Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Ανθρώπινα

  • Αντιστρεσογόνα τα βιβλία και η μουσική

    Συνέντευξη με τη ΣΑΒΒΕΡΙΑ ΜΑΡΓΙΟΛΑ Κατάγεται από παραδοσιακή μουσική οικογένεια. Οι νότες μπαινόβγαιναν σαν τα αιγαιοπελαγίτικα μελτεμάκια στο σπίτι της και χωρίς να το καταλάβει έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της. Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησε την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από τη μουσική, πρώτα με το πιάνο και μετά με το τραγούδι.

    «Η μουσική είναι ένα ηθικό δίκαιο.  Δίνει ψυχή  στο σύμπαν, φτερά στο νου,  πτήση στη φαντασία,  ευθυμία στη ζωή» ΣΩΚΡΑΤΗΣ «Η μουσική είναι ένα ηθικό δίκαιο. Δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στο νου, πτήση στη φαντασία, ευθυμία στη ζωή» ΣΩΚΡΑΤΗΣ Η ερμηνεία της στη «Λεμονιά» του Βασίλη Δημητρίου και του Γιάννη Κακουλίδη, δροσερή, υπέροχη, αισιόδοξη, νοσταλγική. Κοινωνιολόγος, με μεταπτυχιακό στο στρες, η Σαββέρια Μαργιολά μας ταξιδεύει αναζωογονητικά στα διέξοδα, μουσικά μονοπάτια της εποχής μας.

    - Το όνομα Σαββέρια πώς προέκυψε;

    «Το όνομά μου είναι ιταλικής προέλευσης αλλά ουδεμία σχέση έχω με Ιταλία. Το πήρα από την προγιαγιά μου, η οποία γεννήθηκε και έζησε στη Λευκάδα την εποχή που το νησί ήταν ιταλοκρατούμενο».

    - Η σημερινή κρίση;

    «Δυστυχώς η οικονομική ύφεση στη χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες επηρεάζει αρνητικά την κοινωνική ζωή των ατόμων. Οι άνθρωποι επιβαρύνονται με άγχος, ανασφάλεια, φόβο και κατάθλιψη. Αν δεν υπάρξει κοινωνική αλλαγή με καλλιέργεια συλλογικότητας και υπευθυνότητας, είναι δύσκολο να ξεπεράσουμε την κοινωνικοοικονομική κρίση».

    - «Μαζί τα φάγαμε»;

    «Ακούω διάφορες αναλύσεις για όλη αυτή τη χαοτική οικονομική κατάσταση και πολλές φορές πολύ πρόχειρες φράσεις, όπως "μαζί τα φάγαμε", "φταίνε οι μεν", "φταίνε οι δε" και πολλά άλλα. Ομως το πρόβλημα δημιουργήθηκε με την πάροδο των δεκαετιών, γιατί η χώρα δεν επένδυσε στην παραγωγική εργασία και ανάπτυξη με στόχο τη μακροοικονομική ισορροπία, αλλά εξασφάλιζε μια πλασματική ευημερία με ανεξέλεγκτη αύξηση του εθνικού δανεισμού, που δημιούργησε δημοσιονομικά ελλείμματα, λες και δεν υπήρχε υποχρέωση επιστροφής».

    - Κοινωνιολόγος με μεταπτυχιακό στο στρες;

    «Ναι. Είναι ένα μεταπτυχιακό του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με θέμα τη διαχείριση του στρες και την προαγωγή της υγείας, το οποίο μου κίνησε το ενδιαφέρον, αφού ο περισσότερος κόσμος σήμερα λόγω του τρόπου ζωής και των συνθηκών πάσχει από στρες».

    - Η τέχνη θέλει διαλείμματα;

    «Πιστεύω ότι τα διαλείμματα σε οποιαδήποτε μορφή τέχνης είναι απαραίτητα. Οι καλλιτέχνες είναι άτομα με πολλές ευαισθησίες, όπου μέσα από τη βαθιά αναζήτηση του εαυτού τους, διαδικασία αρκετά επώδυνη, προσπαθούν να δημιουργήσουν προκειμένου να εκφραστούν και να συγκινήσουν με το "έργο" τους. Οι μικρές παύσεις είναι αναζωογονητικές, δημιουργικές και βοηθούν στην ανατροφοδότησή μας».

