Έντυπη Έκδοση

Χορεύοντας με τα νιάτα

Πρωτοτυπία, φρεσκάδα, νιάτα. Με αυτά τα κριτήρια επέλεξε φέτος το Φεστιβάλ Αθηνών τις πέντε παραγωγές που θα εκπροσωπήσουν τον σύγχρονο ελληνικό χορό στη διοργάνωση. Αρχής γενομένης από σήμερα, ο Ιούνιος στον χώρο Η' της Πειραιώς 260 περιλαμβάνει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της σύγχρονης χορογραφικής παραγωγής της χώρας μας.

Η Ελπίδα Ορφανίδου στο σόλο της «Παπαγάλοι στο βυθό». Η Ελπίδα Ορφανίδου στο σόλο της «Παπαγάλοι στο βυθό». Το ενδιαφέρον είναι πως οι περισσότερες ομάδες παρουσιάζονται για πρώτη φορά, αφού τα μέλη τους δραστηριοποιούνται κυρίως στο εξωτερικό. Ενώ, τρεις από αυτές είναι κολεκτίβες, που ακολουθούν μια επίπονη, περιπετειώδη όσο και πολύτιμη δημιουργική διαδικασία, γεμάτη πειραματισμό και ρηξικέλευθες ιδέες που συνδυάζουν διάφορες τέχνες μεταξύ τους.

Μιλήσαμε με την Ελπίδα Ορφανίδου και το trio 7d9, που παρουσιάζουν σήμερα και αύριο τα έργα τους με κοινό εισιτήριο, αλλά και με τον Νίκο Δραγώνα από την ομάδα Lemurius. Η παράστασή τους ακολουθεί (Τετάρτη και Πέμπτη).

Είναι η πρώτη φορά που η Ελπίδα Ορφανίδου συστήνεται στο ελληνικό κοινό. Γεννημένη το 1981, τα τελευταία έξι χρόνια με έδρα της το Βερολίνο ταξιδεύει ανά την Ευρώπη παρουσιάζοντας δικά της πρότζεκτ και συμμετέχοντας σε άλλα, συλλογικά. Σήμερα και αύριο μας παρουσιάζει το δικό της σόλο «Παπαγάλοι στο βυθό». Ο τίτλος δεν θα πρέπει να μας οδηγήσει λανθασμένα σε εξωτικούς συνειρμούς, όσο να μας παραπέμψει στο σουρεαλιστικό, στο παράλογο, σε κάτι μεταιχμιακό.

«Ακροβατώ μεταξύ αυτού του χαρακτήρα και του εαυτού μου, μεταξύ λογικού και παραλόγου», μας λέει. Παρακολουθούμε την πορεία ενός πολυδιάστατου και αδιασαφήνιστου χαρακτήρα, που τον ενσαρκώνει η ίδια, μέσα σε ένα σύμπαν ατμοσφαιρικών καταστάσεων. Η ατμόσφαιρα, παρά το εννοιολογικό περιεχόμενο, προτάσσεται σε αυτή τη δημιουργία της. «Ηταν μια εσωτερική ανάγκη να είμαι για μια φορά αυθόρμητη, κόντρα στη λογική ανάλυση που απαιτούν οι σπουδές», μας εξηγεί. Οπλα της; Η κίνηση, οι εκφράσεις του προσώπου, αλλά και δικοί της ήχοι. «Δουλεύω με το σώμα ολιστικά. Συμπεριλαμβάνω τη φωνή στα εκφραστικά του μέσα», μας εξηγεί.

Επί σκηνής, ένα πιάνο που περιμένει να ζωντανέψει στα χέρια της. Η ίδια υπογράφει και τη μουσική επιμέλεια. Η τόσο μοναχική δημιουργία, που συγκεντρώνει πάνω της τρεις βασικούς ρόλους (σύλληψη, ερμηνεία, μουσική επιμέλεια) είναι άραγε ευκολία ή μήπως δυσκολεύει τα πράγματα; «Είναι πιο εύκολο σύστημα δουλειάς. Δουλεύω με τον εαυτό μου, που γνωρίζω πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε συνεργάτη. Από την άλλη, υπάρχει η δυσκολία πως δεν βλέπεις τον εαυτό σου για να τον διορθώσεις. Γι' αυτό και είναι πολύτιμη η συμβουλή της δραματουργού μου Βασιλικής Μουτεβελή», μας λέει.

