Έντυπη Έκδοση

Η τυραννία της κάμερας

Ενα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για τον τρόπο με τον οποίο το άτομο αποφασίζει να βγάλει την ιδιωτική του ζωή σε μια πρωτοφανή δημοσιότητα. Ελένη Γιαννακάκη, «Σναφ».

«Snuff» στα αγγλικά σημαίνει την κινηματογράφηση μιας δολοφονίας με εμπορικούς σκοπούς: το κακοποιημένο θύμα μετατρέπεται σε ηδονοβλεπτικό αντικείμενο και το χρήμα ρέει άφθονο στις παράνομες ειδικές αγορές. Από αυτή την παλιά ιστορία (πολύ παλαιότερη από το βίντεο και τα ψηφιακά μέσα) παίρνει η Ελένη Γιαννακάκη την ιδέα για το καινούριο της μυθιστόρημα, που κυκλοφορεί με τίτλο «Σναφ» (αμετάφραστη μεταγραφή της αγγλικής λέξης στα ελληνικά) από τις εκδόσεις «Εστία».

Αν στο προηγούμενο βιβλίο της Γιαννακάκη («Τα χερουβείμ της μοκέτας», 2006), η ηρωίδα καταλήγει στον φόνο μέσα από μια πέρα για πέρα εκμηδενισμένη ζωή, που έχει βυθιστεί στο τυφλό και απεγνωσμένο σεξ, στο «Σναφ» ο κεντρικός πρωταγωνιστής, ο Μανούσος, που έχει σπουδάσει νομικά στην Αθήνα και διδάσκει κινηματογράφο στην Οξφόρδη, πιστεύει πως σκοτώνει για να βιώσει την παγωνιά της αισθητικής εκμηδένισης: η οριακή δοκιμασία της τέχνης του βλέμματος (σαφής αναφορά στον Ζορζ Μπατάιγ και τον Τόμας ντε Κουίνσι), που θα μετατρέψει τον έσχατο τρόμο του θύματος (τον ανείπωτο πανικό του μπροστά στο επερχόμενο τέλος) σε μέσο ικανοποίησης της ύψιστης λαγνείας (ένα παιχνίδι με το απόλυτο).

Παρακολουθώντας, ωστόσο, τον βίο του Μανούσου σε τρεις ηλικιακές φάσεις (έφηβος, νεαρός και ώριμος άντρας) διαμέσου ενός ακατάσχετου μονολόγου, ο οποίος αγγίζει με μια βασανιστικά αργή διαδικασία την τελική του αλήθεια, βασισμένος στα συνεχή φλας μπακ (και με μια ροή κατάστικτη από τις φωνές των άλλων ηρώων), διαπιστώνουμε πως το μόνο το οποίο αποκαλύπτει η καλλιτεχνική ρητορική του ήρωα είναι ένα σπαραχτικά ερειπωμένο εσωτερικό τοπίο.

Ολόκληρη η σαδιστική κουλτούρα του snuff, την οποία ο Μανούσος εξυπονοεί συνεχώς και στανικώς στον μονόλογό του (από τις αποκαλύψεις για τη δράση της οικογένειας Manson στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μέχρι τις εμβληματικές ταινίες των Μάικλ Πάουελ, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και Αλεχάντρο Αμεναμπάρ), τινάζεται στον αέρα από την αναξιοπιστία της βαθιά αποθεμελιωμένης ύπαρξής του, που έχει χαλαστεί από το καυστικό οξύ του οικογενειακού του περίγυρου και μπορεί να αναπνεύσει μόνο μέσα από τις προσομοιώσεις της ιντερνετικής πραγματικότητας, χτυπημένη από τον σωματικό αλλά και τον πνευματικό θάνατο.

Ενα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για τη γένεση και τις εκδηλώσεις του ψυχικού τραύματος, όπως και για τον τρόπο με τον οποίο το άτομο χάνει τη δημόσια υπόστασή του, εξαναγκασμένο από μια πανταχού παρούσα κάμερα να βγάλει στην επιφάνεια και τον τελευταίο πόντο του ιδιωτικού του χώρου, αλλά και φυλακισμένο με τη θέλησή του σε μια πρωτοφανή τυραννία.

Τρελαίνοντας βασιλιάδες και δημίους

Τι μπορεί να κάνει το νεανικό στήθος μιας γυναίκας (γεμάτο τρυφερότητα και ερωτική απαντοχή) για να απαλύνει την οδύνη μιας μοιραίας προσωπικής ιστορίας ή το κόστος ενός ιστορικού ορυμαγδού;

Στη συλλογή πεζογραφημάτων του «Από στήθους», με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο «Ιστορίες ελαφρών ηθών και ιδεών» (εκδόσεις Καστανιώτη), ο Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης εικονογραφεί τον θρίαμβο του γυναικείου σώματος κάτω και από τις πιο αντίξοες ή αποθαρρυντικές συνθήκες. Γυναίκες που δελεάζουν ή και τρελαίνουν κληρικούς, γυναίκες που βγάζουν έναν σπαρακτικό ερωτισμό λίγο προτού οδηγηθούν στον θάνατο, γυναίκες που ξέρουν να πάρουν το μυαλό βασιλιάδων και δημίων.

