Έντυπη Έκδοση

Μονομερής και άδικη η πολιτική των μισθολογικών περικοπών

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διακηρύσσει σε όλους τους τόνους πως δεν σκοπεύει να πάρει άλλα μέτρα λιτότητας, παρά μόνον να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις του ΟΟΣΑ, οι διεθνείς πιστωτές της χώρας ζητούν, μέσω των διαπραγματεύσεων που γίνονται με την τρόικα για την αποδέσμευση της δόσης των 9 δισ. ευρώ, να μειωθούν εκ νέου οι μισθοί για ορισμένες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων και για όσους πτυχιούχους προσλαμβάνονται πρώτη φορά στον ιδιωτικό τομέα, ενώ συγχρόνως ζητούν να μην υπάρξουν αυξήσεις στον κατώτατο μισθό.

Λέγεται πως με τις νέες ρυθμίσεις η τρόικα ουσιαστικά θέλει να επιτρέψει στους εργοδότες να κρατούν τους απασχολούμενους στα ίδια επίπεδα αμοιβών ανεξαρτήτως χρόνου υπηρεσίας, δηλαδή παγώνοντας ουσιαστικά τους μισθούς τους για απεριόριστο χρόνο.

Το αίτημα αυτό της τρόικας εκπλήσσει και προκαλεί συγχρόνως την κοινή λογική δεδομένου ότι διατυπώνεται μετά τη μακρόχρονη και εξαντλητική μείωση των μισθών στην Ελλάδα που έλαβε πρωτοφανείς διαστάσεις για τα ευρωπαϊκά και διεθνή δεδομένα κι ενώ η χώρα κατόρθωσε, σύμφωνα με τους ίδιους τους πιστωτές της, να πετύχει ήδη από το 2013 πλεονασματικό ισοζύγιο τόσο στον δημόσιο (βλ. πρωτογενές πλεόνασμα) όσο και στον εξωτερικό τομέα (βλ. θετικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ύψους 1,24 δισ. ευρώ ή 0,67% του ΑΕΠ) πρώτη φορά ύστερα από δεκαετίες.

Επιπλέον, το αίτημα της τρόικας είναι αψυχολόγητο ακόμη και με τα κριτήρια της νεοφιλελεύθερης πολιτικής για την προσαρμογή της οικονομίας, καθώς έχει αποκατασταθεί πλέον η ανταγωνιστικότητα κόστους αυτής. Στην τελευταία έκθεση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για την οικονομία το 2013 σημειώνονται τα εξής: «Βάσει των δεικτών της πραγματικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας που στηρίζονται στο σχετικό κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στο σύνολο της οικονομίας, η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι η βελτίωση του 2013, η οποία ήταν 7,8%, προστιθέμενη στη βελτίωση των αμέσως προηγούμενων ετών, οδήγησε σε πλήρη ανάκτηση της απώλειας ανταγωνιστικότητας της περιόδου 2001-2009».

Τέλος, υπάρχει και η δυνατότητα σύγκρισης με την πολιτική προσαρμογής της τρόικας που εφαρμόστηκε σε άλλες χώρες της Ε.Ε. που μπήκαν σε προγράμματα βοήθειας κι όπου η πολιτική μισθολογικής λιτότητας ούτε κατά διάνοια δεν έλαβε τις διαστάσεις που έλαβε αυτή στην Ελλάδα (βλ. πίνακα δίπλα).

Είναι προφανές πως εδώ έχουμε μία πολιτική μισθολογικής ισοπέδωσης που ανάλογή της δεν υπάρχει στις άλλες προβληματικές οικονομικά χώρες-μέλη της Ε.Ε. Μία τέτοια πολιτική «δύο μέτρων και δύο σταθμών» είναι που επιδιώκει να επεκτείνει κι άλλο η τρόικα, χωρίς να υπάρχει καμία λογική εξήγηση ή τεκμηρίωση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα. Εάν υπάρχει έλλειμμα ανταγωνιστικότητας τελικών τιμών, αυτό δεν οφείλεται στο ύψος των μισθών αλλά στην ακαμψία των τιμών ορισμένων προϊόντων όπου δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός αλλά κυριαρχούν οι συμφωνίες των μεσαζόντων και των καρτέλ. Πολύ απλά, η τρόικα ακολουθεί μία εσφαλμένη πολιτική και το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι πως επιμένει σε αυτήν.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Εργασιακά θέματα
Δημόσιος Τομέας
ΟΟΣΑ
Τρόικα
Κυβέρνηση
Μεταρρυθμίσεις
Οικονομική και δημοσιονομική πολιτική
Σχετικά θέματα: Τρόικα
Σκλάβους θέλει η τρόικα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Τρόικα
Σκλάβους θέλει η τρόικα
Μονομερής και άδικη η πολιτική των μισθολογικών περικοπών
Eurogroup
Ερχεται μίνι φορολογικό
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
«Προξενήτρα» ο Σουλτς
ΔΗΜΑΡ
Λάβρος κατά Βενιζέλου ο Φώτης Κουβέλης
ΠΑΣΟΚ
Εσπασε το... κλαδί ο Γ. Παπανδρέου
Ασυμβίβαστο θέλει το ΠΑΣΟΚ
Παρεμβάσεις
Αστεία πράγματα
Η κοινωνία βγήκε στο μεϊντάνι
ΣΥΡΙΖΑ
ΣΥΡΙΖΑ: Οι «οίκοι» θα βάλουν πλάτη σε Σαμαρά, Βενιζέλο
Νέα Δημοκρατία
Διαχείριση της ήττας...
Άλλες ειδήσεις
Κατασχέσεις στοπ για χρέη στον ΟΑΕΕ