Έντυπη Έκδοση

Ο «Ηλίθιος»

Ο Γιάννης Τσαρούχης είχε πει κάποτε πως σ' όλη του τη ζωή διάβαζε τα ίδια βιβλία.

Στην άλλη πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που έχουν διαβάσει εκατοντάδες, το καθένα από μια φορά. Είναι οι περίφημοι «βιβλιοφάγοι». Προσωπικά πιστεύω πως, αντίθετα από τους έρωτες, η μονιμότητα της σχέσης μ' ένα βιβλίο, κάνει καλό και στους δυο, με την προϋπόθεση βέβαια ότι το συγκεριμένο δέθηκε μαζί σου από την πρώτη στιγμή. Με τη δεύτερη ανάγνωση καταλαβαίνεις αν θα γίνετε αχώριστοι ή αν ήταν ένας απλός ενθουσιασμός...

Τώρα, με την εμφάνιση ενός ακόμα «Ηλίθιου» στην αγορά από τον «Ινδικτο», σκέφτομαι πως ο Ντοστογιέφσκι απλώνεται τόσο πολύ με το πέρασμα του καιρού, που μερικοί το θεωρούν από μπανάλ έως αυτονόητο, να λες ότι σου αρέσει. Είναι σαν τον Μπετόβεν στη μουσική. Ετσι που τελικά διστάζεις να τους αναφέρεις, ειδικά αν έχεις να κάνεις με γνωστούς και φίλους, κυνηγούς του σύγχρονου. Σε ενοχλεί ένα «τώρα κάτι μας είπες», έστω και αν εκφράζεται στα βουβά.

Ο «Ηλίθιος» χωρίζεται σε δύο μέρη, με μια άβυσσο ανάμεσα. Το πρώτο μέρος σε παρασύρει στην ονειροπόληση, όπως μια τυπική σαπουνόπερα, για να βρεθείς μετά στον πάγο. Ο ήρωας είναι ένα αγαθό ψυχοπονιάρικο παιδί, σταθερά απρόβλεπτο, σοβαρά άρρωστο. Στην περίπτωσή του η αρρώστια δεν αποτελεί πρόβλημα υγείας, αλλά κομμάτι του χαρακτήρα του. Διαθέτει όμως ένα προσόν: λέει ιστορίες. Κάπως έτσι (κι αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή) έφτασε να αγαπηθεί από δυο πανέμορφες περιζήτητες γυναίκες που πέφτουν στα πόδια του και του ζητούν ή κάθε μια να τη διαλέξει. Το κορυφαίο κεφάλαιο του έργου είναι ένα «ντιμπέιτ» ανάμεσα στους τρεις, μήπως και βρεθεί μια κάποια λύση. Το απόλυτο φίξιον!

Επιπλέον είναι ένας ήρωας με προφίλ Ιησού, γι' αυτό στο τέλος θα σταυρωθεί, ενώ στη θέση των δύο ληστών θα βρεθούν όλα σχεδόν τα υπόλοιπα πρόσωπα του έργου.

Ο τόπος γεμίζει σταυρούς, ακριβώς όπως στην τελευταία σκηνή της ταινίας «Βαραβάς» (με τον Αντονι Κουίν...). Ο αναγνώστης κλείνει το βιβλίο νιώθοντας κομμάτι της ιστορίας, εν τέλει, κάτι σαν ναυαγός στην πραγματικότητά του. Το πότε και κάτω από ποιες συνθήκες γράφτηκε το μυθιστόρημά μου έχει δευτερεύουσα σημασία. Αυτά μετράνε όταν έχεις να κάνεις με έργα που, από μόνα τους, δεν έχουν και τόση δύναμη και χρειάζονται σάλτσα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Ισχυρή μαρτυρία
Ο Αυστριακός από τα Πηλιοχώρια
Ενώ τα αγόρια διαβάζουν τα νέα του Αγίου Ορους, τα κορίτσια λιάζουν τις γάμπες τους
Ξεφυλλίζοντας ημερολόγια και άλμπουμ αναμνήσεων
Σκαραβαίοι σε κλειστά χέρια
...καινώ τρόπω δε, πεσών νικάς, γενναίε...
Τρίτη ανάγνωση
Ο «Ηλίθιος»
Από τις 4:00 στις 6:00
Το σφύριγμα στο τραγούδι
Το πρότυπο του ροκ σταρ
Άλλες ειδήσεις
Ακτινολόγοι καραδοκούν στις κάμερες
Ο ευγενής καθ' έξιν άνθρωπος
Ενα δυσοίωνο όραμα
Εκδηλώσεις
Βιβλία από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων
Τα πιο φοβερά χαστούκια είναι εκείνα που νομίζεις πως δεν έχεις δεχθεί