Έντυπη Έκδοση

ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΕΛ ΑΒΙΒ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΧΑΡΤΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Με Κυπριακό το παζλ εξαγωγής του ισραηλινού αερίου στην Ε.Ε.

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ των γεωστρατηγικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο δρομολογούν οι εξελίξεις στο Κυπριακό, τη στιγμή που όπως φαίνεται ανοίγει η όρεξη όλων, «μεγάλων» και «μικρών» παικτών, για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής.

Η συμφωνία για την εξαγορά μεριδίου του μεγαλύτερου γνωστού σήμερα κοιτάσματος της περιοχής αυτής, του «Λεβιάθαν», μετατρέπει επισήμως πλέον το Ισραήλ σε χώρα εξαγωγής φυσικού αερίου Η συμφωνία για την εξαγορά μεριδίου του μεγαλύτερου γνωστού σήμερα κοιτάσματος της περιοχής αυτής, του «Λεβιάθαν», μετατρέπει επισήμως πλέον το Ισραήλ σε χώρα εξαγωγής φυσικού αερίου Η καταλυτική παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω της άσκησης πιέσεων προς τις εμπλεκόμενες πλευρές (Αθήνα, Λευκωσία, Αγκυρα) για την επίσπευση της επίλυσης του Κυπριακού, συνοδευόμενη από ανάλογες πρωτοβουλίες με αποδέκτες τις κυβερνήσεις του Ισραήλ και του Λιβάνου, προδιαγράφει εξελίξεις οι οποίες αναμένονται καθοριστικές για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Παράγοντας-«κλειδί» παραμένει πάντοτε ο ιδιωτικός τομέας (οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ενέργειας), ο οποίος στην περίπτωση του Ισραήλ έχει λόγο για τον τρόπο αξιοποίησης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη περίοδο.

Τη στιγμή δηλαδή που η ισραηλινή κυβέρνηση θα πρέπει να αποφασίσει τον τρόπο εξαγωγής του φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Υπογραφή συμφωνίας

Την Παρασκευή ανακοινώθηκε στο μεταξύ η υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στο Ισραήλ και την εταιρεία Woodside Petroleum Ltd (με βάση την Αυστραλία) για την εξαγορά αντί 2,55 δισ. δολαρίων μεριδίου του μεγαλύτερου γνωστού ώς σήμερα κοιτάσματος της ζώνης αυτής, του «Λεβιάθαν», γεγονός που μετατρέπει επισήμως πλέον το Ισραήλ σε χώρα εξαγωγής φυσικού αερίου.

Το κρίσιμο ζήτημα για την ελληνική και την κυπριακή διπλωματία είναι εάν θα προτιμηθεί η εκδοχή της κατασκευής υποθαλάσσιου αγωγού που θα ξεκινά από το Ισραήλ και θα καταλήγει στην Τουρκία, η εξαγωγή του ισραηλινού φυσικού αερίου μέσω της Κύπρου και του σταθμού αποθήκευσης φυσικού αερίου σε υγροποιημένη μορφή (LNG) στον Βασιλικό ή η δημιουργία σταθμού LNG σε ισραηλινό έδαφος, που θα δίνει τη δυνατότητα εξαγωγής ποσοτήτων φυσικού αερίου στην Ασία.

Η πιο οικονομική εκδοχή από επιχειρηματική άποψη είναι ο υποθαλάσσιος αγωγός που θα καταλήγει στην Τουρκία.

Η επιλογή όμως αυτή «προσκρούει» στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου.

Ενα «εμπόδιο» όμως για το οποίο καταβάλλονται παρασκηνιακές προσπάθειες να καμφθεί, ιδίως από τις εταιρείες ενέργειας (ισραηλινών, αμερικανικών και τουρκικών συμφερόντων) που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

Η πρόσφατη δήλωση της εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζένιφερ Ψάκι, ότι η Ουάσιγκτον υποστηρίζει «το δικαίωμα της Κύπρου να διενεργεί έρευνες στις υπεράκτιες περιοχές της», ωστόσο «συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι οι πόροι της νήσου σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, όπως και το σύνολο των πόρων της, πρέπει να μοιράζονται ακριβοδίκαια μεταξύ αμφοτέρων των κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης», γεννά πάντως ερωτήματα ως προς τις προθέσεις της αμερικανικής πλευράς.

Την ίδια στιγμή η Αγκυρα, υπό το βάρος των μέχρι σήμερα στρατηγικών επιλογών της σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή, φέρεται να αναγνωρίζει πως χρειάζεται αλλαγή πολιτικής και χειρισμών σε σχέση με το Ισραήλ και τη Συρία.

Δημοσιεύματα στο διεθνή Τύπο επισημαίνουν πως η ισραηλινή και η τουρκική πλευρά αναγνωρίζουν τη σημασία της σύμπραξης στον τομέα της ενέργειας, ωστόσο για επικοινωνιακούς λόγους συντηρούν απέναντι στην εκάστοτε κοινή γνώμη ψηλά τους τόνους, λόγω της διαμάχης των δύο χωρών εξαιτίας της μη καταβολής αποζημίωσης από το Ισραήλ στην Τουρκία για το θάνατο των Τούρκων πολιτών στο πλοίο «Μαβί Μαρμαρά», το 2010.

