Έντυπη Έκδοση

Ατζέντα εικαστικών

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΠΙΝΕΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΜΙΑ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τα 100 χρόνια από τη γέννηση της Βάσως Κατράκη, η αίθουσα τέχνης «Εκφραση - Γιάννα Γραμματοπούλου» παρουσιάζει έκθεση με έργα της σπουδαίας Ελληνίδας χαράκτριας. Γεννήθηκε σχεδόν τη στιγμή που ξεσπούσε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Εζησε τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας και σφράγισε με το έργο της μια ολόκληρη εποχή.

Η Βάσω Κατράκη, η γυναίκα, η δημιουργός, η αγωνίστρια άφησε ένα πλούσιο έργο, το οποίο εκφράζει τις επιλογές της -καλλιτεχνικές και ιδεολογικές- αλλά και την ιστορία του τόπου της.

Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα της αντιπροσωπευτικά, χαραγμένα στο ξύλο, αλλά κυρίως στην πέτρα. Το υλικό που της επέτρεψε να ξεφύγει από τα στενά πλαίσια της παραδοσιακής χαρακτικής και του μικρού μεγέθους, που της έδωσε τη δυνατότητα για μεγάλες φόρμες και ξεχώρισε το έργο της δίνοντάς της διεθνή φήμη και αναγνώριση. Αναγνώριση όχι μόνο για τη χάραξη στο νέο υλικό και την αισθητική των έργων της, αλλά και για μεγάλα πανανθρώπινα μηνύματα που έστειλε και εξακολουθεί να στέλνει. Εργα εμβληματικά, μνημειακά, έργα σύγχρονα. Η Βάσω Κατράκη απεικόνισε με συνέπεια τα μεγάλα και θεμελιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη χώρα μας μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Την Εθνική Αντίσταση, τον Εμφύλιο, τη χούντα και το φασισμό. Χάραξε στην πέτρα την τραγική μοίρα του λαού και τη μάχη για ελευθερία. Το 1936 μπήκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τον Κωνσταντίνο Παρθένη στη ζωγραφική και τον Γιάννη Κεφαλληνό στη χαρακτική. Η κατοχή τη βρήκε φοιτήτρια. Μέσα από τον πυρετό εκείνης της εποχής διαμορφώθηκε και η τέχνη της, επηρεάστηκε το έργο της και η προσωπικότητά της. Πήρε μέρος στην Αντίσταση. Οι διαδηλώσεις, τα αδικοσκοτωμένα παλικάρια, οι διώξεις, οι κατατρεγμένοι, τα σκελετωμένα από την πείνα παιδιά, τα βιώματα με τις θυσίες και τους θανάτους έγιναν διαμαρτυρία και αυτές οι εικόνες πέρασαν στο καλλιτεχνικό της έργο. Πρόσφερε υπηρεσίες στην πατρίδα χωρίς να υπολογίζει τους κινδύνους. «Κάναμε αντίσταση με τα πινέλα και τα καλέμια» έλεγε, «η κατοχή με έκανε χαράκτρια». Τα πρώτα της χαρακτικά ήταν εύσημα, αφίσες, κάρτες, προκηρύξεις και ψηφοδέλτια για τις ανάγκες της Αντίστασης. Εξορίστηκε, δούλεψε μέσα στη χούντα και έκανε έκθεση στην γκαλερί «ώρα» του Ασαντούρ και της Χριστίνας Μπαχαριάν, φίλων και συναγωνιστών της.

Υπηρέτησε την Ελληνική Χαρακτική με αφοσίωση και γνώση. Ηθος και αξιοπρέπεια. Δικαίως ο τεχνοκριτικός και φίλος της Κώστας Σταυρόπουλος τη χαρακτήρισε ως την «κορυφαία ερμηνεύτρια της ανθρώπινης τραγωδίας». Διάρκεια: 18 Φεβρουαρίου - 15 Μαρτίου.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

ΔΥΟΜΙΣΙ χρόνια μετά το θάνατο του Φώτη Σαρρή, η έκθεση «Φώτης Σαρρής, Ζωγραφική», η οποία φιλοξενείται στο Βυζαντινό Μουσείο, φωτίζει για πρώτη φορά το σύνολο της ζωγραφικής πορείας του καλλιτέχνη, παρουσιάζοντας παράλληλα τη σχέση του με τη βυζαντινή τέχνη, η οποία ελάχιστα έχει σχολιασθεί και μελετηθεί.

Η έκθεση, στην οποία παρουσιάζονται 75 έργα του, αρθρώνεται σε τρεις ενότητες:

* Στην πρώτη ενότητα γίνεται μερική ανασύσταση του εργαστηρίου και της βιβλιοθήκης του καλλιτέχνη, ώστε να καταδειχθεί το ερευνητικό του έργο και η στενή του σχέση με τις ιστορικές χρωστικές και τις πηγές που τις παραδίδουν.

* Στη δεύτερη ενότητα προβάλλεται το κοσμικό του έργο απ' όλες τις καλλιτεχνικές περιόδους, ενώ η τρίτη ενότητα είναι αφιερωμένη στο θρησκευτικό του έργο.

Η συγκεκριμένη έκθεση αναδεικνύει τη μακρά και εμπεριστατωμένη ενασχόληση του Φώτη Σαρρή με τις χρωστικές των αγιογράφων της μεταβυζαντινής κυρίως περιόδου και δίνει τη δυνατότητα στο κοινό να έρθει σε άμεση επαφή με το πρωτογενές αυτό υλικό.

