Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Σημείο συνάντησης με τον Βασίλη Κ. Καλαμαρά

  • Μια κοινωνία υπό παρανομία

    Ο ΣΤΑΝΛΕΪ Κιούμπρικ, στις αρχές της δεκαετίας του '70, είχε γυρίσει την ταινία «Το κουρδιστό πορτοκάλι», που βασιζόταν στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αντονι Μπέρτζες. Το θέμα -η ανεξέλεγκτη βία- και ο τρόπος που ήταν σκηνοθετημένο -με τα υλικά του ύστερου υπερρεαλισμού- ενόχλησαν τις εξουσίες εκείνης της εποχής, γιατί έθετε το δάχτυλο στις πληγές της κοινωνίας.

    Πολύ φοβάμαι ότι η νεοελληνική ψυχολογία, ανεξαρτήτως του τι πολιτικό πρόσημο θέτει στη βία -και δεν εννοώ κατ' ανάγκην των δύο άκρων, όπως ακραία φιλοσοφεί το Μαξίμου- έχει περιπέσει σε ένα περιβάλλον όπου μυρίζει κάτι από την ατμόσφαιρα αυτής της ταινίας.

    Αν προσθέσετε και το «Μαντ Μαξ», έχετε μπροστά σας το νέο συμμοριακό μόρφωμα που θα γίνει καθεστώς και καμία αστυνομία δεν θα καταφέρει να το καταστείλει, εκτός και αν το χρησιμοποιήσει ως πειραματόζωο...

    Μην πάτε μακριά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ναζί, προπολεμικά, προτού αρχίσουν να κατακτούν την Ευρώπη, είχαν πειραματιστεί πάνω στα όρια του ανθρώπινου νου και του ανθρώπινου σώματος.

    Σε λίγο οι στοχευμένες δολοφονίες, με ή χωρίς προσχήματα μίσους και εκδίκησης, θα φαντάζουν κάτι λίγο μπροστά σε αυτό που θα επέλθει ή που επέρχεται και κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε, μήπως και ξαναγυρίσουμε στις μέρες της ψευδεπίγραφης ευμάρειας, οικονομικής και ψυχολογικής.

    Ολόκληρη η κοινωνία τελεί υπό παρανομία και δεν θα αργήσει να έρθει η ώρα που θα ποινικοποιούνται πράξεις (και γραφτά) που δεν θα συνάδουν με τον εφιάλτη της απαγόρευσης.

    Οι ρωγμές αυτής της απαγόρευσης θα εμφανίζονται ως εμπεδωμένη γενικευμένη βία στο δημόσιο χώρο - κλοπές, βιασμοί, βανδαλισμοί χωρίς αιτία δεν θα έχουν ως δικαιολογία τη φτώχεια ή την ανεργία, γιατί θα έχουν γίνει αυτονόητη καθημερινή πρακτική.

    Θα είναι η ψυχική ανία και αποχή μπροστά σε ένα παγιωμένο σύστημα αυταρχισμού, μετά το δόγμα του σοκ και όλης αυτής της μετα-ύλης, που προκαλεί η καταστροφή της κοινωνικής συνοχής.

    Οι «ιοί» και τα «μικρόβια» θα έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους σε τέτοιο βαθμό, που οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας θα φαντάζουν λουδίτες μπροστά στην προϊούσα εκβιομηχάνιση.

    Ο σωφρονισμός, ο οποίος θα επικαλείται το νόμο της τυφλής Δικαιοσύνης, δεν θα πράττει τίποτε άλλο, παρά να αμπαλάρει άπασα την κοινωνία, όλο και πιο σφιχτά, με ψυχιατρικά δεσμά.

    Η ένδειξη στο πακέτο «εύθραυστο» θα είναι μία σκέτη ειρωνεία, αφού οι άνθρωποι θα είναι πιο εύθραυστοι και από τα πιο εύθραυστα αντικείμενα...

    Η δημοκρατία μας είναι εύθραυστη. Δεν είναι βοημικό βάζο στον παλιό μπουφέ της γιαγιάς. Εχει θαμπώσει το γυαλάκι του ποτηριού από τα πολλά πλυσίματα. Το να σπάσει είναι εύκολο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Hollywood
Εθνική Λυρική Σκηνή
Θρίαμβος του έρωτα
Εικαστικά
Εικαστικά
Θέατρο
Στου θεάτρου το ουζερί
Θέατρο
Μουσική
Αιχμάλωτοι της αισιοδοξίας
Μουσική
Σινεμά
Σινεμά
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΖΑΣ θεατρικός σκηνοθέτης
Συνεντεύξεις
«Η βία της ανεργίας και οι νεωκόροι της αγοράς»
Φωτογραφία
Παγκοσμιοποίηση της δυστυχίας