    - Τι σε θλίβει;

    «Με θλίβει το γεγονός ότι οι συνθήκες έχουν δυσκολέψει τόσο για τη γενιά μου και όπως φαίνεται και για τις επόμενες γενιές. Με θλίβουν η προχειρότητα που βλέπουν οι άνθρωποι τη ζωή, η απληστία που, εκτός των άλλων, δεν σέβεται και καταστρέφει το περιβάλλον. Είναι ευκαιρία να διαχειριστούμε τη θλίψη μας, να βγούμε από την αδιαφορία και να αλληλοστηριχθούμε. Ενα καλό βιβλίο, η ποίηση, η μουσική μάς διώχνουν τη θλίψη και μας βοηθούν να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι».

    - Αισιοδοξείς;

    «Το τέλος κάθε εποχής και το ξεκίνημα της επόμενης, που δηλώνει ότι τίποτα δεν είναι στάσιμο, με κάνει να αισιοδοξώ».

    - Τι νέο ετοιμάζεις;

    «Ολοκληρώνω τη δεύτερη δισκογραφική μου δουλειά, η οποία θα κυκλοφορήσει από την εταιρεία Antart μέσα στον Μάιο. Κινείται στο χώρο του έντεχνου με τραγούδια που μου εμπιστεύθηκαν αγαπημένοι φίλοι, ο Νίκος Καλλίνης, ο Νίκος Παραουλάκης και ο Μάριος Μούρμουρας στις συνθέσεις. Τους στίχους έγραψαν ο Γιώργος Γκώνιας, η Πόπη Αεράκη και η Δήμητρα Νεοφύτου. Σε ένα από τα τραγούδια η μουσική είναι δική μου. Εύχομαι να σας αρέσει».

  • Ο πράσινος κήπος

    «Εχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν

    ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.

    Θα μπορούσα, αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας έλεγα

    πού φτάνει ο καθένας τους. Η θάλασσα, ξέρω.

    Ο ουρανός, υποψιάζομαι. Για τον πράσινο κήπο μου,

    μη με ρωτήσετε».

  • Μέθα

    «Αν κάποτε στα σκαλιά  ενός παλατιού, στο πράσινο  γρασίδι μιας τάφρου, στη μουντή μοναξιά του δωματίου σου, ξυπνήσεις ξεμέθυστος πια, ρώτα τον άνεμο, ρώτα το κύμα, το πουλί, το ρολόι, κάθε τι που φεύγει, κάθε τι που στενάζει, κάθε τι που κυλάει, που τραγουδάει, που μιλάει· ρώτα, τι ώρα είναι;

    Κι ο άνεμος, το κύμα, το άστρο, το ρολόι θα σου απαντήσουν: Είναι η ώρα της μέθης! Για να γίνεις ο μαρτυρικός σκλάβος του χρόνου, μέθα· μέθα αδιάκοπα! Αλλά με τι; Με ρακή, με κρασί, με ποίηση, με αρετή...

    - Με ό,τι θέλεις, αλλά μέθα!...»

  • Αστεροσκοπείο

    «Διαρρήχτες του ήλιου

    δεν είδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι

    δεν άγγιξαν φλογισμένο στόμα

    δεν ξέρουν τι χρώμα έχει ο ουρανός

    Σε σκοτεινά δωμάτια κλεισμένοι

    δεν ξέρουν αν θα πεθάνουν

    παραμονεύουν

    με μαύρες μάσκες και βαριά τηλεσκόπια

    με τ' άστρα στην τσέπη τους βρωμισμένα με ψίχουλα με τις πέτρες των δειλών στα χέρια

    παραμονεύουν σε άλλους πλανήτες το φως».

    Να πεθάνουν

    «Να κριθεί κάθε Ανοιξη από τη χαρά της

    από το χρώμα του το κάθε λουλούδι

    από το χάδι του το κάθε χέρι

    από τ' ανατρίχιασμά του το κάθε Φιλί».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
ΟΛΜΕ
Μετωπική ΟΛΜΕ-κυβέρνησης
Υπουργείο Υγείας
Χωρίς εξετάσεις οι ασθενείς με AIDS
Εκπαίδευση
Πόσο μετράει μία μονάδα στις Πανελλαδικές
ΑΔΣ
Χολωμένοι από την επιλογή Ράικου, οι οικονομικοί εισαγγελείς... τα βροντούν
Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
Ο Δένδιας σχεδιάζει την απαγόρευση μικρών διαδηλώσεων
Σκουριές
Σκουριές: και πάλι χημικά και δακρυγόνα κατά κατοίκων
Δήμος Αθηναίων
Υπογράφτηκε «Συμμαχία Υγείας» μεταξύ Καμίνη και πανεπιστημιακών
Ποίηση
Σώζεται άθικτη η συνοικία της ψυχής
Αθήνα
Ενα μαγικό ζυμάρι φουσκώνει στην Κυψέλη