Έντυπη Έκδοση

Οι «Ορνιθες» ακροβατούν

Ο Σωτήρης Χατζάκης δίνει στην αριστοφανική κωμωδία την αισθητική τσίρκου

Οι «Ορνιθες» είναι μια κοινότητα αυτοδιαχειριζόμενης δημοκρατίας, στην οποία εισβάλλουν δυο τυχοδιώκτες και χρησιμοποιώντας μια μεγάλη ιδέα περί εξουσίας τη μεταβάλλουν σε ό,τι χειρότερο: σε κράτος... Μια διαφορετική ανάγνωση των αριστοφανικών «Ορνίθων», σε μετάφραση Κ. Χ. Μύρη, παρουσιάζει ο Σωτήρης Χατζάκης την Παρασκευή και το Σάββατο, στην Επίδαυρο.

Αλλά πώς η δοξασμένη Νεφελοκοκκυγία αποψιλώνεται απ' όλες τις απολαύσεις και χαρές της; Οταν καταφθάνουν οι Αθηναίοι Πεισθέταιρος (Γιώργος Αρμένης) και Ευελπίδης (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος) τα πουλιά ζουν ευτυχισμένα σ' έναν καταυλισμό τσιρκολάνων. Ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτές, κλόουν, ξυλοπόδαροι, ζογκλέρ, ακροβάτες είναι άνθρωποι πουλιά.

Οπως το σκηνικό της Ερσης Δρίνη -μέσα στο οποίο εκτελούνται σε ειδικές εγκαταστάσεις κανονικά ακροβατικά- έτσι και τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ φέρουν την αισθητική του τσίρκου. Η μουσική του Μίνου Μάτσα ακολουθεί επίσης το τσιρκολάνικο πνεύμα.

Το δικό μας χαμένο όνειρο

Ομως, με την είσοδο του Πεισθέταιρου και του Ευελπίδη όλα αλλάζουν. Τα ρούχα αντικαθίστανται σταδιακά από φόρμες εργασίας, ενώ η μουσική μετατρέπεται σε εμβατήρια. Η κινησιολογία (Δημήτρης Σωτηρίου) μετατοπίζεται.

Από τα λικνιστικά, χαριτωμένα σχήματα περνάμε σε γραμμικές σχέσεις των σωμάτων, στην ομοιομορφία, στους κανόνες μαζικότητας όπως στις παρελάσεις και τις γυμναστικές επιδείξεις.

Η χαρούμενη Νεφελοκοκκυγία όχι μόνον έχει καταργηθεί, αλλά έγινε κράτος κυκλωμένο από τείχη. Τα ανέμελα πλάσματά της οδηγούνται στην αποθέωση του ενός, του Πεισθέταιρου, ο οποίος είναι αδιαμφισβήτητος ηγέτης.

Η κωμωδία αντιμετωπίστηκε από τον σκηνοθέτη μέσα από την οντολογική και την πολιτική της διάσταση, χωρίς όμως να χάσει τα χαρακτηριστικά της: «Παρά την κωμική επιφάνεια το έργο είναι σκοτεινό. Η υπόθεση θυμίζει σύγχρονες εμπειρίες, δικά μας χαμένα όνειρα. Τις διαψεύσεις που ζήσαμε όσοι πιστέψαμε στην αριστερή ουτοπία. Μας μίλησαν για ένα μέλλον κι όταν το φτάσαμε είδαμε ότι έχει πολεοδομηθεί πάνω σε πρότυπα εντελώς εχθρικά προς την αρχική ιδέα της επανάστασης.

»Πάνω σε προοδευτικές ιδέες χτίστηκαν τα συντηρητικά καθεστώτα. Κι όλοι ξέρουμε πως όταν μια ιδέα, από το χριστιανισμό και το σοσιαλισμό, μέχρι το δικό μας Πολυτεχνείο, γίνει σύστημα, παγώνει, αυτοακυρώνεται. Καταλαβαίνω ότι η ανάγνωση του έργου είναι τολμηρή, αλλά σέβεται τον ποιητή. Δεν υπάρχουν αυθαιρεσίες. Θυμόμαστε την κορυφαία παράσταση του Κουν, έχει εγγράψει στην ψυχή μας. Ομως ο πραγματικός σεβασμός στην παράδοση είναι εκείνος που επιτρέπει να εμβιώσεις και συ το έργο. Αλλιώς όλα μετατρέπονται σε μουσειακό είδος».

