Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Αρχισε να... κλοτσάει ο «γίγαντας»

    ...ΤΩΡΑ που ο «κοιμώμενος γίγαντας» ξύπνησε κι άρχισε να σφυροκοπεί τον κόσμο του αθλητισμού και με «ρακετιές», θέμα χρόνου είναι ν' αποδείξει στη «γηραιά», δηλαδή την Ευρώπη ή τη «νέα ήπειρο» (την Αμερική) ότι μπορεί να το κατακτήσει και με... κλοτσιές!

    Η αλήθεια είναι ότι η φιλοσοφία και η ποδοσφαιρική κουλτούρα παραμένουν ακόμη μακριά από τα «πιστεύω» και τα ρεαλιστικά «μπορώ» των απογόνων του Μάο, από τη στιγμή όμως που κατάφεραν με την 29χρονη τενίστρια Λι Να, φιναλίστ φέτος στη Μελβούρνη και νικήτρια στο Ρολάν Γκαρός, να χαρίσουν στην Κίνα το πρώτο και ιστορικό της Grand Slam, γιατί να μην τα καταφέρουν κάποια στιγμή και με μια μπάλα του ποδοσφαίρου;

    Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του '84 και μετά, χρονιά του πρώτου της χρυσού στο αεροβόλο, με τον πωλητή χημικών λιπασμάτων Ξου Χαϊφένγκ, η Κίνα δεν είναι πια η χώρα που γινόταν με το έτσι θέλω 100% ιδιοκτήτρια των ζωών των «στρατιωτών» πρωταθλητών της, στους οποίους απαγόρευε κάθε μετακίνηση εκτός «Σινικού Τείχους», άρα και τη δυνατότητα της όποιας διαφορετικής εμπειρίας και αναμέτρησης. Σε σχέση με το Λος Αντζελες οι αθλητές της, όχι απλά είναι πλέον ελεύθεροι να πηγαίνουν όπου θέλουν, αλλά στην ουσία επιβάλλεται γιατί, παίρνοντας το παράδειγμα του Γιάο Μινγκ, του πρώτου Κινέζου που κατέκτησε το ΝΒΑ, διαφημίζουν τη χώρα με τον καλύτερο τρόπο, δεν έχει σημασία εάν με το αζημίωτο, αφού το 40% των κερδών του από τους Χιούστον Ρόκετς πάνε θέλοντας και μη στο κράτος.

    Από το Λος Αντζελες και μετά, η Κίνα κατέκτησε χρυσά ολυμπιακά μετάλλια (καταρρίπτοντας και δεκάδες παγκόσμια ρεκόρ) στη γυμναστική, στην ξιφασκία, στο βόλεϊ γυναικών, στον στίβο, στην κολύμβηση και στο μπάντμιντον, άσχετα εάν στον 24χρονο κι ατίθασο «χρυσό» τους πρωταθλητή Λιν Νταν, κάτι ανάμεσα σε ΜακΕνρο και Κόνορς, που φημολογείται πως έπαιζε χαρτιά, με θρασύτητα και άγνοια κινδύνου πάνω από τον τάφο του Μάο έκοψαν αναπόφευκτα «τον βήχα».

    Το 2008 στο Πεκίνο, το μότο των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ξεκάθαρο: «Μπορεί να χρειάζεται μία ζωή για να φτάσεις στο βάθρο, αλλά μόνο δύο σκαλοπάτια για να το κατακτήσεις». Μία ακόμη δηλαδή απόδειξη ότι η νίκη ήταν, είναι κι έπρεπε να είναι το παν. Οι Κινέζοι το κατάλαβαν κι έβαλαν στην τσέπη τους, όχι ένα, αλλά 100 μετάλλια (από τα οποία τα 51 χρυσά), δεκαπέντε περισσότερα απ' όσα κατέκτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

    Ενας θρίαμβος καταδικασμένος να επαναληφθεί, ν' αυξηθεί ή και να πολλαπλασιαστεί και στο Λονδίνο, μετά στους Ολυμπιακούς του Ρίο, όπου οι Κινέζοι υπόσχονται χρυσά μέχρι και στο σερφ ή το γκολφ. Κι ενδιάμεσα, στο βραζιλιάνικο Μουντιάλ, τον πραγματικό τους στόχο, όπου ονειρεύονται μία τρικλοποδιά στη Σελεσάο, μία στην Αλμπισελέστε κι άλλη μία στην πρωταθλήτρια Ευρώπης και κόσμου Ισπανία...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ολυμπιακός
Ρέστα για τον Σάντσες
Παναθηναϊκός
Σειρήνες από Ιταλία
NBA
Αγγίζουν τ' όνειρο
ΑΕΚ
Στο «σφυρί» ο μικρός
Αρης
«Σύννεφα» για Καστίγιο
Διεθνή
Ντοπέ 5 Μεξικανοί
Εργοτέλης
Ναυάγιο με Στάκμαν
Ηρακλής
Ετοιμάζεται για νέα «μάχη» ο Ηρακλής
Μπάσκετ
Στην έξοδο και ο Δαμιανίδης από τον Αρη
ΠΑΟΚ
Αρχίζει το ξεκαθάρισμα στον ΠΑΟΚ
Πανιώνιος
«Να πουν την αλήθεια»
Πόλο
Στέψη ή παράταση αγωνίας
Στίβος
Κριτήριο για το Ευρωπαϊκό τα Βενιζέλεια
Χάντμπολ
Χρειάζεται ένα θαύμα
Άλλες ειδήσεις
Βαριές καμπάνες για δύο