Έντυπη Έκδοση

5 ερωτήματα που απασχολούν τους Αμερικανούς

Του επέτρεψαν να τους ορίζει και να τους στοιχειώνει για μια δεκαετία, αλλα τώρα είναι νεκρός. Μετά τα επινίκια και ένα αληθινά αμερικανικό πάρτι, τα πλήθη επέστρεψαν σπίτι τους. Ηταν φοβερή κραιπάλη, έτσι δεν είναι; Εννοώ και τα 10 χρόνια: του σοκ, του θρήνου, της συντροφικότητας, του θυμού, των πολιτικών διχασμών και, τελικά, της γιορτής.

«Τώρα όμως είναι η ώρα να συνέλθουμε», έγραψε ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Εσκοου σ' ένα «διεισδυτικό» κείμενο το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα alternet.org. «Κι όταν πια συνέλθουμε», συνέχισε, «συνήθως αρχίζουν τα ερωτήματα».

1 Είναι τελικά οι Αμερικανοί αρκετά δυνατοί ώστε να κρατήσουν την ψυχραιμία τους... και τις αξίες τους... υπό πίεση;

Ο τρόπος που οι Αμερικανοί ενώθηκαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου, πριν αφεθούν να τους εκμεταλλευτούν και τους διχάσουν τα γεράκια, απέδειξε ότι είναι. Τα γεράκια όμως επέστρεψαν. Κάποιοι ήδη βάζουν τίτλους σε εφημερίδες όπως «Στοχευμένες δικαιολογημένες εκτελέσεις». Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Πίτερ Κινγκ ισχυρίζεται ότι ο θάνατος του Μπιν Λάντεν δικαιολογεί τα ανατριχιαστικά βασανιστήρια της CIA, παρ' όλο που οι ειδικοί λένε ότι πιθανότατα να τον είχαμε εντοπίσει νωρίτερα και χωρίς αυτά. Οι υπέρμαχοι των βασανιστηρίων και των αδιάκριτων εκτελέσεων ασφαλώς δεν είναι μόνο ανόητοι. Είναι και ανήθικοι. Πληγώνουν και το πνεύμα μας, καθώς αποδυναμώνουν την εθνική μας ασφάλεια. Η υποστήριξη του Μπιν Λάντεν στον μουσουλμανικό κόσμο μειώθηκε φέτος στο 13% από από 61% που ήταν το 2005. Αυτό αποτελεί μια πραγματική νίκη της εθνικής ασφάλειας. Σκεφτείτε τι θα είχε συμβεί εάν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν κάποιος σαν τον Πίτερ Κινγκ... «Οποιος ξεφτιλίζει τον άλλον ξεφτιλίζει εμένα. Και οτιδήποτε γίνεται ή λέγεται επιστρέφει τελικά σε εμένα», έγραψε κάποτε ο Ουόλτ Ουίτμαν, ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς συγγραφείς και ποιητές.

2 Θα τεθούν τελικά ερωτήματα σχετικά με την αόρατη αυτοκρατορία μυστικών υπηρεσιών;

Ολοι εκείνοι που κόπτονται για το αμερικανικό δημόσιο χρέος κρατούν σιγήν ιχθύος όταν πρόκειται για τα τρισεκατομμύρια που έχουμε ξοδέψει χτίζοντας μια κρυφή, με πολλές εταιρείες, αυτοκρατορία μυστικών υπηρεσιών. Η εφημερίδα «Ουάσιγκτον Ποστ» έκανε πέρσι μια συγκεντρωτική, σκληρή, διετή μελέτη με τίτλο «Top Secret America», αλλά κανείς δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία. Τα ευρήματα είναι συγκλονιστικά: «1.271 κυβερνητικοί οργανισμοί και 1.931 ιδιωτικές εταιρείες δουλεύουν πάνω σε προγράμματα σχετικά με την αντιτρομοκρατία, την ασφάλεια της πατρίδας και τις μυστικές υπηρεσίες... Οι αναλυτές (δημοσιεύουν) 50.000 "μυστικές" αναφορές κάθε χρόνο -τόσο τεράστιο όγκο που πολλές αγνοούνται καθημερινώς».