Εναν ξεκάθαρα πιο συλλογικό τρόπο δουλειάς έχει επιλέξει η κολεκτίβα «trio 7d9» (το όνομά της προκύπτει από τις ημερομηνίες γέννησής τους '77, '74 και '79), που κι αυτή παρουσιάζεται για πρώτη φορά επί ελληνικού εδάφους. Οι Ξένια Θεμελή, Χρήστος Στρινόπουλος μαζί με την Ελβετή Μαριόν Ρουχτί συνιστούν ομάδα από το 2007. Εδρα τους είναι η Βέρνη.

«Εκσταση, ενθουσιασμός, θυμός και παιγνιώδης διάθεση», είναι τα χαρακτηριστικά που διατρέχουν το τρίτο έργο τους, που μας φέρνουν στην Αθήνα. «Το "Rush" είναι μια αίσθηση, ένας περίπατος, ένα μικρό ταξίδι όπου γνωρίζεις πέντε διαφορετικούς ανθρώπους που χορεύουν, λένε μυστικά, μεταμορφώνονται και υπάρχουν», μας εξηγούν. Συνδυάζοντας στοιχεία από το θέατρο και τη μουσική δεν σταματούν να πειραματίζονται. Πράγμα που δύσκολα θα κατάφερναν στην Ελλάδα.

Πώς είναι άραγε να αποφασίζουν τρεις για τη σύλληψη και την εκτέλεση μιας χορογραφίας; «Δεν είναι πάντα εύκολο να βρεθεί κοινός χρόνος. Στο μεσοδιάστημα από τις συναντήσεις μας μπορούμε να σκεφτόμαστε πιο καθαρά και να ωριμάζουν τα πράγματα που θέλουμε να πούμε», μας εξηγούν.

«Μας ενδιαφέρει πολύ αυτή η διαδικασία», συμφωνεί και ο Νίκος Δραγώνας της ομάδας Lemurius. «Πέφτουν στο τραπέζι πολλές διαφορετικές απόψεις και σκέψεις που έχουν να κάνουν με τη θεώρηση, την αισθητική και τις καταβολές του καθενός από εμάς και στο τέλος προσπαθούν η μία να κάνει χώρο στην άλλη για να συνυπάρξουν. Το αποτέλεσμα πάντοτε μας εκπλήσσει», προσθέτει.

Μαζί με τον Γιάννη Μανταφούνη και την Κατερίνα Σκιαδά συναντήθηκαν το 2004, όταν δούλευαν υπό την καθοδήγηση της Αγγελικής Στελλάτου στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. «Μια μαγική εμπειρία και μια γλυκιά ανάμνηση, από την οποία έμελλε τελικά να υποφέρουμε όλοι μας», σχολιάζει ο Νίκος Δραγώνας. Τους ένωσαν η αγάπη τους «για την έννοια της κοινότητας και η διάθεση να αμφισβητήσουν τις συμβάσεις γύρω από το χορευτικό θέαμα».

Την «Υπερπαραγωγή» τους, που θα ερμηνεύσουν οι ίδιοι, δεν υπογράφουν μόνο οι τρεις τους, αλλά και ενενήντα ακόμη συνδημιουργοί! Τόσοι ήταν όσοι απάντησαν στα ερωτηματολόγια της ομάδας σχετικά με το τι θα ήθελαν να περιλαμβάνει μια παράσταση.

«Ακολουθήσαμε την αντίθετη διαδρομή. Ξεκινήσαμε από τη σκέψη των θεατών», μας εξηγεί ο Νίκος Δραγώνας. «Θέλαμε να διαπιστώσουμε, έπειτα από όσα έχουν ειπωθεί επί σκηνής, τι εξακολουθεί να μπορεί να εκπλήσσει, να χαλαρώνει, να αποστομώνει ή ακόμα και να "στραβώνει" το κοινό». Οι απαντήσεις που προέκυψαν δεν θα μπορούσαν να μην είναι ετερόκλητες. Το στοίχημα όμως ήταν ακριβώς αυτό: όλες αυτές οι «θέσεις» και οι προσωπικότητες, που μοιάζουν ασύμβατες, να δράσουν συμπληρωματικά σε ένα ενιαίο αποτέλεσμα.

