Έντυπη Έκδοση

«Πάντα ήθελα να παίξω κιθάρα στην Επίδαυρο»

«Ο πατέρας μου έπαιζε κιθάρα. Οταν ήμουν μικρός αυτός μου είχε μάθει τα βασικά. Ετσι, σε όλη μου τη ζωή, τριγυρνούσα με μια κιθάρα. Αλλά είναι η πρώτη φορά που παίζω κανονικά τραγούδια και μάλιστα μπροστά σε κοινό».

Πλήρες θέμα...

  • Κινηματογράφος

    • Η Μόνικα της διπλανής πόρτας
      Η ΜΟΝΙΚΑ ΜΠΕΛΟΥΤΣΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΕΡΦΡΑΝΤΣΕΣΚΟ ΦΑΒΙΝΟ Να και μια ταινία που η Μόνικα Μπελούτσι δεν παίζει τη μοιραία γυναίκα. Και που ο εραστής της την εγκαταλείπει. Μην απορείτε. Αφού αποφάσισε να ασχοληθεί στα σοβαρά με την υποκριτική, καιρός ήταν να ενσαρκώσει και η Μόνικα μια γυναίκα της διπλανής πόρτας. Λέμε τώρα...
    • Ενα εκρηκτικό καλοκαίρι
      Μια νύχτα του 1986, τρεις έγχρωμοι νεαροί περπατούσαν αμέριμνοι σε μια από τις συνοικίες του Κουίνς, την οποία κατοικούσαν λευκοί. Οταν κοντοστάθηκαν έξω από μια πιτσερία, δέχτηκαν επίθεση από πέντε ανοιχτόχρωμους ντόπιους οι οποίοι τους γρονθοκόπησαν, με την αιτιολογία ότι βρίσκονταν σε λάθος γειτονιά.
    • Χτυποκάρδια στο Χόγκουαρντς
      Η μαγεία του έρωτα παρασύρει τους πρωταγωνιστές του «Χάρι Πότερ», που μεγάλωσαν παράλληλα με τους ήρωες που υποδύονται. Η νέα ταινία θυμίζει και ρομαντική κομεντί Η αγαπημένη παρέα του «Χάρι Πότερ» Ντάνιελ Ράντκλιφ, Ρούπερτ Γκριντ και Εμα Γουάτσον. Ο Χάρι μεγάλωσε. Και ερωτεύθηκε. Το γλυκό, εντεκάχρονο διοπτροφόρο αγοράκι, έξι ταινίες και εννιά χρόνια μετά, μεταμορφώθηκε σε έναν στοχαστικό νεαρό μάγο επιφορτισμένο με το βαρύ καθήκον της τελικής αναμέτρησης με το Κακό. Αλλά, ταυτόχρονα, ευάλωτο απέναντι στις ερωτικές σειρήνες της εφηβείας γύρω του...
  • Επέτειος

    • Επέτειος Οταν οι ηθοποιοί απέκτησαν φωνή
      Η Λουίζ Μπρουκς στο ρόλο της Λούλου και ο Φριτζ Κόρτνερ στην ταινία του 1929 «Το κουτί της Πανδώρας», σε σκηνοθεσία Γκέοργκ Βίλχεμ Παμπστ. Πριν από ογδόντα χρόνια οι αμερικανοί θεατές άκουσαν για πρώτη φορά τους αγαπημένους τους πρωταγωνιστές να μιλάνε στις ταινίες. Πολλοί, όμως, απογοητεύτηκαν... Το 1929 στις περισσότερες αμερικανικές και σε επιλεγμένες οθόνες στον υπόλοιπο κόσμο, ο Μίκι Μάους μιλούσε πρώτη φορά, με τη φωνή του ίδιου του Ντίσνεϊ, κατενθουσιάζοντας μικρούς και μεγάλους.
  • Κινηματογραφικές μηχανές

    • Οι μηχανές του χρόνου
      Αν η ζωή είχε φανεί λίγο πιο γενναιόδωρη με τον Δημήτρη Πιστιόλα, θα μπορούσε να ήταν αυτός ο μικρός ήρωας του «Σινεμά ο παράδεισος». Γιατί κι αυτός από παιδί παθιάστηκε όταν πρώτη φορά είδε τις ομιλούσες εικόνες στις σκοτεινές, φωτεινές γι' αυτόν, κινηματογραφικές αίθουσες. Κι έτσι μόλις στα δεκαέξι του, το 1946, έφτιαξε την πρώτη του κινηματογραφική μηχανή προβολής.
  • Χορός

    • Η τσαρίνα του μπαλέτου
      Μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες της Ρωσίας, η Σβετλάνα Ζαχάροβα, έρχεται τώρα στην Ελλάδα «Βασίλισσα του μπαλέτου, η πανέμορφη Σβετλάνα Ζαχάροβα, χορεύει χαμογελώντας και αιχμαλωτίζει το κοινό, η απόλυτη πρώτη χορεύτρια στον κόσμο.
  • Μουσική

    • Hi five!
      Πέντε κορίτσια της μουσικής θέλουν να ανανεώσουν τον ήχο, ακόμα και όταν λοξοκοιτάζουν κάπως προς το παρελθόν.
  • Θέατρο

