Έντυπη Έκδοση

RISING STARS ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Η μουσική δωματίου σήμερα «κλέβει» από την τζαζ

Οταν στο τέλος κάθε χρονιάς κάνουμε τους καθιερωμένους μουσικούς απολογισμούς μετράμε με αγωνία τους πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες της λίστας μας. Αποτελούν ανέκαθεν το φετίχ οποιουδήποτε φαν της μουσικής.

Εκεί βρίσκεται συνήθως η πρωτοπορία. Από τους νέους (και νεαρούς) καλλιτέχνες προκύπτουν οι φρέσκοι ήχοι. Για τους βετεράνους μοιάζει (υπερ-)αρκετό όταν κυκλοφορούν αξιοπρεπείς δουλειές.

Ετσι, η αποψινή συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής με τίτλο Rising Stars, τα «ανατέλλοντα αστέρια» δηλαδή, με καινούργιους Ευρωπαίους συνθέτες που παίζουν τζαζ και κλασική μουσική διαθέτει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και είναι και διπλό το live. Με δύο ντουέτα.

Στην αρχή παίζουν οι Εμίλ Γιόνασον (κλαρινέτο) και Πέτερ Φρις Γιόχανσον (πιάνο) και αμέσως μετά τη σκυτάλη παίρνουν οι Πασκάλ Σούμαχερ (βιμπράφωνο) και Ζεφ Νίβε (πιάνο). «Αποτελεί μεγάλη τιμή για μένα να συμπεριλαμβάνομαι στο συγκεκριμένο project γιατί έχουμε τη δυνατότητα να εμφανιζόμαστε στους πιο σημαντικούς συναυλιακούς χώρους στην Ευρώπη», μας λέει ο Πασκάλ Σούμαχερ. «Είμαι ευτυχής και την κάνω πολύ κέφι αυτή την περιοδεία».

Η σειρά Rising Stars είναι μια πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής (ECHO) που αποτελείται από 11 κορυφαίες ευρωπαϊκές αίθουσες συμφωνικής μουσικής, συν το Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης. Με κλασικό και τζαζ ρεπερτόριο, σε δικές τους αλλά και γνωστές συνθέσεις, οι Γιόνασον-Γιόχανσον θα ερμηνεύσουν τέσσερα έργα για κλαρινέτο και πιάνο.

Αντιθέτως οι Σούμαχερ-Νίβε θα παρουσιάσουν το «Face to Face», μία σειρά συνθέσεων γραμμένη αποκλειστικά από τους ίδιους. Κυκλοφορεί και ως cd από την Enja Records. «Το άλμπουμ είναι ένας διάλογος, που επιτρέπει την εφευρετικότητα και την αυθόρμητη δημιουργία», λέει ο Πασκάλ Σούμαχερ, ενώ ο Ζεφ Νίβε τονίζει ότι οι δυο τους συνεργάστηκαν με τον καλύτερο τρόπο εμπνεόμενοι ο ένας από τον άλλο. Οι Σούμαχερ και Νίβε αποτελούν ντουέτο από το 2003. Παίζουν ένα νέο είδος μουσικής δωματίου, έναν συνδυασμό κλασικής, σύγχρονης, ποπ και τζαζ. «Ο πατέρας μου ήταν ερασιτέχνης μουσικός και συμμετείχε στην μπάντα της γενέτειράς του», εξηγεί ο Πασκάλ. «Αυτή ήταν και η πρώτη μου επαφή με τις ορχήστρες, όταν πήγαινα να τον δω. Τότε ξεκίνησα μαθήματα μουσικής με τους γονείς μου να με παροτρύνουν. Δεν νομίζω πως χωρίς τη βοήθειά τους θα ήμουν εδώ τώρα».

