Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
Πήγε να πιάσει θεσσαλονικιό ουρανό
Ενα «Τετ α τετ» με το ρεπερτόριό της κάνει η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Ή ελληνιστί «Πρόσωπο με πρόσωπο», όπως είναι ο τίτλος της μουσικής της παράστασης που εγκαινίασε τις φετινές της εμφανίσεις από το νέο χώρο «Stage» (26ης Οκτωβρίου 27) της Θεσσαλονίκης.
Τρεις ώρες μόνη στη σκηνή η ερμηνεύτρια επιλέγει και θυμίζει αγαπημένα της τραγούδια, μεγάλους συνθέτες και σημαντικούς ερμηνευτές που θαυμάζει. Με τον γνώριμο τρόπο της αλλά και ταυτόχρονα απρόβλεπτη, η Ελευθερία αφήνεται εντελώς ελεύθερη να ξεδιπλώσει τα πράγματα απ' την αρχή. Αέρινη κι εκφραστική, σαν τη φωνή της, γήινη και δυναμική, σαν τη σκηνική της παρουσία, επιστρέφει στην αμεσότητα της ζωντανής επαφής, παρουσιάζοντας τραγούδια από τα πρώτα της δισκογραφικά βήματα («Κέντρο Διερχομένων» των Γ. Ιωάννου και Ν. Μαμαγκάκη), περνώντας στις μεγάλες, διαχρονικές της επιτυχίες («Μένω εκτός», «Δυνατά», «Τα κορμιά και τα μαχαίρια», «Παράπονο», «Πάω να πιάσω ουρανό»), παρεμβάλλοντας τραγούδια άλλων που αγαπάει η ίδια και φτάνοντας μέχρι τις σημερινές μεγάλες της επιτυχίες «Δε μιλώ για μια νύχτα εγώ» και «Το τέλος μας δες».
Για το εικαστικό-σκηνογραφικό μέρος της μουσικής της παράστασης φρόντισε ο Μανόλης Παντελιδάκης και για τις χορογραφίες και τη σκηνοθεσία ο Κωνσταντίνος Ρήγος. Την Ελευθερία Αρβανιτάκη πλαισιώνει στη σκηνή μια εξαιρετική 7μελής ορχήστρα, με τον Δημήτρη Μπαρμπαγάλα (ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα) να 'χει κάνει και τις ενορχηστρώσεις.
* Μέχρι μέσα Μαρτίου.
