Έντυπη Έκδοση

Εικαστικά

Από το Βερολίνο με έμπνευση  

ΕΙΝΑΙ Καλαματιανός στην καταγωγή, ζει και εργάζεται στο Βερολίνο και διαπρέπει στη διεθνή εικαστική σκηνή. Πρόκειται για τον σημαντικό Ελληνα ζωγράφο της διασποράς Δημήτρη Τζαμουράνη. Το Μουσείο Φρυσίρα, σε συνεργασία με την Kunsthalle Dominikanerkirche Osnabruck (Γερμανία) και τη Miro Galerry Πράγα (Τσεχία), παρουσιάζει στο κτήριο της οδού Μονής Αστερίου 3 αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του. Από τους βασικότερους εκπροσώπους της τάσης για δυναμική επιστροφή στην αναπαραστατική ζωγραφική, ο Δημήτρης Τζαμουράνης μοιάζει να διχάζεται μεταξύ λυρικού φωτορεαλισμού και χρωματικού εξπρεσιονισμού. Βασιζόμενος στην αλληγορία και τη μεταφορά, οι επικές του συνθέσεις, που χαρακτηρίζονται από τον πληθωρισμό των προσώπων και την εξαντλητική απόδοση των χώρων, της ματιέρας και των αντικειμένων, θυμίζουν θεατρική σκηνή όπου εκτυλίσσεται μια δαιδαλώδης αφήγηση ενώπιον του θεατή που καλείται να αποκωδικοποιήσει και να ερμηνεύσει καταστάσεις που μοιάζουν οικείες και καθημερινές αλλά στην ουσία διέπονται από έναν αέρα ιερού μυστικισμού και έντονης διανοητικής αναζήτησης.

Αν και οι καταβολές του εικαστικού του σύμπαντος βρίσκονται αναμφισβήτητα στο σήμερα και το τώρα, συχνά εμπνέεται από την αρχαία ελληνική μυθολογία, την ιστορία και τις θρησκείες οδηγώντας στη διαμόρφωση ενός προσωπικού καλλιτεχνικού ύφους που διέπεται από έναν σύνθετο συγκριτισμό και μια εντυπωσιακή πολυμάθεια και απορρίπτει τον επιφανειακό μιμητισμό και τη στείρα επανάληψη διαδοχικών εικαστικών μοτίβων. Στην ουσία, ο Δημήτρης Τζαμουράνης πασχίζει μέσα από την εμβρίθεια των συνθέσεών του να επαναδιατυπώσει τις βασικές αρχές της αναπαραστατικής ζωγραφικής, δίνοντάς τους νέο, πιο σύγχρονο περιεχόμενο, ενώ παράλληλα ενδιαφέρεται να αποδώσει την ιδιαίρετη ψυχολογική φόρτιση που χαρακτηρίζει τους πρωταγωνιστές του, τις σκέψεις και τα κίνητρα πίσω από τις πράξεις τους. Τέλος, στα έργα του η ψυχική εγρήγορση αντανακλάται πολλές φορές και στον τρόπο που αποδίδεται ή αποκρύπτεται η κίνηση.

Το παιχνίδι μεταξύ κίνησης και ακινησίας αποτελεί επίσης έναν ακόμη από τους βασικούς άξονες που ορίζουν το πλαίσιο του εικαστικού του σύμπαντος, συντελώντας με τον τρόπο αυτό στην απόπειρα αποκωδικοποίησης των ψυχολογικών καταστάσεων και στην αποφόρτιση της αμφιθυμίας της αφήγησης. Διάρκεια έως 19/1/2014.

Πορτρέτα προς αποφυγήν 

Η ΓΚΑΛΕΡΙ Ερση παρουσιάζει την έκθεση του Τάκη Στεφάνου «Πορτρέτα προς αποφυγήν - Πορτρέτα προς μίμηση». Δεκατέσσερα έργα μικρών διαστάσεων πήραν μορφή ανάμεσα στην προβληματική και το χρόνο της καταγραφής του ιστορικού τοπίου του σύγχρονου ανθρώπου.

Η εργασία του Τάκη Στεφάνου δίνει μια θαυμάσια ευκαιρία για στοχασμό με τη δύναμη της εικόνας, την υποβολή των νοημάτων, το μεστό περιεχόμενο. Ο καλλιτέχνης παρατηρεί και στοχάζεται αλλά ποτέ δεν κάνει παραχωρήσεις στην αλήθεια του και στον τρόπο θέασης του κόσμου που τον περιβάλλει.

Οι τίτλοι σαρκάζουν, περιπαίζουν, ειρωνεύονται. Τι άλλο μπορεί να σημαίνουν τα «πορτρέτα προς αποφυγήν» με τον τονισμό της αρνητικής σημασίας ή ακόμη στην ίδια ενότητα «Το μνημείο της κακοποιημένης καρέκλας» ή το «Ζεύγος με μπάρμπα στην Κορώνη», αν όχι την έκφραση των καιρών;

Εξπρεσιονιστική δύναμη και αφαιρετικοί τύποι, ρεαλιστικές λεπτομέρειες και υπερβατική διάθεση, γεωμετρική θέληση και τονισμένη χρωματικότητα, καταξίωση του τυχαίου και λογική οργάνωση, αποθέωση του αυθόρμητου και ενσωμάτωση του πραγματικού, συνθέτουν το μέτρο της πολλαπλότητας των στιλιστικών ενδιαφερόντων του Στεφάνου. Διάρκεια έως 18/1/2014.

