Έντυπη Έκδοση

Θανάσιμα αμαρτήματα του Μανουέλ Σελάγια

Από την Οργάνωση των Αμερικανικών Κρατών μέχρι τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. και τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, όλοι αντέδρασαν με τον ίδιο τρόπο: Καταδίκασαν απερίφραστα το πραξικόπημα που ανέτρεψε, στις 28 Ιουνίου, τον πρόεδρο της Ονδούρας, Μανουέλ Ζελάγια, ο οποίος εκδιώχθηκε στην Κόστα Ρίκα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΑΜΜΟΣ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΑΜΜΟΣ. Ζητώντας την «άμεση επιστροφή του προέδρου Ζελάγια στη θέση όπου τον τοποθέτησε η λαϊκή βούληση», ο Μιγκέλ ντ' Εσκότο, πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, διαβεβαίωσε ότι «καμία άλλη επιλογή δεν θα γίνει αποδεκτή από τη διεθνή κοινότητα»(1).

Κάποιοι, πάντως, έθεταν ερωτήματα για τη νομιμότητα του «πρώην προέδρου» (!), ο οποίος είχε «παραβιάσει το Σύνταγμα», με τη δήθεν αναθεώρησή του, «ώστε να ζητήσει την επανεκλογή του» στις προεδρικές εκλογές, στις 29 του ερχόμενου Νοεμβρίου(2).

Λάθος - ή ψέμα;

Υποστηριζόμενος από τετρακόσιες χιλιάδες υπογραφές, ο πρόεδρος θα διοργάνωνε «συμβουλευτικό» δημοψήφισμα την ίδια την ημέρα των εκλογών - στις οποίες δεν θα μπορούσε να είναι υποψήφιος, αφού ισχύει το Σύνταγμα του 1982 μέχρι την αναθεώρησή του. Κατά το δημοψήφισμα αυτό, οι πολίτες θα εξέφραζαν τη γνώμη τους για το εάν επιθυμούν τη σύγκληση αναθεωρητικής Βουλής ή όχι.

Το νυν Σύνταγμα έχει την ιδιομορφία να περιλαμβάνει πολλά άρθρα (articulos Petreos), τα οποία το ίδιο απαγορεύει να αναθεωρηθούν με οποιονδήποτε τρόπο. Ενα από αυτά αναφέρεται στη μη επανεκλογή του προέδρου (άρθρο 4) -ένας περίεργος «ζουρλομανδύας» που επιβλήθηκε στον λαό, στον οποίο ανήκει «η κυριαρχία απ' όπου προέρχεται όλη η ισχύς του κράτους»(3).

Λένε -πέρα από το θέμα της επανεκλογής!- ότι η αιτία που εκπαραθυρώθηκε ο Ζελάγια είναι ότι «δρομολόγησε» την αναθεώρηση της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Στην πραγματικότητα, διέπραξε τρία θανάσιμα αμαρτήματα.

Αν και προερχόταν από την κεντροδεξιά (Φιλελεύθερο Κόμμα), προκάλεσε ρήξη με την οικονομικοπολιτική ελίτ που βασιλεύει στη χώρα, αύξησε τον ελάχιστο μισθό κατά 60%, προσχώρησε στη Βολιβαριανή Συμμαχία για τους Λαούς της Αμερικής μας, συμμαχώντας, έτσι, με το στρατόπεδο Βολιβίας, Κούβας, Ισημερινού, Βενεζουέλας κ.λπ., το οποίο υποστηρίζει τη ρήξη με τον νεοφιλελευθερισμό. Η δεξιά της ηπείρου επιτέθηκε, λοιπόν, στον «αδύναμο κρίκο».

Τον Απρίλιο του 2002, ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους στήριξε την προσπάθεια ανατροπής του Ούγο Τσάβες στη Βενεζουέλα. Ο Μπαράκ Ομπάμα, από την πλευρά του, συντάχθηκε με την καταδίκη του πραξικοπηματία Ρομπέρτο Μισελέτι. Την ίδια ώρα, όμως, που δήλωνε ότι «ο μοναδικός πρόεδρος της Ονδούρας είναι ο Μανουέλ Ζελάγια», η υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, προσέφερε μια ανάσα στους πραξικοπηματίες προτείνοντας τη διαμεσολάβηση του προέδρου της Κόστα Ρίκα, Οσκαρ Αρίας, θέτοντας, έτσι, εκτός παιχνιδιού την Οργάνωση των Αμερικανικών Κρατών και τις αριστερές κυβερνήσεις της.

