Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Στην αλάνα

  • Respect

    Τους ανθρώπους που μασάνε τσίχλα, ειδικά τους άντρες, τους αντιπαθώ. Ενστικτωδώς τους καταλογίζω ελαφρότητα. Θεωρώ ότι είναι επιπόλαιοι και, τέλος πάντων, ότι μασώντας θέλουν να διώξουν από το μυαλό τους σοβαρές σκέψεις και προβληματισμούς... Ετσι έβλεπα και τον Αλεξ Φέργκιουσον. Μου την έσπαγε η αιώνια τσίχλα στο στόμα του. Και θα ήθελα πολύ να τον ρωτήσω, αν τον συναντούσα, γιατί επιτρέπει σ' έναν σερ να μοιάζει με μηρυκαστικό...

    Εντάξει, αστειεύομαι. Οχι για την τσίχλα, αλλά για τον τροπαιούχο Σκοτσέζο, τον πολυνίκη προπονητή και ρέκορντμαν των πάγκων στον οποίο υποκλίνεται ολόκληρη η ποδοσφαιρική υφήλιος. Παρέλκουν οι υμνωδίες για τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Ομως παρουσιάζουν ενδιαφέρον κάποιες λεπτομέρειες που αφορούν τόσο τον ίδιο όσο και τη χώρα του.

    Φαντάζεστε Ελληνα πρωθυπουργό να πλέκει -με σεβασμό αλλά και χιούμορ- το εγκώμιο ενός προπονητή που αποχωρεί από την ενεργό δράση; Θα τον εγκαλούσαν για λαϊκισμό και ενασχόληση με τα ήσσονα. Ομως ο Κάμερον το θεώρησε αυτονόητο. Και καθήκον του. Οπως και ο αρχηγός των Εργατικών, που δεν παρέλειψε βέβαια να υπενθυμίσει ότι ο Φέργκιουσον ανήκει πολιτικά στον χώρο των Εργατικών.

    Αλλά και οι ανταγωνίστριες ομάδες δεν πήγαν πίσω. «Ευχόμαστε τα καλύτερα για τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Ηταν φανταστικός αντίπαλος επί 26 χρόνια», σημείωσε η Τσέλσι στην ανακοίνωσή της, ενώ ανάλογη ήταν και η ευχετήρια αναφορά της Αρσεναλ... Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τέτοιες αβρότητες είναι ανέξοδες και προσδίδουν κλέος σ' εκείνον που τις εκδηλώνει. Ομως δεν πρόκειται για ιδιοτελούς στοχεύσεως γενναιοδωρία. Η συμπεριφορά αυτή αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο συγκεκριμένου κώδικα αρχών, ενός εξαιρετικού «κατ' έθος» που έχει δημιουργήσει καθεστώς σε μια χώρα που σέβεται, τιμά και αποθεώνει την ιδιοσυστασία της.

    Ομως, τι άνθρωπος είναι αυτός ο περίεργος Σκοτσέζος, φλεγματικός αλλά και ευέξαπτος, σαν Νότιος, αυστηρός αλλά και τρυφερός; Ηταν οχυρωμένος στον ποδοσφαιρικό αυτισμό του, δρέποντας δάφνες και αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα; Οχι, βέβαια. Ανθρωπος με πολιτική άποψη, την οποία δεν έκρυβε, ο Φέργκιουσον έδειχνε έμπρακτα την αλληλεγγύη του σε γνωστούς και αγνώστους που είχαν ανάγκη. Αθόρυβα. Δεν το έκανε θέμα, όπως οι περισσότεροι φιλάνθρωποι που βλέπουν τις αγαθοεργίες ως καλή επένδυση για το δικό τους προφίλ.

    Θα μπορούσε, βέβαια, να είναι καθαρματάκι ο σερ Αλεξ, αλλά ταυτόχρονα και μεγάλος προπονητής. Οπως πλείστοι όσοι σπουδαίοι -λογοτέχνες, μουσικοί, σκηνοθέτες- στους οποίους βγάζεις το καπέλο για το έργο τους, αλλά δεν διακρίνεις τίποτε ανθρώπινο στην εν γένει παρουσία τους. Ο Φέργκιουσον φαίνεται ότι δεν είναι άνισος. Συνδυάζει όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Γι' αυτό και κατόρθωσε να μείνει άτρωτος και τροπαιούχος στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, αλλά, προπάντων, να παραμείνει θαυμαστή περίπτωση ανθρώπου και επαγγελματία στη μνήμη μιας εποχής.

    Και η τσίχλα; Χαλάλι του!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Μπάσκετ
ΘρυΛΕΟΝΤΕΣ στον τελικό!
Κύπελλο Ελλάδος
Ο σαραντάρης κι ο πρωτάρης
Σούπερ Λίγκα
«Ανοιχτός ο τελικός»
Ποδόσφαιρο
ΑΕΚ: κατέθεσε προσφυγή ο Μπουγαΐδης
«Φερνάντο, μείνε ή φύγε»
Τσεκάρουν Ντα Σίλβα στον ΠΑΟ
Πολλά «ερυθρόλευκα» κίνητρα
Ολοένα πιο φωτεινός
Άλλες ειδήσεις
«Εδειξε» ο Μπερτομέου