Γεννημένος στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, ο Πασκάλ Σούμαχερ σπούδασε μουσικολογία στο Πανεπιστημίο Marc Bloch του Στρασβούργου και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην τζαζ από το Βασιλικό Ωδείο της Χάγης. Τα τελευταία χρόνια δουλεύει ως καθηγητής μουσικής στο Conservatoire de Luxembourg. «Και τα δύο, η διδασκαλία μουσικής και η σύνθεση δηλαδή, παρουσιάζουν αντίστοιχο επίπεδο δυσκολίας. Το γοητευτικό είναι να μπορείς να τα συνδυάζεις κατάλληλα ώστε να βρίσκεις την απαιτούμενη ενέργεια στη σκηνή. Και μετά να μεταφέρεις αποθέματα αυτής της ενέργειας και μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας».

Ο Σούμαχερ έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους: τους Change Of The Moon (2004), Personal Legend (2005) και Silbergrau (2007). Από το 2003 γράφει μουσική για κινηματογράφο, θέατρο, χορό, σύνολα μουσικής δωματίου, κρουστών και big band. «Πιστεύω πως όλα εξαρτώνται από το ύφος και την αισθητική τού κάθε καλλιτέχνη, έτσι όπως την έχει διαμορφώσει τα χρόνια που βρίσκεται στη μουσική. Σαφώς και είμαι επηρεασμένος από πολλά διαφορετικά πράγματα στις συνθέσεις μου. Εννοείται ότι δεν ανακαλύπτω κάτι καινούργιο, αλλά προσπαθώ να πετύχω ένα καλό mix. Ελπίζω να αρέσει σε κάποιους».

Σε κάποιους άρεσε προφανώς. Γι' αυτό, τον Νοέμβριο του 2005 τού απένειμαν το βραβείο Django d' Or του Βελγίου στην κατηγορία «Νέο Ταλέντο». «Το καλό είναι πως είχαμε προταθεί την ίδια χρονιά με τον Ζεφ Νίβε. Επειδή ήταν τρεις οι υποψηφιότητες ξέραμε πως είχαμε 66,66% πιθανότητες να πάρουμε το βραβείο. Τελικά κέρδισα εγώ, αλλά στην καρδιά μου νιώθω πως νικητές είμαστε και οι δύο. Τουλάχιστον περάσαμε ένα διασκεδαστικό απόγευμα. Οπως πάντα, άλλωστε, όταν είμαστε μαζί». Το βραβείο έχει πάρει το όνομα του σπουδαίου μουσικού Ρέινχαρντ. «Στεφάν Γκραπελί και Ντζάνγκο Ρέινχαρντ σφράγισαν έναν πραγματικά ευρωπαϊκό τζαζ ήχο, αρκετά διαφορετικό από τον αμερικάνικο. Ο Ντζάνγκο ήταν από τους Ευρωπαίους πρωτοπόρους στα πρώτα χρόνια της ιστορίας της τζαζ».

Ο Ζεφ Νίβε γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1977, ειδικεύτηκε στη μουσική δωματίου και στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στη βελγική τζαζ σκηνή.

info: αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, απόψε στις 8.30

Εισιτήρια: 5 € (φοιτητικά), 12 και 20 €.*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Μουσική
Πάντα σκοτεινοί κι ας πέρασαν 7 χρόνια
Περπάτησε με τον διάβολο
Νέες κυκλοφορίες
«Alone» με παρέα το φεστιβάλ των Indie
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Ο Πολάνσκι στο σαλέ του, η ταινία του στο Βερολίνο
Μουσική
Η μουσική δωματίου σήμερα «κλέβει» από την τζαζ
Πάντα σκοτεινοί κι ας πέρασαν 7 χρόνια
Περπάτησε με τον διάβολο
Νέες κυκλοφορίες
«Alone» με παρέα το φεστιβάλ των Indie
Εικαστικά
Η ζωγραφική είναι ουσιαστικά μια τέχνη του κελιού
Εκθεση φωτογραφίας
Το Μπαουχάους με τα ίχνη του χρόνου
Συνέντευξη: Ράνια Σχίζα
Δεν είμαι ποτέ «άνετη» με τον εαυτό μου
Τηλεόραση
Συγκινήσεις στον πάγο
Ομιλείτε ελληνικά;
«Αναίτιες» απολύσεις
Άλλες ειδήσεις
Βρέθηκαν κι άλλα Μακρά Τείχη