Έντυπη Έκδοση

Σπάνιο λουλούδι της πολιτικής

Υπάρχουν στον δημόσιο χώρο κάποιες προσωπικότητες που έχουν σταθερές αρχές (δεν είναι σύνηθες) και που επιμένουν να τις υπερασπίζονται με κόστος, ακόμη και όταν δέχονται απειλές κατά της ζωής τους (αυτό πια και αν είναι ασυνήθιστο).

Σπάνιες εξαιρέσεις σε τούτο τον καταραμένο κόσμο. Σε μια τέτοια ξεχωριστή περίπτωση θα αναφερθώ: στη Γαλλίδα πρώην δικαστή και από το 2009 ευρωβουλευτή της ομάδας των Πρασίνων, την Εύα Ζολί.

Η Εύα Ζολί, από τα πρώτα βήματά της στο δικαστικό σώμα ώς το πέρασμά της στην πολιτική, είχε την ίδια προτεραιότητα. Ποια είναι αυτή; Ο αγώνας κατά της διαφθοράς. Τώρα, έχει προσθέσει μία ακόμη προτεραιότητα: την οικολογία.

Μια διευκρίνιση προκαταβολικά. Η στήλη δεν συνηθίζει τα πορτρέτα και ακόμη λιγότερο την «πορτρετολογία». Θα παραθέσω, απλώς, γεγονότα και στοιχεία (κουκιά μετρημένα δηλαδή) από την πορεία της Εύας Ζολί. Και, τέλος πάντων, ο νοών νοείτω.

Η Εύα Ζολί, νορβηγικής καταγωγής (το οικογενειακό όνομά της είναι Gro Eva Farshet), γεννήθηκε στο Οσλο το 1943, αλλά επέλεξε τη Γαλλία σε ηλικία 18 ετών.

Η πρώην δικαστής μπήκε στην πολιτική πριν δύο μόλις χρόνια. Ο ερχομός της στους Γάλλους Πράσινους, στη 2η θέση του συνδυασμού «Ευρώπη Οικολογία» -συνδυασμός της μεγάλης νίκης στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009- φέρει τη σφραγίδα του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ.

Στο μικρό διάστημα που βρίσκεται στην πολιτική, η Εύα Ζολί τους έχει κερδίσει όλους. Πρώτα από όλα τους Πράσινους, αλλά και γενικότερα τους συναδέλφους της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Με τη συγκρότηση, το όραμα, την εργατικότητα, το πείσμα της. Η ομοφωνία στο πρόσωπό της είναι αυθεντική (όχι από τις άλλες... ξέρετε, τις μαγειρεμένες).

Ηρεμη φωνή. Σπινθηροβόλο βλέμμα. Αέρας νέας κοπέλας. Η 66 ετών πρώην δικαστής Εύα Ζολί φέρει πολύτιμες αποσκευές. Ούτε θεωρίες. Ούτε διακηρύξεις. Πράξεις. Ενας τέτοιος άνθρωπος προσερχόμενος στην πολιτική σκηνή -σε μιαν εποχή που οι πολιτικοί διεθνώς έχουν χάσει την αξιοπιστία τους-, πώς να το κάνουμε, είναι παράδειγμα ελπίδας.

Διαφθορά. Η Εύα Ζολί έχει αφιερώσει σχεδόν τριάντα χρόνια της ζωής της στον αγώνα ακριβώς εναντίον αυτής της παγκόσμιας πληγής.

Πρώτα, ως ανακρίτρια στην υπηρεσία του Δικαστηρίου Οικονομικών Υποθέσεων του Παρισιού. Στη συνέχεια, ως ειδική σύμβουλος της νορβηγικής κυβέρνησης για θέματα πάντα διαφθοράς. Σημειώνω επίσης ότι είναι η βασική σύμβουλος του Ειδικού Εισαγγελέα που ερευνά την τραπεζική κρίση στην Ισλανδία. Η αναφορά και μόνον του ονόματός της παραπέμπει ακριβώς στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Η δικαστής Εύα Ζολί έχει μείνει αξέχαστη στους πιο υψηλούς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της Γαλλίας. Δεν φοβόταν τίποτα και, ιδίως, δεν φοβόταν τους ισχυρούς -καθένας με τις ιδιαιτερότητές του, βλέπετε. Οσο περισσότερες πιέσεις δεχόταν τόσο εκείνη συνέχιζε την έρευνα. Τσαγανό και επιμονή. Τα διαθέτει με το παραπάνω.

Το 1993, ανέλαβε να ερευνήσει μια φαινομενικά συνηθισμένη υπόθεση (ύποπτη χρηματοδότηση κάποιας επιχείρησης). Και τελικά, αποκάλυψε ένα τεράστιο δίκτυο διαφθοράς, ένα μεγάλο πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο, στο οποίο εμπλέκονταν οι πάντες: ο γαλλικός πετρελαϊκός κολοσσός «ELF», πολιτικοί με μεγάλη επιρροή και πρώτης γραμμής διευθυντικά στελέχη. Η δικαστική έρευνα διήρκεσε επτάμισι χρόνια! Η κατάληξη; Καταδικάστηκαν και φυλακίστηκαν πολλοί· ανάμεσά τους, ο Νο1 και ο Νο2 της «ELF».

