πρόβατο εξαιτίας εκείνων των χρόνων. Ευτυχώς, όταν αρρώστησα σοβαρά, λυτρώθηκα. Ησαν σαν να με περιέβαλλε ένα φωτοστέφανο».

Οταν ανακάλυψε τον Μποστ

Βέβαια, το να τον κυνηγούν όλοι, όπως ο θείος του ο Μίμης, ήταν αναμενόμενο. Ο τελευταίος έφτασε στο σημείο να προσπαθήσει να τον σπάσει στο ξύλο, αφού ο έφηβος Γιάννης, του είχε στείλει πεσκέσι στο γάμο του, ένα ποίημα που κατέληγε με το τετράστιχο:

«Κι αφού χορτάσει παντρειά/ θα ξαναβρεί στο μέλλον/ τη λεωφόρο που οδηγεί/ στης Εφης το μπουρδέλον».

Η στιχουργική αλά Μποστ ήταν το πάθος του έφηβου Ξανθούλη που έγινε ακόμα εντονότερο όταν ανακάλυψε τα σκίτσα του Μέντη Μποσταντζόγλου στην τότε ημιπαράνομη «Αυγή».

Το αποτέλεσμα; Ο ασφαλίτης της περιοχής να ψιθυρίσει στον πατέρα τού συγγραφέα πως ο γιος του κινδύνευε από το μίασμα του κομμουνισμού.

Λέει ο ίδιος: «Είχα άλλη αίσθηση του χιούμορ, που για εκείνη την εποχή ήταν επικίνδυνη. Και οι ομοιοκαταληξίες είχαν διπλή και τριπλή ενέργεια. Βέβαια ο καθένας ερμήνευε όπως ήθελε τα πονήματά μου. Η μοδίστρα στη γειτονιά μας, που αργότερα μετανάστευσε στη Γερμανία, ονειρευόταν να με δει να γράφω στίχους ημερολογίων».

Κρεσέντο με σασπένς, γέλιο αλλά και τρυφερότητα αποτελεί η αφήγηση περί της απώλειας της παρθενίας του. Και εδώ το χέρι έβαλε ένας θείος, ο Αλέκος, ο οποίος τον φιλοξένησε επί τετραήμερο στη Θεσσαλονίκη και τον προσκάλεσε να συμμετάσχει στις συνευρέσεις με την κυρία που φρόντιζε προφανώς όχι μόνο το σπίτι του.

«Είχα βάλει τη σκηνή παραλλαγμένη κάπως και στη ''Δευτέρα των αθώων'', όπου ο ήρωας στέλνεται από τον χασάπη πατέρα του σ' έναν θείο στη Θεσσαλονίκη», λέει γελώντας ο Ξανθούλης.

Εννοείται πως οι γονείς του δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις δραστηριότητες του νεαρού Γιάννη και ότι ο καιρός συχνά «συννέφιαζε» στο σπίτι του. Ενα παιδί, που διάβαζε εξωσχολικά βιβλία, που άκουγε το «Θέατρο στο Μικρόφωνο», Χατζιδάκι και κλασική μουσική και δεν έπαιρνε τα γράμματα, θεωρούνταν μάλλον προβληματικό.

Απόφοιτος «Ευαγγελισμού»

Το τρυφερό φινάλε στο βιβλίο γράφεται, με τον Ξανθούλη να αρρωσταίνει βαριά από τα νεφρά του και να καταλήγει στον «Ευαγγελισμό», στην Αθήνα. Μέσ' στην ταλαιπωρία του, εξακολουθεί να γράφει κωμικά στιχάκια, όπως:

«Μην απελπίζεστε, νεκροί./ΟΛΑ είναι μια ιδέα./ Οσο θα υπάρχει προσμονή, θα υπάρχει και η Νιβέα».

Ομως ο ίδιος επιμένει πως σώθηκε διότι υπήρχε ο Πιραντέλο ή μάλλον γιατί ο Δημήτρης Μυράτ και η Βούλα Ζουμπουλάκη είχαν ανεβάσει το «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» στο θέατρο «Αθηνών» με μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. «Είχα βάλει στόχο να δω την παράσταση. Πήγα τελικά με τη μητέρα μου στο τέλος του Απρίλη του '62. Σε απογευματινή. Επειτα άρχισα να ζω προσεκτικά, ως απόφοιτος του "Ευαγγελισμού", ώσπου όλα άρχισαν να απομακρύνονται με την αλάνθαστη τεχνική του ονείρου». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Ο σκηνοθέτης των γυναικών
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Χάρις Αλεξίου
«Θέλω κάποιος να με πάρει από το χέρι»
Μουσική
Να καούν τα χάλκινα
Τρεις χάριτες στο στούντιο
Η Αριάδνη στον ψυχαναλυτή
Με Μπραμς στο Μέγαρο
Κινηματογράφος
Κολυμπώντας προς την ελπίδα
Η επιστροφή της Πάπισσας
Ο Φωτόπουλος στο σινεμά
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δέκα με τόνο
Το φεστιβάλ στο κάδρο
Συνέντευξη: Χάρης Σαββίδης
Από τη Μαντόνα, στον Γούντι
Βιβλίο
Ο σκηνοθέτης των γυναικών
Εφηβεία εξομολογουμένη
Συνέντευξη: Λευτέρης Βογιατζής
«Πρέπει και ο θεατής να προσπαθεί»
Για την 20ή επέτειο της πτώσης του τείχους
Χάπενινγκ για το Τείχος
Συνέντευξη: Λάρι Φινκ
Ασπρόμαυρα σχόλια
Κόμικς
Γκεστ σταρ στον Αστερίξ
Εικαστικά
Απέραντο γαλάζιο
Οι «αντάρτες» με τα στένσιλ