Οι Αμερικανοί ακούνε συνεχώς για εκείνους τους υπερβολικά ισχυρούς δορυφόρους οι οποίοι μπορούν να διαβάζουν τις λέξεις ακόμη και πάνω σε μια τυπωμένη σελίδα. Προφανώς δεν διάβασαν μια εργασία που συνέταξαν κάποιοι καθηγητές γεωγραφίας και απόφοιτοι σπουδαστές του UCLA, το 2009. Προέβλεπαν με ποσοστό ακρίβειας 88,9% ότι ο Μπιν Λάντεν ζούσε σε μια αστική περιοχή σχεδόν 300 χιλιόμετρα από τα βουνά της Tora Bora, εκεί απ' όπου το 2001 κατάφερε να «διαφύγει» μέσα από τα χέρια των διωκτών του.

3 Θα είναι ακόμη κάποιοι θάνατοι πιο σημαντικοί από άλλους;

Οι άνθρωποι πρόθυμα παραχωρούν τις ελευθερίες και τα λεφτά τους προκειμένου να παρεμποδίσουν την τρομοκρατία, αλλά δυσανασχετούν και ουρλιάζουν όταν το θέμα είναι η μεταρρύθμιση στον τομέα της υγείας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 300.000-400.000 άνθρωποι πέθαναν από το 2001 διότι δεν είχαν ασφάλεια υγείας. Το πολύκροτο νομοσχέδιο του περασμένου έτους δεν έκανε και πολλά για να το σταματήσει. Εκανε ελάχιστα.

Η οικονομική ύφεση μπορεί να μη φαίνεται τόσο θανατηφόρα όσο οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά είναι. Οδηγεί σε αυξημένο αριθμό αυτοκτονιών λόγω πτώχευσης και υψηλότερα ποσοστά βίαιου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωποκτονίας. Και ο φόρος δυστυχίας είναι τεράστιος. Η στεγαστική κρίση του 2008 άφησε εκατομμύρια ανέργους, έκανε τα ποσοστά φτώχειας να αυξηθούν ραγδαία και οδήγησε στο να χαθούν πάνω από ένα εκατομμύριο σπίτια.

Ευτυχώς, κανένας δεν προτείνει τη λύση του βουλευτή Πιτ Κινγκ. Δεν χρειαζόμαστε βασανιστήρια εικονικού πνιγμού στη Γουόλ Στριτ. Κάποια παλιομοδίτικη, ηθική επιβολή νόμου μάς κάνει μια χαρά. Ομως, αντί να επιτείνουν τις προσπάθειές τους να μας προστατεύσουν, οι πολιτικοί της Ουάσιγκτον προσπαθούν να απομακρύνουν τις ισχνές οικονομικές δικλίδες προστασίας που είχαμε πετύχει. Δεν προκαλεί έκπληξη: Οι τραπεζίτες γράφουν τις επιταγές για τις προεκλογικές εκστρατείες, αλλά κανείς δεν στηρίζει εκείνους που πεθαίνουν μόνοι. «Ο πραγματικός πόλεμος», είπε Ουόλτ Ουίτμαν, ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς συγγραφείς και ποιητές, «δεν θα γραφτεί ποτέ στα βιβλία».

4 Οι περισσότεροι άνθρωποι λένε ότι αγαπούν τα παιδιά. Πότε θα ενεργήσουμε με τρόπο που θα το δείχνει;

Με καταδιώκει το γεγονός ότι η δεκατετράχρονη κόρη του Μπιν Λάντεν είδε τη δολοφονία. Ισως να μην μπορούσε να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, αλλά τι θα απογίνει; Πώς θα μπορέσει να ξεπεράσει το τραύμα και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή; Είναι η αυριανή βασίλισσα της τζιχάντ, με προορισμό να προκαλέσει καινούργιες πράξεις βιαιότητας στη μνήμη του πατέρα της; Ή θα καταρρεύσει πνευματικά; Πολύ συχνά, αυτές είναι οι μόνες δύο εναλλακτικές για τα παιδιά του πολέμου.