Η Εύα Ζολί, στη διάρκεια των επτάμισι χρόνων της έρευνας, δέχθηκε πάμπολλα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη και σοβαρές απειλές κατά της ζωής της. Δεν κάμφθηκε.

Της έκοψαν τα φρένα του αυτοκινήτου της. Βρήκε στην πόρτα του γραφείου της έναν κατάλογο με ονόματα -το δικό της μαζί με τα ονόματα άλλων δικαστών, όλων δολοφονημένων. Δεν έκανε πίσω. Προχώρησε τη διερεύνηση του σκανδάλου διαφθοράς ώς το τέλος.

Το 2002, μετά την ολοκλήρωση της έρευνας στην «Υπόθεση ELF», παραιτήθηκε από το γαλλικό δικαστικό σώμα. Αλλαγή σελίδας, αλλά με τις ίδιες αρχές. Επέστρεψε για ένα διάστημα στη Νορβηγία. Και συνέχισε από εκεί τη μάχη της κατά της διαφθοράς. Το 2008, θα τη βρει ξανά πίσω στη Γαλλία. Για την πρώην δικαστή, την «αδιάφθορη Εύα» (όπως την αποκαλούν),ήρθε η ώρα της πολιτικής.

Εύα Ζολί -η πρώην δικαστής με το τεράστιο ηθικό κύρος, η πάντα στρατευμένη κατά της διαφθοράς του πολιτικο-οικονομικού συστήματος, η ευρωβουλευτής των Γάλλων Πρασίνων.

«Είμαι ένα όψιμο λουλούδι της πολιτικής», δήλωνε με χιούμορ το βράδυ των ευρωεκλογών του 2009. Οχι, δεν είναι αυτό που τη χαρακτηρίζει. Οχι «όψιμο». Η Εύα Ζολί είναι, ιδίως, ένα σπάνιο λουλούδι της πολιτικής.

Υ.Γ.«Μακάρι, Μπουτάρη». Δέκα σύντομα βιντεάκια με αυτόν τον τίτλο, τα οποία στηρίζουν την υποψηφιότητα του Γιάννη Μπουτάρη για τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Με μουσική υπόκρουση το «It's now or never» του Ελβις Πρίσλεϊ. Πολύ φρέσκα και χαριτωμένα. Δείτε τα στο YouTube

Μικρό Αλφαβητάριο

Ο και Ξ, όπως Ομπρελιστάν, Ξαπλωστράν

Καλοκαίρι. Νησιά. Παραλίες. Εχετε σκεφτεί ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός -ο πιο ύπουλος μάλιστα- της παραλίας; Αυτός που της αλλοιώνει τη φυσιογνωμία; Αυτός που την κάνει αγνώριστη; Αυτός που την παραμορφώνει; Μη βιαστείτε να πείτε ότι είναι τα σκουπίδια, πλαστικά μπουκάλια και διάφορα τενεκέδια, που αφήνουν πίσω τους οι λουόμενοι. Οχι. Εξάλλου, τα τελευταία χρόνια, η προτροπή «διατηρείτε τις παραλίες καθαρές» έχει αρχίσει κάπως να πιάνει τόπο. Την εγκατάλειψη των σκουπιδιών στην παραλία όλοι (ακόμη και αυτοί που τα αφήνουν εκεί) την καταδικάζουν. Τις ομπρέλες όμως; Τις ξαπλώστρες; Για αυτή τη διπλή πληγή της παραλίας ποιος λέει κάτι; Ποιος διαμαρτύρεται; Ποιος ενοχλείται; Δεν αναφέρομαι στις οργανωμένες πλαζ, στις οποίες ξέρει κανείς τι πρόκειται να συναντήσει. Μιλώ ακριβώς για τις υπόλοιπες παραλίες, τις μη οργανωμένες. Σε αυτές, επαναλαμβάνω, τις μη οργανωμένες παραλίες, ξεφυτρώνουν ομπρελοξαπλώστρες παντού. Μα παντού. Κάθε χρόνο και περισσότερες. Με την άδεια των τοπικών αρχών και δίκην... αγροτουρισμού. Είναι, εννοείται, ενοικιαζόμενες. Μεγάλη η προσφορά. Μεγάλη και η ζήτηση. Πάντως, δεν πρόκειται για ελληνική πρωτοτυπία. Το σύστημα της ομπρελοξαπλώστρας ξεκίνησε στις παραλίες της Ιταλίας, της νότιας Γαλλίας, της Ισπανίας -κατακαημένη Κόστα Ντελ Σολ- και ακολούθησε η γαλανή μας χώρα. Τι να γίνει, δεν μπορούμε να είμαστε πάντα στην πρωτοπορία. Ομως κάνουμε φιλότιμες προσπάθειες να μιμηθούμε το χειρότερο. Ενα παράδειγμα; Ημουν στη Νάξο, ένα νησί με καταπληκτικές παραλίες, που στο νοτιοδυτικό του τμήμα η μια διαδέχεται την άλλη· ολόκληρα χιλιόμετρα. Ενα μεγάλο μέρος τους έχει πνιγεί στις ομπρέλες και στις ξαπλώστρες. Πάει και η ομορφιά της παραλίας. Πάει και η κλίμακά της. Ομως, ο κόσμος τρέχει εκεί, να εξασφαλίσει θέση -στις παραλίες που έγιναν... υπόστεγα με θέα.