«Ξεκινήσαμε τον αυτοσχεδιασμό και από εκεί και πέρα η κάθε ιδέα έβρισκε τη θέση της ή την "απέρριπτε" το ίδιο το έργο», μας εξηγεί για τη διαδικασία δημιουργίας ο Νίκος Δραγώνας.

«Οι περισσότεροι μας ζήτησαν κάποιο ηχητικό μοτίβο. Ετσι, έχουμε εντάξει και από δημοτικό τραγούδι έως τζαζ ζωντανή μουσική». Στην παράσταση βρήκαν θέση και άλλες ιδέες που συναντώνταν πιο συχνά, όπως «σεξ επί σκηνής». «Βρήκαμε ένα χιουμοριστικό τρόπο να εντάξουμε και μια τέτοια αναφορά», μας εξηγεί ο Δραγώνας. «Ο θεατής δεν θα πρέπει να περιμένει έναν ειρμό σκέψεων. Αλλά μια καταιγίδα που τον καλεί να χαλαρώσει και να απολαύσει το κάθε κομμάτι ξεχωριστά».*

info:

* Ελπίδα Ορφανίδου - «Παπαγάλοι στο βυθό» και

* Trio 7d9 - «Rush». Σήμερα και αύριο στις 9 μ.μ., Πειραιώς 260-Η', εισιτήρια: 20 ευρώ και 10 ευρώ (φοιτ.)

* Ομάδα Lemurius - «Υπερπαραγωγή». Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 μ.μ., Πειραιώς 260 - Ε', εισιτήρια: 20 ευρώ και 10 ευρώ (φοιτ.).

«Υπάρχει έντονη ανάγκη για κίνηση στην Ελλάδα»

«Υπάρχει έντονη ανάγκη για κίνηση στην Ελλάδα», επισημαίνει το trio 7d9. «Πολλοί δυνατοί ερμηνευτές, λιγότερο δυνατοί χορογράφοι, πολύς κόπος και προσωπικός μόχθος, αλλά και ένα σύστημα που δεν ευνοεί καθόλου την ελεύθερη έκφραση. Ο χορευτής στην Ελλάδα προκειμένου να επιβιώσει πρέπει να χωρέσει στη μέρα του πολλά διαφορετικά πράγματα, από διδασκαλίες έως διπλές πρόβες και να καταπονήσει τον οργανισμό του», συμπληρώνουν και θέτουν και μία άλλη παράμετρο: «Δεν υπάρχει περιθώριο λάθους στην Ελλάδα».

«Ο ελβετικός χαρακτήρας της ομάδας μας βοηθά οικονομικά. Η χρηματοδότηση της τέχνης είναι απολύτως οργανωμένη. Υπάρχει ελευθερία για την ανάπτυξη μιας ιδέας και χώρος να αναπνεύσεις», μας εξηγούν οι trio 7d9. Συμφωνεί και η Ελπίδα Ορφανίδου: «Στο Βερολίνο ξέρεις πως θα έχεις οικονομική στήριξη και καλές συνθήκες εργασίας. Ο χορός στην Ελλάδα έχει ανάγκη από έρευνα. Κάτι που έξω είναι δεδομένο. Δεν υπάρχουν πολλά κέντρα φιλοξενίας (ρέζιντενσι). Επίσης η ελληνική παρουσία θα μπορούσε να είναι πολύ πιο έντονη έξω. Πάσχουμε στο κομμάτι της δικτύωσης, παρ' όλο που ταλαντούχοι άνθρωποι δεν μας λείπουν».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Χορός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Το καλοκαίρι των χάρτινων ηρώων
Ελληνικές ταινίες στο Λος Αντζελες
Γλωσσολογία
Η περιπέτεια της γλώσσας των Ουρούμ
Μουσική
Παθιασμένο γκαράζ όργιο
Σκληροπυρηνικοί και Πράσινοι
Φόβοι και εγγυήσεις
Διαδίκτυο
Ξεπερνά και τη φαντασία του Βερν
Κομικ(ς)οδρόμιο
Θηλυκή ευαισθησία και νευρική κρίση
Οταν το ταξίδι στο Φεγγάρι ήταν μόνο στη φαντασία
Συνέντευξη:Θωμάς Μοσχόπουλος
Οταν η ζωή εμβολίζει την τέχνη
Συνέντευξη:Π. Σκουρολιάκος-Τ. Χαλκιάς
«Οι πρώτοι διδάξαντες δεν κοπιάρονται»
Χορός
Χορεύοντας με τα νιάτα