Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Μια βραδιά

  • ...στον Μανώλη Μητσιά

    Με μόνο «εφέ» το ρεπερτόριό του

    Καμιά φορά απέναντι στο άγχος του καινούργιου υλικού, της νέας πρότασης και του απρόβλεπτου συνδυασμού, νικητής αναδεικνύεται το παλαιότερο και το τόσο ευπρόσδεκτα προβλέψιμο, ώστε γι' αυτό ακριβώς να το επιλέγεις.

    Αυτή είναι η περίπτωση του προγράμματος του Μανώλη Μητσιά στις «Γραμμές», που φέτος κάνει ίσως την καλύτερη μουσική πρόταση απ' όσες παρακολουθήσαμε μέχρι στιγμής. Δεν εφαρμόζει συνταγές. Επιλέγει απλώς, όπως κάνει άλλωστε συνήθως, να μην είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από τον εαυτό του.

    Ο «εαυτός» του σημαίνει όμως για έναν τραγουδιστή πρωτίστως ένα πράγμα: ρεπερτόριο. Κι ο Μανώλης Μητσιάς είχε την τύχη και το ένστικτο να φτιάξει με τα χρόνια ένα από τα «πολυτιμότερα» ρεπερτόρια που θα μπορούσε ένας τραγουδιστής της γενιάς του να ευχηθεί. Το αποδεικνύει αμέσως αμέσως μια απαρίθμηση μερικών από τους συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε, σε εποχές μάλιστα που όλοι τους πρόσφεραν τον «ανθό» της τραγουδοποιίας τους: Μάνος Χατζιδάκις (και βέβαια Νίκος Γκάτσος), Μίκης Θεοδωράκης, Σταύρος Ξαρχάκος, Μάνος Λοΐζος, Δήμος Μούτσης, Ακης Πάνου, Θάνος Μικρούτσικος, Γιάννης Σπανός, Σταμάτης Κραουνάκης, Ηλίας Ανδριόπουλος, Χρήστος Λεοντής, Λίνος Κόκκοτος.

    Εξοπλισμένος μ' ένα ρεπερτόριο που χτίστηκε χωρίς εκπτώσεις (και πάντως αδιαμφισβήτητα με τις λιγότερες δυνατές, αν μάλιστα λάβει κανείς υπ' όψιν του και τις «άνυδρες» περιόδους που 'χει περάσει το ελληνικό τραγούδι κατά καιρούς), ο Μητσιάς έχει το προνόμιο να επιλέγει και να φτιάχνει διαφορετικά προγράμματα αντλώντας από το ίδιο το υλικό του και παραμένοντας συνεπής σ' αυτό. Με το επιπλέον προνόμιο ότι είναι ένας τραγουδιστής που δεν έχει καταληφθεί από το άγχος της «διαφορετικής» πρότασης, συνεπώς ούτε κι από το άγχος ότι πρέπει οπωσδήποτε να βρει την καινούργια συνταγή που θα είναι συμβατότερη με τις νεότερες γενιές (και σ' αυτές του αρκεί να λέει «αυτός είμαι», πράγμα που κρύβει και μια θαρραλέα στάση), προσφέρει και φέτος στις «Γραμμές» ένα πρόγραμμα συμβατό με τον ίδιο: αξιοπρεπής, με την καλή φωνή του αναλλοίωτη, μ' αυτή την αύρα οικειότητας του «χαμογελαστού παιδιού της γειτονιάς», που είχε πάντα, βγαίνει και λέει τα τραγούδια του όπως τους πρέπει. Αλλωστε τι «φιοριτούρες» να χρειάζονται τέτοια τραγούδια; «Ο Γιάννης ο φονιάς» (Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος), η «Ελευσίνα» (Δήμος Μούτσης, Βασίλης Ανδρεόπουλος), το «Φαρμάκι» (Ακης Πάνου), το «Ποτέ» (Σταμάτης Κραουνάκης, Λίνα Νικολακοπούλου), τα «Χέρια» (Δήμος Μούτσης, Λευτέρης Παπαδόπουλος), το «Ποτέ ξανά» (Γιάννης Σπανός, Λευτέρης Παπαδόπουλος), το «Μη ρωτάς» (Δήμος Μούτσης, Νίκος Γκάτσος), «Το κοίταξε να δεις» και το «Πόσο αγαπιόμαστε τα δυο» (του Λουκιανού Κηλαηδόνη, με τους στίχους του Γιάννη Λογοθέτη και της Κωστούλας Μητροπούλου αντίστοιχα), η «Πιρόγα» (Θάνος Μικρούτσικος, Αλκης Αλκαίος), αλλά και τα τραγούδια από το πρόσφατα «Υπέροχα Μονάχοι» του Μικρούτσικου, είναι μόνο μερικά απ' όσα ακούγονται από τη σκηνή των «Γραμμών». Που σημαίνει ότι το κοινό, το οποίο γνωρίζει τι θα ακούσει, δεν υπόκειται ούτε καν σ' εκείνο το συνήθως αναγκαίο στάδιο της ελαφράς ανίας, που προϋποθέτει η παράθεση καινούργιων, άγνωστων ακόμα, τραγουδιών.