Νέος διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ο Σ. Χατζάκης έχει ήδη δρομολογήσει ένα πρόγραμμα καινοτομιών και αλλαγών. Ιδρυσε τη Λαϊκή Σκηνή, η οποία θα στεγάζεται στη Μεγάλη Σκηνή της Μονής Λαζαριστών.

Στη Μικρή Σκηνή της Μονής θα λειτουργήσει Πειραματική Σκηνή, ενώ το Μάιο θα διατίθεται σε όλα τα νεανικά συγκροτήματα της πόλης, όχι μόνον θεατρικά. Στόχος του είναι να δραστηριοποιήσει το τμήμα διεθνών σχέσεων ώστε το ΚΘΒΕ να παρευρίσκεται σε σημαντικά φεστιβάλ και διοργανώσεις. Την επόμενη σεζόν σκέφτεται τις μετακλήσεις, προσκλήσεις σκηνοθετών και παραστάσεων από το εξωτερικό.

«Να φέρω κόσμο στις αίθουσες»

Αναμορφώνει τη Δραματική Σχολή, ενώ πρόκειται να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση σε διοικητικό και οργανωτικό επίπεδο. Σκοπεύει επίσης να ανοίξει κανάλια δημιουργικής συνεργασίας των ηθοποιών του ΚΘΒΕ με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το Αριστοτέλειο, την ΕΤ 3, την Διεθνή Εκθεση, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και θα επιδιώξει δράσεις για δουλειά σε κοινωφελή ιδρύματα, σχολεία, νοσοκομεία, φυλακές.

Οκτώ στα δέκα έργα που έχει επιλέξει ο Σ. Χατζάκης για φέτος είναι ελληνικά. «Επιλέχτηκαν ως αναγνωρισμένα απ' το κοινό και με γνώμονα την εξωστρέφεια. Το γεγονός ότι θέλω να φέρω τον κόσμο στις θεατρικές αίθουσες δεν σημαίνει λαϊκίστικη στάση. Το ελληνικό έργο αντέχει μέσα στο χρόνο, το έχει αποδείξει. Δεν θα σκηνοθετήσω. Θα προσφέρω δωρεάν την παράσταση "Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού"».

Και στο μεταξύ, μαζί με την παράσταση της Επιδαύρου, προετοιμάζεται και για μια άλλη. Τον Οκτώβριο θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής σε δική του δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία η «Εκατομμυριούχος» του Μπ. Σο σε μετάφραση Κ. Βίδου, μουσική Στ. Κραουνάκη, στίχους Λ. Νικολακοπούλου, σκηνικά-κοστούμια Γιάννη Μετζικώφ. Πρωταγωνίστρια η Νόνικα Γαληνέα, ενώ παίζουν επίσης οι Γ. Μπέζος, Αλ. Μυλωνάς, Χρ. Ευθυμίου, Αρτο Απαρτιάν, Μ. Τανάγρη, Μ. Γιωτόπουλος. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Ιθαν Χοκ
«Πάντα ήθελα να παίξω κιθάρα στην Επίδαυρο»
Κινηματογράφος
Η Μόνικα της διπλανής πόρτας
Ενα εκρηκτικό καλοκαίρι
Χτυποκάρδια στο Χόγκουαρντς
Επέτειος
Οταν οι ηθοποιοί απέκτησαν φωνή
Κινηματογραφικές μηχανές
Οι μηχανές του χρόνου
Χορός
Η τσαρίνα του μπαλέτου
Μουσική
Hi five!
Θέατρο
Οι «Ορνιθες» ακροβατούν
Μνημεία
Χούλιγκαν με ράσα;
Εικαστικά
«Αυτές» και οι άλλες
Μπαλαρίνες στο μπαλκόνι
Αρχιτεκτονική
Η τάση που έκανε επανάσταση
Βιβλίο
Ο Πόε στη «Χώρα του Ποτέ»
Η άγνωστη Ζάκυνθος
Υμνος στην τεμπελιά
Η μελωδία της γραφής