Έντυπη Έκδοση

Μια σύγχρονη Μπλανς

«ΚΑΤΑΓΟΜΑΙ από τη θλίψη. Κατοικώ στο τραύμα. Δεν θέλω να είμαι πρόβλημα κανενός. Θέλω. Θέλω. Μπορώ να. Θέλω. Μπορώ να θέλω. Δεν μπορώ. Να είμαι. Είμαι. Δεν μπορώ να μην είμαι. Δεν θέλω να μην είμαι. Δεν θέλω να. Μην είμαι. Μπορώ. Να μη θέλω. Να μη θέλω. Μπορώ». Ο παραληρηματικός, ελλειπτικός λόγος μια τραυματισμένης σύγχρονης Μπλανς Ντιμπουά στο μονόλογο-φωτιά « Blanche/Μετεπιβίβαση» του Μιχάλη Παλίλη, από την ερχόμενη Κυριακή θα ζωντανεύει στη σκηνή του θεάτρου «Σημείο» από ένα μεταμορφωμένο Φαίδωνα Καστρή.

«Εύχομαι πως δεν θα γίνουμε όλοι Μπλανς», μας λέει ο καλός ηθοποιός, που πριν από τρία χρόνια βρισκόταν στο στόμα όλων των θεατρόφιλων για ένα άλλο συνταρακτικό μονόλογο, αυτόν μιας τρανσέξουαλ στο «Τρίτη στο σουπερμάρκετ» του Νταρλέ.

Πόσο «Blanche» είμαστε όλοι μας; Γνωρίζουμε τον πραγματικό μας εαυτό; Μπορούμε να τον αντέξουμε; Μας αφήνουν να είμαστε αυτό που θέλουμε; Πόσες «μετεπιβιβάσεις» κάνουμε για να μην «εκτροχιαστεί» η ζωή μας; Πόση καλοσύνη έχουν τελικά οι ξένοι σήμερα; Ερωτήματα-ποταμός που θα μας θέτει απ' τη σκηνή η σκηνοθετημένη από το συγγραφέα της περφόρμανς Μπλανς της σημερινής κρίσης. Κι όποιος αντέξει.

Ο μονόλογος δεν ανασυνθέτει την εμβληματική Μπλανς, επιμένουν οι δημιουργοί της. Είναι «η Μπλανς της σημερινής (και διαχρονικής) κρίσης που αγωνίζεται να κρατηθεί όρθια», όπως λέει ο Καστρής.

Η μετα-Μπλανς δεν θα είναι μια τρανσέξουαλ, αλλά «ένα ποιητικό πλάσμα. Θα μπορούσε να είναι μια ψεύτικη κούκλα». Το παράξενο πλάσμα θα γραπωθεί από ένα «μετά». Το μετά του «Λεωφορείον ο Πόθος». «Αυτό το μετά στη ρωγμή, στην κρίση...».

Η Μπλανς του Ουίλιαμς εξαναγκάζεται σε εγκλεισμό. Στο έργο του Παλίλη οι θεατές γίνονται μάρτυρες της πρώτης βραδιάς της καινούργιας ζωής της, στην οποία ένας βουβός άνδρας (ο γιατρός, ο σκηνοθέτης, ο συγγραφέας, ο θεατής;), ενσαρκωμένος από τον ίδιο τον Παλίλη, καθοδηγεί την αναπαραγωγή των γεγονότων που προηγήθηκαν μέσα από τη δική της εκδοχή, αλλά και σε καινούργιες αποκαλύψεις.

Το εύθραυστο πλάσμα θέλει από κάπου να πιαστεί. Οπως και ο σύγχρονος Ελληνας. «Θα μπορέσουμε να αποδεχθούμε τον καινούργιο τρόπο ζωής; Γιατί συνάνθρωποί μας οδηγούνται στην κατάθλιψη και στην αυτοκτονία», όπως εύστοχα διαπιστώνει ο Φαίδων Καστρής. Η παράσταση πάντως δεν δίνει απαντήσεις. Θέτει μόνο ερωτήματα. 7

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Παραστάσεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αφιέρωμα
Κυνηγοί κλεμμένων έργων τέχνης
Κινηματογράφος
Berlinale
Σινεμά
«Πανδημία»... Πελεγρινή
Ατζέντα Σινεμά
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ σκηνοθέτης, καθηγητής κινηματογράφου
Μουσική
Ατζέντα μουσικής
Εικαστικά
Ατζέντα εικαστικών
Θέατρο
Μια σύγχρονη Μπλανς
Συνθέτες
Ο μεγάλος αδικημένος
Άλλες ειδήσεις
Πεθαίνοντας στο Λαζαρέτο