    • Οι «Ορνιθες» ακροβατούν
      Ο Σωτήρης Χατζάκης δίνει στην αριστοφανική κωμωδία την αισθητική τσίρκου Οι «Ορνιθες» είναι μια κοινότητα αυτοδιαχειριζόμενης δημοκρατίας, στην οποία εισβάλλουν δυο τυχοδιώκτες και χρησιμοποιώντας μια μεγάλη ιδέα περί εξουσίας τη μεταβάλλουν σε ό,τι χειρότερο: σε κράτος... Μια διαφορετική ανάγνωση των αριστοφανικών «Ορνίθων», σε μετάφραση Κ. Χ. Μύρη, παρουσιάζει ο Σωτήρης Χατζάκης την Παρασκευή και το Σάββατο, στην Επίδαυρο.
  • Μνημεία

    • Χούλιγκαν με ράσα;
      Η Μονή Αστερίου, που εικάζεται πως είναι χτισμένη, όπως πολλοί χριστιανικοί τόποι λατρείας, επάνω στα ερείπια αρχαίου κτίσματος, της Σχολής του Διόδωρου. Στην Αλεξάνδρεια οι χριστιανοί ζηλωτές, ανάμεσα στο 415 και το 420 μ.Χ., κατέστρεψαν το Σαράπειο και έγδαραν τη νεοπλατωνική φιλόσοφο Υπατία, παρακινούμενοι από τον επίσκοπο Κλήμη.
  • Εικαστικά

    • «Αυτές» και οι άλλες
      Τέχνη με την ταυτότητα του ωραίου φύλου παρουσιάζεται από το Κέντρο Πομπιντού σε μία φιλόδοξη έκθεση και είναι η πρώτη φορά που ευρωπαϊκό μουσείο κάνει μεγάλο αφιέρωμα αποκλειστικά στη γυναικεία εικαστική έκφραση.
    • Μπαλαρίνες στο μπαλκόνι
      Η μαγεία των έργων του ισπανού γλύπτη Χουάν Μουνιόθ αποκαλύπτεται σε μια μεγάλη έκθεση στη Μαδρίτη, προσκαλώντας τον επισκέπτη σ' ένα ψυχολογικό παιχνίδι αμηχανίας, αλλά και γέλιου Αινιγματικές αναπαραστάσεις νάνων, εγγαστρίμυθων, χορευτριών και χαρακτήρων από την Απω Ανατολή, περίτεχνα σκηνοθετημένες συνθέσεις πάνω σε πατώματα με μοτίβα, σκάλες και μπαλκόνια, ο κόσμος της μαγείας και της ψευδαίσθησης αλλά και η αποξένωση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
  • Αρχιτεκτονική

    • Η τάση που έκανε επανάσταση
      Ενας πολυχώρος με παμπ, αίθουσα χορού, καφέ και θέα στις όχθες του ποταμού Ελβα στο Ντεσάου, 1929-30. Εργο του Καρλ Φίγκερ. Το 1969 ο πολιτισμός έχασε δύο από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες του εικοστού αιώνα, τους Βάλτερ Γκρόπιους και Λούντβιχ Μις Βαν ντερ Ρόε, βασικούς συντελεστές του Μπάουχαους, που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο «χτιζόταν» ο κόσμος, από τη Γερμανία ώς την Ιαπωνία, την Κίνα και τις ΗΠΑ.
  • Βιβλίο

    • Ο Πόε στη «Χώρα του Ποτέ»
      ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΝΤΓΚΑΡ ΑΛΑΝ ΠΟΕ «Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ» «Ούτε περιμένω ούτε ζητάω να πιστέψει κανείς την άγρια αλλά και απλή αυτή ιστορία που ετοιμάζομαι να γράψω. Θα 'μουνα πραγματικά τρελός αν περίμενα κάτι τέτοιο για μια υπόθεση για την οποία οι ίδιες μου οι αισθήσεις αρνούνται τις ίδιες τους τις μαρτυρίες. Ομως, τρελός δεν είμαι σίγουρα -ούτε βέβαια ονειρεύομαι. Αλλά μιας και αύριο πεθαίνω θα 'θελα σήμερα να ξαλαφρώσω την ψυχή μου»...
    • Η άγνωστη Ζάκυνθος
      Λίγα χιλιόμετρα μακριά από τις «αγγλοκρατούμενες» τουριστικές παραλίες, τη ζέστη και την πεδινή ομοιομορφία απλώνεται η ορεινή Ζάκυνθος, τραχιά και άγονη αλλά καταπράσινη και με γρανιτένιους γκρεμούς και μυστηριώδεις σπηλιές.
    • Υμνος στην τεμπελιά
      Ο Τιερί Πακό ανέλαβε να μας αναλύσει τα πολλά ευεργετήματα του μεσημεριανού ύπνου, που έχουν εμπνεύσει πολλούς ζωγράφους και λογοτέχνες Σηκώνομαι αργά από το γραφείο μου, σβήνω τον υπολογιστή μου, κατευθύνομαι προς το κρεβάτι μου (...) Επειτα ξαπλώνω, κλείνω τα μάτια κι ακούω τον εαυτό μου να εύχεται στην ανύπαρκτη ομήγυρη και σε μένα τον ίδιο «καλόν ύπνο», με φωνή αχνή, σαν ψίθυρο, σαν χάδι.
    • Η μελωδία της γραφής
      «Ανεβαίνουμε τις σκάλες της στάσης του Εθνικού Θεάτρου. Η διαδρομή είναι γνωστή. Την έχω κάνει τόσες φορές πηγαίνοντας σε κάποιο κοντσέρτο, αντί ν' ακούω Μπιτλς και Ρόλινγκ Στόουνς, όπως οι άλλοι.