    Αντίθετα. Το πρόγραμμα «ξέρει», περνώντας από ρεφρέν σε κουπλέ, να ανεβάζει σταδιακά τη συγκινησιακή φόρτιση και την ενέργεια, καταλήγοντας στο λαϊκότερο δεύτερο μέρος, με τους χορούς και τα απαραίτητα γαρίφαλα.

    Στην έξυπνη δομή παίζουν τον δικό τους σημαντικό ρόλο κι οι δύο νέες τραγουδίστριες, που συνοδεύουν τον Μητσιά στις εμφανίσεις του. Η Ρίτα Αντωνοπούλου και η Μάγδα Πένσου.

    Την πρώτη τη γνωρίσαμε κυρίως από την ξεχωριστή δισκογραφική συνεργασία της με τον Μικρούτσικο και τον Οδυσσέα Ιωάννου («Πάμε ξανά απ' την αρχή»). Φέτος, με ακόμα ωριμότερη ερμηνευτική παρουσία και με μια δυνατή, ευδιάκριτη και πεντακάθαρη φωνή, η Αντωνοπούλου, όταν δεν συνοδεύει τον Μητσιά σε ντουέτα, λέει τα δικά της τραγούδια, λέει άλλα του Μικρούτσικου (από το «Σταυρό του Νότου» κυρίως) ή λέει Κραουνάκη («Αυτή η νύχτα μένει») ή ακόμα κι ένα-δυο παραδοσιακά μικρασιάτικα.

    Ηθοποιός και τραγουδίστρια η Μάγδα Πένσου, έχει μια ενδιαφέρουσα «υπόβραχνη» χροιά. Καμιά φορά όμως η ερμηνεία της, κυρίως σε λυρικά τραγούδια, όπως η «Φαίδρα» του Μίκη Θεοδωράκη, ή σε «ορμητικά» τραγούδια, όπως η εξίσου υπέροχη «Μαριάνθη των ανέμων» του Μάνου Χατζιδάκι, είναι μια ιδέα πιο «τεατράλε» απ' ό,τι χρειάζεται.

    Το τετράωρο πρόγραμμα συνδυάζει την πραγματική λαϊκή διασκέδαση με την ουσιαστική ακρόαση, χωρίς να επιτρέπει στιγμή το ένα να είναι σε βάρος του άλλου. Ο Μητσιάς όμως, ειδικά τις Δευτέρες, στον ίδιο χώρο προτείνει και βραδιές ποιητών, με αφιερώματα κάθε φορά σε έναν διαφορετικό μελοποιημένο ποιητή μας και με προσκεκλημένο έναν διαφορετικό ερμηνευτή. Αξίζει.

    ΓΡΑΜΜΕΣ (Κωνσταντινουπόλεως 111, Βοτανικός, τηλ.: 210-3414350). Παρ.-Σαββ. (22.30): Μανώλης Μητσιάς, Ρίτα Αντωνοπούλου, Μάγδα Πένσου. Δευτέρα (21.00): αφιερώματα στη μελοποιημένη ποίηση. Εισιτήριο με ποτό στο μπαρ 15 ευρώ. Μπουκάλι ουίσκι 170 ευρώ (κομπλέ) και μπουκάλι κρασί 80 ευρώ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αναδρομική Αμπράμοβιτς
Δυόμισι μήνες κλεισμένη σε μουσείο
Θέατρο
Ατομική ελευθερία ή επανάσταση; Ιδού η απορία
Κριτική θεάτρου
Το ανάθεμα της μνήμης
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο έλεος του νόμου
Μπαλέτο
«Ρωμαίος και Ιουλιέτα» με αύρα πριγκιπική
Συνέντευξη: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Ευριπίδης, ο σύγχρονός μας
Συνέντευξη: Ιωάννης Τουράτσογλου
Υπουργοί Πολιτισμού πέρασαν σαν να μην υπήρξαν
Φωτογραφία
Η νύφη και ο γαμπρός το'σκασαν