Επίσης, υπογραμμίζει τη σπάνια, βαθιά σε μελέτη και πειραματισμούς διαλογική σχέση του καλλιτέχνη με το περιεχόμενο και τη μορφή της βυζαντινής ζωγραφικής παράδοσης σε ένα βαθύτατα προσωπικό και κατά κύριο λόγο πολιτικό έργο.

Η παρουσίαση του έργου του στους χώρους του Βυζαντινού Μουσείου αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία για τον επισκέπτη να «ταξιδέψει» από τα βυζαντινά εικονογραφικά πρότυπα σε μια σύγχρονη ζωγραφική γλώσσα.

Διάρκεια έως 18 Μαΐου.

ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

ΣΕΙΡΑ γλυπτικών αναπαραστάσεων κτηρίων που αντλούν από τις παιδικές μνήμες του Γεωργιανού καλλιτέχνη Andro Wekua με τίτλο «Pink Wave Hunter» φιλοξενείται στο Κεντρικό Κτήριο του Μουσείου Μπενάκη.

Ο Wekua γεννήθηκε στο παραθαλάσσιο Σοχούμι, όπου έζησε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν οι πολεμικές συγκρούσεις στην Αμπχαζία ανάγκασαν την οικογένειά του να εγκαταλείψει την πόλη. Ο εμφύλιος πόλεμος κατέστρεψε το Σοχούμι, στερώντας από τον καλλιτέχνη και την οικογένειά του τη δυνατότητα της επιστροφής, καθιστώντας τους έτσι μέρος της γεωργιανής διασποράς.

Εμπνεόμενος από αυτά τα βιώματα, ο Wekua ανασύρει από τη μνήμη του εικόνες της πόλης που φιλοξένησε τα παιδικά του χρόνια, τις οποίες στη συνέχεια συμπληρώνει μέσω έρευνας στο Διαδίκτυο για να δημιουργήσει γλυπτικές αναπαραστάσεις των κτηρίων της. Οι κατασκευές αυτές καθρεφτίζουν την εμπειρία της μνήμης με όλα τα αναπόφευκτα ευάλωτα σημεία της: περιλαμβάνουν χώρους κενούς που, σύμφωνα με τον Wekua, αντιστοιχούν σε «κενά μνήμης».

Τα κτήρια του «Pink Wave Hunter» κατασκευάζονται από μια ποικιλία υλικών -χυτό μπετόν, γύψο, κερί, αλουμίνιο, μπρούντζο- και είναι σχεδόν πάντα μονοχρωματικά, πράγμα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ζωγραφικούς πίνακες, τα κολάζ, τα φιλμ και τα άλλα γλυπτά του Wekua. Τοποθετημένες συνήθως σε κοινά τραπέζια ή βάθρα, οι αρχιτεκτονικές αυτές φόρμες συνιστούν μια μελαγχολική παρουσία, συνώνυμη σχεδόν μιας άδειας θεατρικής σκηνής ή της πρόσοψης ενός εγκαταλειμμένου κινηματογράφου, μια αινιγματική αναπαράσταση που θέτει υπό εξέταση τα σημεία όπου ιστορία, μνήμη και φαντασία συναντιούνται και τέμνονται, την ίδια δηλαδή τη μορφολογική δομή του εικαστικού κόσμου του Wekua. Συντονισμός έκθεσης: Ρεγγίνα Αλιβιζάτου, Πολύνα Κοσμαδάκη. Διάρκεια έως 23 Μαρτίου.

ΑΦΗΡΗΜΕΝΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

«ΦΑΟΣ.. φαεινόν» είναι ο τίτλος της έκθεσης του Δημήτρη Κουκλάκη, που εγκαινιάζεται στις 14 του μήνα στην γκαλερί Chili Art (Δημοφώντος 13-15, Θησείο). Ο ίδιος ο καλλιτέχνης, που ζει και εργάζεται στην Αθήνα, μιλώντας για τη δουλειά του, δίνει τις συντεταγμένες που την ορίζουν: «...Τα έργα μου τα δουλεύω με σίδερο και μπρούντζο, σε μια αίσθηση "αφηρημένου ρεαλισμού"· μία "τέχνη" στιβαρά εφαρμοσμένη προκειμένου να μπορεί κάποιος να χτίσει συναισθήματα και όνειρα... Τα έργα αυτά, γρίφοι... μικρά αινίγματα, παίζουν με το φως... το σκοτεινό φως. Το φως, λοιπόν, φωτεινό, εκτυφλωτικό, ερμηνευτικό. Κι εγώ να προσπαθώ να συλλαβίσω, να αποκρυπτογραφήσω, να ερμηνεύσω αυτό το φως... αυτό το σκοτεινό φως... το φως όμως πάντα». Διάρκεια έως 26 Φεβρουαρίου.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Αίθουσες Τέχνες/Γκαλερί
Εικαστικά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα
Κυνηγοί κλεμμένων έργων τέχνης
Κινηματογράφος
Berlinale
Σινεμά
«Πανδημία»... Πελεγρινή
Ατζέντα Σινεμά
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ σκηνοθέτης, καθηγητής κινηματογράφου
Μουσική
Ατζέντα μουσικής
Εικαστικά
Ατζέντα εικαστικών
Θέατρο
Μια σύγχρονη Μπλανς
Συνθέτες
Ο μεγάλος αδικημένος
Άλλες ειδήσεις
Πεθαίνοντας στο Λαζαρέτο