Έντυπη Έκδοση

Τέσσερις μέρες με τον ιό του υιού μου

Οι διακηρύξεις, τα επιχειρησιακά σχέδια, οι επικοινωνιακοί χειρισμοί για τη νέα γρίπη συχνά δοκιμάζονται και αποκαλύπονται από απλές καθημερινές ανθρώπινες ιστορίες.

Οπως αυτή που παραθέτουμε:

*Τετάρτη 28 Ιουλίου ο γιος, από Μύκονο, μου ανακοινώνει ότι έχει πυρετό... Σοκ! Η1Ν1, γρίπη των χοίρων πιθανώς, όχι πια στις ειδήσεις αλλά έξω από την πόρτα μου: knock-knock !!

Στο κεφάλι μου αχταρμάς σκόρπιες πληροφορίες από τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες. Εικόνες από θρίλερ επιστημονικής φαντασίας ξεπηδούν, θανατηφόροι ιοί που ξεφεύγουν από εργαστήρια και εξαπλώνονται με γεωμετρική πρόοδο!

*Πρωί Πέμπτης αγώνας για το εισιτήριο επιστροφής. Μεσημέρι Πέμπτης τηλέφωνο στο νοσοκομείο όπου ο σύζυγος κάνει θεραπεία για λέμφωμα. Οδηγίες να μην έρθει σε επαφή με τον ιό. Ανήκει δυστυχώς στις ευπαθείς ομάδες.

Απόγευμα Πέμπτης αγώνας για μάσκες. Στα φαρμακεία εξαντλημένες. Αρχίζω να νιώθω άσχημα που κορόιδευα αυτούς που εξαφάνιζαν μάσκες και αντιιικά από τα φαρμακεία. Λύση: το φυτώριο της γειτονιάς μου. Βρίσκω δύο πολύ αστείες μάσκες ειδικές για ψεκασμούς. Τελικά η ενασχόλησή μου με την κηπουρική έπιασε τόπο!

Εξοπλισμένη τώρα σαν Ράμπο, έτοιμη να κατατροπώσω τον εχθρό, με μάσκες, χειρουργικά γάντια, αντισηπτικά σπρέι, ειδικά χαρτομάντιλα, δύο καινούρια θερμόμετρα και αντιπυρετικά τριών ειδών.

Ο αγώνας δρόμου συνεχίζεται. Να βρω το νοσοκομείο που εφημερεύει. Από το «1135» μου δίνουν το «Σισμανόγλειο». Βράδυ Πέμπτης ο άσωτος υιός μου επιστρέφει από Μύκονο.

22.00 Σισμανόγλειο. Καταφθάνουμε με τις περίεργες μάσκες μας, σαν χελωνονιντζάκια. Στην πύλη μάς λένε να περιμένουμε να έρθει κάποιος να μας παραλάβει. Εντυπωσιάζομαι -«μπράβο οργάνωση!» σκέφτομαι.

Είκοσι λεπτά μετά φτάνουμε στα επείγοντα, όπου μας λένε να περιμένουμε έξω μέχρι να μας φωνάξουν. Μέσα ο χώρος μικρός, με υποτυπώδη γυάλινα χωρίσματα, γεμάτος, χωράει ελάχιστα άτομα και σου δίνει την αίσθηση ότι, και τη «γρίπη» να μην έχεις, εκεί σίγουρα θα την κολλήσεις.

Οι ώρες περνάνε μαρτυρικά αργά. Το θέαμα είναι σουρεαλιστικό. Ο αέρας φυσάει δυνατά και έχει ψύχρα, σκέφτομαι όλα αυτά τα παιδιά με το συνάχι, τον βήχα και τον πυρετό να περιμένουν εκεί έξω. Μαζί και ο γιος μου.

Οσο περνάνε οι ώρες όλο και πιο πολλοί καταφθάνουν. Ενας γεράκος σε αναπηρική καρέκλα, με μια μικρή πετσέτα στους ώμους του για να μην ξεπαγιάσει. Ενας πιτσιρικάς, σε αναπηρική καρέκλα και αυτός, με μια κομπρέσα στο κεφάλι για τον πυρετό.

*1.00 τα ξημερώματα της Παρασκευής, ο κόσμος αντί να λιγοστεύει αυξάνεται. Ρωτάω τι συμβαίνει, γιατί δεν προχωράμε πιο γρήγορα, η απάντηση αποστομωτική: ο γιατρός είναι μόνο ένας!

2.45: Επιτέλους φωνάζουν το όνομά μας. Η γιατρός εξετάζει τον γιο και αποφαίνεται ότι δεν έχει ακροαστικά. Παρ' όλο που της δίνω το χαρτί που αναφέρει το πρόβλημα του συζύγου μου, δεν παίρνει επίχρισμα από τον γιο και μας εξηγεί ότι επίχρισμα πια παίρνουν μόνο αν κάποιος έχει εμφανίσει επιπλοκές, όπως δύσπνοια, μελάνιασμα, πόνο στο στέρνο ή διάρροια. Αν εμφανίσει κάτι από αυτά, τότε να έρθει για επανεξέταση. Μόνο που το σκέφτομαι ανατριχιάζω.

