Έντυπη Έκδοση

ΠΗΓΑ CINEMA

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΖΑΣ θεατρικός σκηνοθέτης

ΕΙΔΑ: «Η ΖΩΗ της Αντέλ» του Αμπντελατίφ Κεσίς

ΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ...

ΤΟ ΠΩΣ συμπυκνώνει όλη την πορεία από το πρώτο εφηβικό «ξύπνημα» ώς την πρώτη μεγάλη ματαίωση (που στην ουσία διαμορφώνει τι τελικά γίνεσαι). Μου άρεσε γιατί είχα πολύ καιρό να θυμηθώ πώς είναι να σε αφυπνίζει ολόκληρο και να σε μετακινεί ένας άλλος, να σε ξετυφλώνει. Με ξύπνησε. Ηταν 3 ώρες και δεν το σκέφτηκα στιγμή. Μου άρεσε τρομερά η Αντέλ Εξαρχόπουλος. Τρομερά. Τρομερά. Χρόνια είχα να δω ή δεν είχα ξαναδεί τέτοια λεπτομερή υποκριτική σε ταινία (χωρίς φτιασιδώματα και ακκισμούς). Μου άρεσε η πρώτη συνάντηση των κοριτσιών στο πάρκο τη στιγμή που χαιρετιούνται. Απλώς κοιτάζονται σαστισμένες. Μου θύμισε τις στιγμές που σου συμβαίνει κάτι που σε ξεπερνά τόσο και απλώς δεν ξέρεις τι να κάνεις. Το παρατηρείς κοκαλωμένος. Μου άρεσαν τα τόσο κοντινά πλάνα στα πρόσωπα (τη στιγμή που τρώνε, τη στιγμή που κοκκινίζουν, τη στιγμή που κοιμούνται).

ΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ...

ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ όλα. Δεν ξέρω τι να πω. Ισως οι ερωτικές σκηνές θα μπορούσαν να είναι ελάχιστα μικρότερες. Δεν με σόκαραν, αλλά από ένα σημείο και μετά φλυαρούσαν. Τόσο όσο.

ΘΑ ΤΗ ΣΥΣΤΗΝΑ;

Οπωσδήποτε!

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Ταινίες/Σήριαλ/Παραγωγές
Κινηματογράφος
Συνεντεύξεις
Σινεμά
Σχετικά θέματα: Σινεμά
Σινεμά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Hollywood
Εθνική Λυρική Σκηνή
Θρίαμβος του έρωτα
Εικαστικά
Εικαστικά
Θέατρο
Στου θεάτρου το ουζερί
Θέατρο
Μουσική
Αιχμάλωτοι της αισιοδοξίας
Μουσική
Σινεμά
Σινεμά
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΖΑΣ θεατρικός σκηνοθέτης
Συνεντεύξεις
«Η βία της ανεργίας και οι νεωκόροι της αγοράς»
Φωτογραφία
Παγκοσμιοποίηση της δυστυχίας