Η μέση λύση

Η Ουάσιγκτον ασκεί ισχυρές πιέσεις στον Ζελάγια. Το Πεντάγωνο διαθέτει στην Παλμερόλα της Ονδούρας μια στρατιωτική βάση που θεωρείται στρατηγική. Ομως, μόλις έχασε τη βάση της Μάντα (Ισημερινός), η οποία έκλεισε με διαταγή του προέδρου Ραφέλ Κορέα. Διορισμένος από τον Μπους, τον Σεπτέμβριο του 2008, ο αμερικανός πρεσβευτής, Χιούγκο Λόρενς, ήταν, την περίοδο 2002-2003, διευθυντής υποθέσεων των Ανδεων (αφορούσε τη Βενεζουέλα την εποχή του πραξικοπήματος) στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

Σύμφωνα με τους «New York Times» (30 Ιουνίου), λίγο πριν από τις 28 Ιουνίου συμμετείχε σε πολλές συσκέψεις με «στρατιωτικούς και ηγέτες της αντιπολίτευσης».

Η πρόταση του Αρίας για κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης (δηλαδή επιστροφή του Ζελάγια στην προεδρία, αλλά χωρίς ουσιαστική εξουσία) δεν έγινε αποδεκτή από τον πρόεδρο. Ούτε ο Μισελέτι την αποδέχτηκε, γεγονός που εξόργισε την Χίλαρι Κλίντον, η οποία του πρόσφερε επί πίνακι μια νικηφόρα, εν μέρει, έξοδο από την κρίση.

Διπλό παιχνίδι της Ουάσιγκτον; Διαφορές ανάμεσα στον Λευκό Οίκο και στο δίδυμο υπουργείο Εξωτερικών - Πεντάγωνο;

Εάν το δίκαιο δεν υπερισχύσει και/ή η Ονδούρα βουλιάξει στη βία, η αξιοπιστία του Ομπάμα θα δεχθεί σοβαρό πλήγμα σε μια Λατινική Αμερική που τον υποδέχθηκε με ελπίδα και συμπάθεια.

(1) BBC Mundo, 29-6-2009.

(2) Θέση η οποία αναφέρθηκε στη «Le Monde» (29 Ιουνίου) και υποστηρίχθηκε ανεπιφύλακτα από τα έντυπα «El Pais» (Μαδρίτη, 29 Ιουνίου), «Liberation» (Παρίσι, 30 Ιουνίου), «The Economist» (Λονδίνο, 2 Ιουλίου).

(3) Αρθρο 2 του Συντάγματος.

*Αρχισυντάκτης της «Le Monde Diplomatique»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ονδούρα
Σχετικά θέματα: Le Monde diplomatique
Η εξέγερση των εργατών της Χερσώνας
Κρίση στην κορυφή της πυραμίδας
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
ΗΠΑ
Πρόεδρος σε νέες βάσεις
Μέση Ανατολή
Εκείνος κι εκείνος
Νότια Οσετία
Πέρυσι ήταν αλλιώς
Γερμανία
Χριστοφοράκος αλά γερμανικά
Ρωσία - Ιράν
Σύμπλευση κατά ΗΠΑ με οικολογικό άλλοθι
ΜΙ5
Βασανιστήρια με βρετανικό φλέγμα
Πακιστάν
Με έδρα το Ισλαμαμπάντ
Βολιβία
Δικός τους άνθρωπος
Κούβα
Φέτος ο Φιντέλ δεν κάνει πάρτι
Αρθρο του Ignacio Ramonet
Ελεγχος α' εξαμήνου του Ομπάμα
Le Monde diplomatique
Θανάσιμα αμαρτήματα του Μανουέλ Σελάγια
Η εξέγερση των εργατών της Χερσώνας
Κρίση στην κορυφή της πυραμίδας
Ειδήσεις σε 1 Λεπτό
Χρυσή Μαύρη Θάλασσα
Παραγουάη
Το νερό της ζωής
Άλλες ειδήσεις
Οι άμαχοι