Για φάρμακα ούτε κουβέντα, μόνο αντιπυρετικά. Ρωτάω τι θα κάνω με τον σύζυγο και μου συστήνει απλώς να μην έρθει σε επαφή με τον γιο. 3.30, επιστροφή στο σπίτι. Νιώθω αποτυχημένη και πιο πολύ αγχωμένη.

Πρωί Παρασκευής ο γιος μου βράζει στον πυρετό. Αρχίζει και τις διάρροιες, «να η επιπλοκή» σκέφτομαι!

Απόγευμα Παρασκευής εφημερεύει το «Σωτηρία». Επικοινωνώ μαζί τους, μου προτείνουν να μην πάμε εκεί και περιμένουμε με τις ώρες αλλά να τους πάρω τηλέφωνο κατά τις 5 τα ξημερώματα του Σαββάτου, που θα έχει τελειώσει ο πολύς ο κόσμος.

*Ξημερώματα Σαββάτου ο γιος ψήνεται με 39,5 και στις 4.30 τηλεφωνώ. Μου λένε ότι δεν έχει νόημα να πάω γιατί περιμένουν στρατιωτικό αεροπλάνο από Πάρο καθώς και ένα πούλμαν γεμάτα ασθενείς.

Αρχίζω μέσα στη νύχτα να ψάχνω για το εφημερεύον της επόμενης μέρας. Πουθενά δεν το ξέρουν ούτε στο κέντρο ειδικών λοιμώξεων ούτε και στο 1135. Η λίστα θα τους έρθει αύριο από το υπουργείο, ατυχία: είναι 31 και αλλάζει ο μήνας!

Σάββατο μεσημέρι, 2.30. Σισμανόγλειο. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει φύλακας να μας συνοδεύσει. Ο κόσμος είναι ήδη πολύς . Πάλι πιτσιρικάδες, αγόρια και κορίτσια που γύρισαν από διακοπές, κυρίως από Μύκονο και Πάρο. Μια πιτσιρίκα με τον φίλο της που έχει 39 πυρετό μου λέει ότι έχουν εισιτήρια για Κίμωλο σε 3 μέρες και δεν μπορούν να τα χάσουν. Μια μαμά βγάζει τη μάσκα της για να φιλήσει τον γιο στο κούτελο να δει αν έχει πυρετό. Πάει αυτή, κόλλησε, σκέφτομαι. Ο γιος μου έχει αρχίσει να «τα παίζει». Κατά τις 5.30 επιτέλους τον βλέπει μια άλλη γιατρός, αυτή τη φορά του παίρνει επίχρισμα.

*Τελικά ο γιος είχε όντως την «γρίπη», το αποτέλεσμα βγήκε θετικό, οι υπόλοιποι δεν κολλήσαμε, αν όμως κάτι είχε πάει στραβά και είχε κολλήσει ο σύζυγός μου, ποιος θα ευθυνόταν; Εγώ, που δεν ήμουν άριστα εκπαιδευμένη νοσοκόμα, το σπίτι μας, που δεν διέθετε θάλαμο αρνητικής πίεσης, μήπως ο γιος μας, που τόλμησε να πάει Μύκονο;

Αναρωτιέμαι αν θα τα είχα καταφέρει τόσο καλά στον ρόλο που μου φόρτωσε το κράτος, αν δεν είχα δει όλα αυτά τα θριλεράκια στην τηλεόραση με τις αμέτρητες προφυλάξεις των πρωταγωνιστών από τους εκάστοτε θανατηφόρους ιούς.

*Αραγε, κύριε υπουργέ, θα μου δώσετε παράσημο νοσηλεύτριας, όπως δώσανε στη μητέρα μου στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο;

Μαρία-Λουίζα

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Μεταδοτικές ασθένειες και αντιμετώπιση
Σχετικά θέματα: Νέα γρίπη
Πυρετός Η1Ν1 στις νομαρχίες
Δοκιμάζεται η κρατική μηχανή
Ελλάδα με μικρή ομάδα
Πανδημία φόβου χτύπησε τα φαρμακεία
Η μεγάλη μπίζνα του καλοκαιριού
Για το ίδιο θέμα
Πυρετός Η1Ν1 στις νομαρχίες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
Νέα γρίπη
Πυρετός Η1Ν1 στις νομαρχίες
Δοκιμάζεται η κρατική μηχανή
Ελλάδα με μικρή ομάδα
Πανδημία φόβου χτύπησε τα φαρμακεία
Η μεγάλη μπίζνα του καλοκαιριού
Τέσσερις μέρες με τον ιό του υιού μου
Πορτο Καρράς
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα σκάνδαλο!
Η ιστορία του «Πόρτο Καρράς»
ΧΥΤΑ Γραμματικού
Γράμμα στο Γραμματικό
Υπόθεση Siemens
Εννέα βουλεύματα, εννέα αδειάσματα!
Ούτε μιλάει, ούτε και λαλάει
Περιβάλλον
Κινδυνεύει ο Ευβοϊκός
Η «γρίπη» του φοίνικα