Ο Μπρουντζάκης γράφει τις ιστορίες του ανθυπομειδιώντας: οι γυναίκες του δεν χάνουν ποτέ τη λάμψη, τη γοητεία και την ανάλαφρη χάρη τους, ακόμη κι αν έχουν βρεθεί ένα βήμα πριν από το χείλος ενός γκρεμού ο οποίος ετοιμάζεται να τις εγκαταστήσει στην άβυσσο. Καμία ανισορροπία ή αδεξιότητα. Το δραματικό και το παιγνιώδες μπορεί να ταιριάξουν χωρίς την παραμικρή δυσκολία, αρκεί ο συγγραφέας να έχει τη μαστοριά και να κατορθώσει να φτιάξει σωστά το μείγμα. Τα καλύτερα κομμάτια του βιβλίου είναι όσα έχουν σκηνοθετηθεί με ιστορικό φόντο. Τα υπόλοιπα (ατυχώς, δεν είναι λίγα) δείχνουν, αν μη τι άλλο, επίπεδα και φλύαρα.

Νέες εκδόσεις

«Αγαπημένη μου ψυχούλα!»

Γράμματα του Μάρτιν Χάιντεγκερ στη σύζυγό του Ελφρίντε, 1915-1970.

Επιλογή, σχόλια: Γκέρτρουντ Χάιντεγκερ. Μετάφραση: Ιάκωβος Κοπερτί.

Εκδόσεις «Εκκρεμές».

Ενας από τους σημαντικότερους θεμελιωτές της νεότερης φιλοσοφίας μέσα από την καθημερινή του ζωή: τα επαγγελματικά και τα οικονομικά του άγχη, ο τρόπος της σκέψης και της δουλειάς του, η εικόνα του για τις γυναίκες.

«Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα»

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Εισαγωγή: Γιάννης Αντωνίου.

Εκδόσεις «Αγρα».

Ο Νίκος Μπελογιάννης γράφει για την εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από το ξένο κεφάλαιο. Ενα ιστορικό τεκμήριο για την αριστερή ιδεολογία του οικονομικού εθνικισμού, όπως σημειώνει στην εισαγωγή του ο Γ. Αντωνίου, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.

«Εκτιμήσεις για τα αίτια

του μεγαλείου και της παρακμής των Ρωμαίων».

ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ

Μετάφραση: Θωμάς Σκάσσης. Προλεγόμενα: Θεόδωρος Δ. Παπαγγελής. Πρόλογος: Jean Ehrard. Εκδόσεις «Πόλις».

Ο Μοντεσκιέ στοχάζεται εν έτει 1734 τους λόγους της ανόδου και της πτώσης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας σε ένα κείμενο που διακρίνεται για το ανήσυχο ύφος του και εκφράζει με πεντακάθαρο τρόπο τη διαφωτιστική παράδοση.

«Η επινόηση της πραγματικότητας»

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μυθιστόρημα.

Εκδόσεις «Κέδρος».

Μια ζοφερή εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας σε ένα μυθιστόρημα που συνταιριάζει το χιούμορ με την αστυνομική ίντριγκα και την κοινωνική τοιχογραφία με τη μελέτη των οικογενειακών σχέσεων (Δεύτερη έκδοση, το βιβλίο κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 2003).

«Μαμά, κι εγώ δεν σ' αγαπώ»

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΦΡΑΝΕΛΗ

Εκδόσεις Πατάκη.

Τι μπορεί να γίνει με τη μητρική αγάπη; Ενα δροσερό αφήγημα για τους δεσμούς μάνας και κόρης, που θίγει εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα δίχως την παραμικρή σοβαροφάνεια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Τυπογραφείο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Εμίρ Κουστουρίτσα
«300 δισ. χρέος; Ποιος σας το έκανε αυτό;»
Κινηματογράφος
Η Λατινική Αμερική στις Κάνες
Ενας Ρομπέν μας σώζει
Συνέντευξη: Μάρκο Μπελόκιο
«Ο Σίλβιο μοιάζει με τον Ντούτσε»
Θέατρο
Θέατρο πέρα από τα τείχη
Κινηματογραφικές αφίσες
Στη σκιά των γιγάντων
Βόλτα στα πάρκα της Αθήνας
Πιάσε πράσινο
Συνέντευξη: Τιμ Ράις
Πώς έγραψα την «Εβίτα»
Εικαστικά
Ισπανικά χρώματα στο Παρίσι
Τα ψεύτικα τα έργα τα μεγάλα
Η ζωγραφική του Μαριδάκι
Αυτοβιογραφία
Στο ντιβάνι με τον Μπέργκμαν
Υπουργείο Πολιτισμού
Προσφορές και στα μουσεία
Λεύκωμα
Ο βασιλιάς δεν ήταν γυμνός
Βιβλίο
«Επιστρέψτε στον παγανισμό»
Βασίλης Βασιλικός
«Εγώ, καλά, τελείωσα»
Άλλες ειδήσεις
Το καταφύγιο των εργαστηρίων