ΕΥΡΩΠΗ - EUROPE - EVROPA

Μασκαρεμένη Βενετία

******Βλέπεις τις φωτογραφίες και λες «όχι, δεν είναι αλήθεια, πρόκειται για φωτομοντάζ». Το βλέπεις από κοντά και λες «αδύνατον, με γελούν τα μάτια μου». Είναι πράγματι απίστευτο.

******Στη Βενετία, εδώ και τρεις εβδομάδες, τεράστια σε μέγεθος διαφημιστικά πανό της Coca Cola έχουν τοποθετηθεί στην περίφημη πλατεία του Αγίου Μάρκου. Πού; Πώς; Στην πρόσοψη, παρακαλώ, του Ανακτόρου των Δόγηδων. Το μέγεθός τους είναι τέτοιο ώστε, εκτός από το Ανάκτορο, κρύβουν ουσιαστικά και την παρακείμενη Γέφυρα των Στεναγμών. Λίγο πιο πέρα, άλλο ένα εξίσου θηριώδες διαφημιστικό πανό, της εταιρείας ρολογιών Breitling, σκεπάζει την πρόσοψη ενός ακόμη ιστορικού κτιρίου. Μη χειρότερα.

******Ο Δήμος της Βενετίας αδύνατον να καλύψει το υπέρογκο κόστος για τις εργασίες αποκατάστασης των δημόσιων ιστορικών κτιρίων της πόλης. Ομως ούτε οι κρατικές επιδοτήσεις επαρκούν. Χρειάζονται χορηγοί. Ο δήμος τούς αναζήτησε στις μεγάλες διεθνείς επιχειρήσεις. Οι όροι δυσβάστακτοι. Κάπως έτσι, οι προσόψεις των πιο ιστορικών κτιρίων της Βενετίας χρησιμοποιούνται για τη διαφήμιση των προϊόντων του χορηγού. Τόσο απλό. Τόσο εξοργιστικό. Τόσο ευτελές.

******Οι κάτοικοι της κάποτε Γαληνοτάτης διαμαρτύρονται. Ο Τύπος επίσης. Η αγριάδα όμως όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά επεκτείνεται και στη Ρώμη. Οι εταιρείες-σπόνσορες που χρηματοδοτούν (με 25 εκατομμύρια ευρώ) τη συντήρηση του Κολοσσαίου ετοιμάζονται να χρησιμοποιήσουν την εξωτερική του επιφάνεια για τη δική τους διαφημιστική καμπάνια.

Αντιλαμβάνομαι ότι οι εταιρείες που χρηματοδοτούν την αποκατάσταση των ιστορικών μνημείων της Βενετίας, ασφαλώς, δεν το κάνουν για τα μάτια της μάνας τους. Λογικό και επόμενο. Εάν τοποθετούσαν πινακίδες ορατές σε όλους -με τα στοιχεία, το ποσό, τον λογότυπό τους- κανένα πρόβλημα. Δεν τους ήταν αρκετό. Με πρόσχημα τη χρηματοδότηση για την αποκατάσταση της βενετσιάνικης (και παγκόσμιας) ιστορικής κληρονομιάς, βρήκαν ευκαιρία για την πιο κραυγαλέα διαφήμισή τους. Και μασκάρεψαν τη Βενετία.

Πάμε καλά. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η πορεία της κατάρρευσης των κριτηρίων και των ορίων συνεχίζεται. Εξάλλου, η εποχή μας είναι εποχή γενικότερου (για να μην πω γενικευμένου) μασκαρέματος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Στη στήλη
Μια άλλη Ευρώπη
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Αφγανιστάν
Σκότωναν Αφγανούς «για πλάκα»
ΗΠΑ
Απόφαση δικαστηρίου - δώρο στον Ομπάμα «κλείνει» τον φάκελο της «Air CIA»
Δεν θα κάψει το Κοράνι
Κούβα
Κάστρο εναντίον Κάστρο!
Τουρκία
Τουρκία: ο γρίφος του γρίφου των εκλογών της Κυριακής
Εμπιστεύονται τον στρατό
Κομισιόν
Σε ιδιώτες ο έλεγχος του Ιντερνετ
Άλλες ειδήσεις
Βόρεια Οσετία: καμικάζι τίναξε την αγορά στον αέρα
Εκτός γάμου, ένα στα τρία παιδιά που γεννιούνται στην Ε.Ε.
Και τα δύο είναι ζάλη