Και τι θα γίνει με τα παιδιά μας; Θα εξακολουθούμε να τα «περνάμε» από τους σαρωτές σώματος; Αυτοί οι σαρωτές σώματος κοστίζουν έκαστος 100.000-200.000 δολάρια και έχει ειπωθεί ότι οι σκύλοι που ανιχνεύουν βόμβες κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Ερώτηση: Τι κάνει ένας σαρωτής σώματος που δεν μπορεί να κάνει ένα σκυλί που ανιχνεύει βόμβες; Απάντηση: Παράγει ένα εξαψήφιο τιμολόγιο.

5 Τώρα, τι;

«Ο εχθρός μου είναι νεκρός», έγραψε ο Ουίτμαν. Είναι δύσκολο να μοιραστεί κανείς αυτό το συναίσθημα, έτσι δεν είναι; Ομως τότε ήταν που ο Ουίτμαν βρήκε «όμορφο το να χαθούν εντελώς με τον καιρό ο πόλεμος και όλες οι πράξεις άγριας βιαιότητάς του». Πάντοτε θα πρέπει να προστατεύουμε τους εαυτούς μας από τους τρομοκράτες και τους τρελούς. Επειτα θα πρέπει να μάθουμε να τραγουδάμε ρυθμικά «ΗΠΑ! ΗΠΑ!» όταν μια ζωή σώζεται ή όταν αποφεύγουμε μια ύφεση ή όταν τα σχολεία έχουν όλους τους δασκάλους και τις προμήθειες που χρειάζονται.

Ο Μπαράκ Ομπάμα είπε τα εξής τις προάλλες: «Θυμηθήκαμε ότι, ως έθνος, δεν υπάρχει τίποτε που να μην μπορούμε να κάνουμε». Αυτό ήταν το σωστό πράγμα να πει κανείς στη θέση του. Ωστόσο κάθε βραδινό δελτίο ειδήσεων μας υπενθυμίζει ότι γνωρίζουμε πώς να σκοτώνουμε. Και οι στρατιωτικές οικογένειες που πενθούν θυμούνται, κάθε ημέρα, ότι ξέρουμε πώς να θυσιαζόμαστε, γενναία και χωρίς εγωισμό. Αλλά ποιος θα μας υπενθυμίσει πώς να ζούμε;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Διεθνής τρομοκρατία
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
ΗΠΑ
Πακιστάν
Σχετικά θέματα: Μπιν Λάντεν τέλος
Επίθεση βάσει μυστικής συμφωνίας
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Μπιν Λάντεν τέλος
Επίθεση βάσει μυστικής συμφωνίας
5 ερωτήματα που απασχολούν τους Αμερικανούς
Λιβύη
Στην «Ιθάκη» δεν έφτασαν 800
ΝΑΤΟ: άγριοι βομβαρδισμοί της Τρίπολης
Συρία
Ανελέητη καταστολή
Συνθήκη Σένγκεν
Ευρωβουλευτές: Ευρώπη χωρίς σύνορα, αλλά με... κάγκελα θέλει η Κομισιόν
Ιαπωνία
Παραμένει πρωθυπουργός αμισθί
Greenpeace
Η Greenpeace χαιρετίζει
Ιράν
Ξεκίνησε να λειτουργεί, σε χαμηλά όμως επίπεδα, ο πυρηνικός σταθμός στο Μπουσέχρ του Ιράν
Αφγανιστάν
«Να μη φύγουν οι κατακτητές»
Γαλλία
Ο πρόεδρος πρωταγωνιστεί σε θρίλερ
Αργεντινή
Αργεντινή: συνέλαβαν τους αξιωματικούς του Πινοσέτ που πέταξαν γυναίκες από αεροπλάνο
Νορβηγία
Είπαν όχι στην ωραία Γκαλίνα
Άλλες ειδήσεις
Το πρώτο «Βραβείο Διαλόγου»
Κρεμασμένα σύμβολα