Ωστόσο, το Ισραήλ φαίνεται πως συνειδητοποιεί ότι σε αυτή την περίπτωση θα υπόκειται στις εκάστοτε «επιθυμίες» της Αγκυρας. Η αυστραλιανή εταιρεία Woodside Petroleum Ltd επίσης δεν βλέπει θετικά τη λύση του αγωγού.

Η εξαγωγή στην Ευρώπη μέσω της Κύπρου του ισραηλινού φυσικού αερίου βρίσκει όμως αντίθετη μερίδα της πολιτικής τάξης στο Ισραήλ, καθώς υπάρχουν ενδοιασμοί ως προς τη διαμεσολάβηση τρίτης χώρας στην αξιοποίηση των ισραηλινών πλουτοπαραγωγικών πηγών, ύστερα από τη «δυσάρεστη» για το Ισραήλ εμπειρία της Αιγύπτου, μετά την πτώση του καθεστώτος του Χόσνι Μουμπάρακ.

Εν τω μεταξύ, νέα δεδομένα προσθέτουν επιπλέον επιχειρήματα σε εκείνους που τάσσονται υπέρ της συν-αξιοποίησης των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Δύο από τα επτά αραβικά Εμιράτα, Αϊμάν και Ζάρια, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, κατέληξαν, ύστερα από πολυετείς διαπραγματεύσεις, σε συμφωνία για την από κοινού εκμετάλλευση του κοιτάσματος φυσικού αερίου Ζόρα, το οποίο εντοπίστηκε στη γραμμή επαφής των ΑΟΖ των δύο γειτονικών κρατιδίων.

Στο ίδιο δίλημμα

Η εξέλιξη αυτή χαρακτηρίστηκε «πρωτοφανής» και «πρωτοποριακή», ειδικά για την περιοχή της Μέσης Ανατολής και παρουσιάστηκε ως πιθανή απαρχή για την υπογραφή συμφωνιών ανάμεσα σε χώρες που θα τύχει να βρεθούν στο ίδιο δίλημμα.

Οταν θα κληθούν να επιλέξουν δηλαδή εάν θα πρέπει να προχωρήσουν στη συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων με το γείτονά τους, βλέποντας ότι σε διαφορετική περίπτωση δεν προχωρά η αξιοποίησή τους ή όχι.

Σε κάθε περίπτωση, η Τουρκία ενισχύει συστηματικά τη θέση της στον ενεργειακό χάρτη, είτε μέσω της σύναψης συμφωνιών και της όλο και πιο ενεργού εμπλοκής και δραστηριότητάς της στην περιοχή του ιρακινού Κουρδιστάν είτε με τη συμμετοχή της στον επονομαζόμενο «Νότιο Διάδρομο» για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη.

**

Στο χορό των γεωτρήσεων και ο Λίβανος

Η ΠΡΟΘΕΣΗ τέλος της κυβέρνησης του Λιβάνου να προχωρήσει από τον Απρίλιο και εκείνη στη διενέργεια διαγωνισμού για τον εντοπισμό υποθαλάσσιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων την ώρα που τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης αμφισβητούνται από το Ισραήλ, αναμένεται να επιφέρει περιπλοκές στην ήδη εύθραυστη «γωνιά» της Ανατολικής Μεσογείου.

Σύμφωνα πάντως με τις ενδείξεις, επαπειλούνται ανατροπές στις ενεργειακές ισορροπίες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής στο βαθμό που θα ακολουθήσουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Με λέξεις-κλειδιά
Εξαγωγές
Γεωτρήσεις
Καύσιμα/Ενέργεια
Ευρωπαϊκή Ένωση
Φυσικό αέριο
Κοιτάσματα/Εξορύξεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
Κοιτάσματα/Εξορύξεις
Με Κυπριακό το παζλ εξαγωγής του ισραηλινού αερίου στην Ε.Ε.
ΤΑΙΠΕΔ
Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο... του Ελληνικού
Αεροπορικές Εταιρείες
Πάει πίσω η απογείωση της SkyGreece
ΔΕΗ
«Αφαίμαξη χωρίς τέλος και έλεος»
Επιχειρηματικότητα
Μια πίτα με μπόλικο επιχειρηματικό γύρο
Νέες δουλειές από εταιρείες με εξωστρέφεια
Αφεντικό του εαυτού μου...
Αγροτική πολιτική
Ξύλο και χημικά στα μπλόκα της οργής
ΟΠΑΠ
Ο ΟΠΑΠ στηρίζει την ψηφιοποίηση
Βιβλίο
Δραχμή, η απάντηση στην ευρω-κατοχή
Διεθνείς αγορές
Οι Κινέζοι το πάνω χέρι στο εξωτερικό εμπόριο