Η πίστη που χωρίζει  

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Λασηθιωτάκης παρουσιάζει τη νέα ενότητα ζωγραφικών έργων και σχεδίων μεγάλων διαστάσεων «Η μαύρη γραμμή» στην Γκαλερί Αστρολάβος. Μορφές-σύμβολα, όπως ένστολοι, φιγούρες με ανατολίτικες ενδυμασίες εν ώρα προσευχής και άγγελοι, συνθέτουν το θεματολογικό άξονα του καλλιτέχνη. Συνεκτικός κρίκος όλων, η Μεταφυσική, η Πίστη, το άνωθεν καθήκον.

Εξαιρετικά λιτά στην εκφορά τους, τα έργα της σειράς έχουν ως χρωματική βάση τους το μαύρο, πάνω στο οποίο «χτίζονται» οι υπόλοιπες αποχρώσεις. Πουθενά δράση, κίνηση -σκίρτημα έστω. Μόνο απλή, σιωπηλή, παράθεση εικόνων. Εικόνων επίμονα στιλιζαρισμένων, επαναλαμβανόμενων, υπαινικτικά συγκεκριμένων μες στην αοριστία τους, υπογείως πολιτικοποιημένων. Ενας, σχεδόν φασματικός, αντικατοπτρισμός γεγονότων και αλλαγών που σημαδεύουν τα τελευταία χρόνια την Ελλάδα, αλλά και τον πλανήτη ολόκληρο. Μια βουβή αντιπαράθεση ανάμεσα στο δυτικό κόσμο και στον κόσμο της Ανατολής.

«Η σειρά αυτών των έργων», σημειώνει ο Γιάννης Λασηθιωτάκης, «είχε αφορμή και αφετηρία δύο πίνακες της ατομικής μου έκθεσης ''Πρόσωπα'' στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας το 2012, οι οποίοι απεικόνιζαν αξιωματικούς και τοποθετήθηκαν ως φύλακες άγγελοι στην κεντρική αίθουσα.

»Στην πορεία η εν σπέρματι αυτή θεματολογία άρχισε να αρθρώνεται σε πιο αφαιρετικές φόρμες, να αποκτά στοιχεία μεταφυσικά σε μορφοπλαστικό επίπεδο και συγχρόνως μια "θρησκευτικότητα", χάρις στην υπερβατική αίσθηση που απέπνεαν τα έργα με το φως τους, την έλλειψη χαρακτηριστικών των μορφών που απεικόνιζαν (φιγούρες φευγαλέες, ακίνητες, κυριαρχικές - υποταγμένες και ταυτόχρονα ανυπότακτες), καθώς και των τοπίων που τις πλαισίωναν...

»Πάνω στην ίδια λογική, ακολούθως, ζωγράφισα άνδρες και γυναίκες με χαρακτηριστικές ανατολίτικες ενδυμασίες. Ανακάλυψα -όχι δίχως έκπληξη και ο ίδιος- μια υπόγεια σχέση ανάμεσα στην προηγούμενη ενότητα και σε αυτήν. Σχέση η οποία εστιάζεται στις έννοιες του καθήκοντος, της θρησκείας, του "άνω σχώμεν", του επέκεινα... Σε αυτή τη νέα ενότητα έργων, ωστόσο, με ενδιέφερε περισσότερο η πίστη ως πνευματικό και επαναστατικό ταυτόχρονα στοιχείο, η ενδοσκόπηση, η μοναχικότητα, η ενδόμυχη επικοινωνία με το σύμπαν, με το άγνωστο. Ο άνθρωπος που, νιώθοντας αδιέξοδος, προδομένος, προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον Θεό, ως μοναδική του, τελευταία ελπίδα. Το γήινο πήρε τη μορφή του υπέργειου, η ύλη σχεδόν εξαϋλώθηκε σε ένα δισταγμό μεταξύ φθαρτού και άφθαρτου, εφήμερου και αιώνιου.

»Κυρίαρχοι σε όλη αυτή τη σιωπηλή, υπερβατική συστράτευση, οι άγγελοι. Ασαφείς, απροσδιόριστοι, σαν σκιές μπρος σε αόριστα, μεταφυσικά τοπία, όπως αυτά στην "Παναγία των Βράχων" και στην "Τζοκόντα" του Leonardo Da Vinci. Οι άγγελοι-αυτοπροσωπογραφίες του καλλιτέχνη, που δεν κατέχει τίποτα άλλο παρ' εκτός της βεβαιότητας του χρέους και του δέους καθώς βαδίζει -πεπτωκώς μαζί και αναπεπταμένος- στη στενωπό για την αποστολή του. Εντεταλμένος κι αυτός, άνωθεν». Διάρκεια έκθεσης έως 30 Νοεμβρίου.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά
Εκθέσεις
Αίθουσες Τέχνες/Γκαλερί
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Hollywood
Εθνική Λυρική Σκηνή
Θρίαμβος του έρωτα
Εικαστικά
Εικαστικά
Θέατρο
Στου θεάτρου το ουζερί
Θέατρο
Μουσική
Αιχμάλωτοι της αισιοδοξίας
Μουσική
Σινεμά
Σινεμά
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΖΑΣ θεατρικός σκηνοθέτης
Συνεντεύξεις
«Η βία της ανεργίας και οι νεωκόροι της αγοράς»
Φωτογραφία
Παγκοσμιοποίηση της δυστυχίας