Έντυπη Έκδοση

Ροκ στα ερείπια

Εξώφυλλα δίσκων που αποσύρθηκαν, τραγούδια που σταμάτησαν να μεταδίδονται στα ραδιόφωνα, κλείσιμο ιστοσελίδων, άστοχες και συχνά προβοκατόρικες δηλώσεις και ελάχιστα τραγούδια και συναυλίες για τα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη μουσική σκηνή αμέσως μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, δέκα χρόνια πριν.

«Μετά την τραγωδία υπήρξε μια τεράστιας έκτασης πλύση εγκεφάλου από τα επίσημα μέσα ενημέρωσης. Ολα επικεντρώθηκαν στην επίθεση και τον φανατισμό κάποιων μουσουλμάνων μουτζαχεντίν, αλλά κανένας δεν τόλμησε να θίξει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που έχει οδηγήσει σε εκατόμβες αμάχων. Σέβομαι τους συγγενείς των θυμάτων, αλλά ήθελα να παραμείνει το εξώφυλλο ως ένα ανάχωμα στην καταιγίδα των ατελείωτων ψεμάτων». Ετσι εξηγούσε, λίγες μέρες μετά την επίθεση, ο Μπουτς Ρίλεϊ, ο ράπερ των The Coup, την απόφαση του να πολεμήσει για να διατηρηθεί το αυθεντικό εξώφυλλο του δίσκου του «Party Music».

Ηταν το εξώφυλλο όπου έδειχνε τους δύο μουσικούς των Coup να κρατάνε έναν πυροκροτητή κάτω από τους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη και από τους πάνω ορόφους τους να σημειώνονται εκρήξεις που τύλιγαν τα κτίρια με μαύρο καπνό. Σκοπός των ράπερ ήταν να δείξουν «ότι η μουσική είναι όπλο ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα». Το εξώφυλο του δίσκου που είχε μόλις κυκλοφορήσει εκείνες τις μέρες αντικαταστάθηκε αμέσως από ένα αδιάφορο εξώφυλλο, με τη φωτογραφία ενός ποτηριού με κοκτέιλ, παρά τις αντιρρήσεις του Ρίλεϊ, που πίστευε ότι υπεύθυνος για την επίθεση είναι ο πρόεδρος Μπους και η επεκτατική πολιτική του.

Την ίδια ακριβώς άποψη μοιράζονταν και οι Rage Against The Machine. Ετσι, αμέσως μετά την επίθεση, οι υπηρεσίες ασφαλείας του Ιντερνετ στις ΗΠΑ έκλεισαν τον πίνακα μηνυμάτων στο σάιτ τους. Η επίσημη εξήγηση ήταν ότι οι οπαδοί τους έστελναν προκλητικά μηνύματα όπου δικαιολογούσαν ή χαιρετίζαν την πολύνεκρη επίθεση στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον. Αλλωστε, ο κιθαρίστας τους, ο Τομ Μορέλο, εξέφρασε τη συμπάθειά του στα θύματα και τις οικογένειές τους, αλλά δεν παρέλειψε να θυμίσει ότι οι ΗΠΑ είναι υπεύθυνες για την άσκηση τρομοκρατίας σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Αντίθετα, οι The Strokes αυτολογοκρίθηκαν. Τον Σεπτέμβριο του 2011 το συγκρότημα απολάμβανε τη γεύση της επιτυχίας με το άλμπουμ του «Is this It». Ομως, μετά την τραγωδία αντικατέστησαν το τραγούδι «New York City Cops», μια ειρωνική ματιά στην αστυνομία της Νέας Υόρκης, με το «When It Started». Αλλωστε το τραγούδι είχε πάψει να παίζεται στα ραδιόφωνα, αφού μέσα σε μια μέρα οι αστυνομικοί της πόλης «που δεν ήταν και τόσο έξυπνοι» είχαν μεταμορφωθεί σε ήρωες.

Από την άλλη όμως υπήρχαν και οι δηλώσεις. Οπως η φραστική επίθεση του Μόμπι: «Συγχωρήστε μου το θυμό, αλλά οργανισμοί όπως το FBI και η CIA υπάρχουν για να μας προστατεύουν και, πολύ απλά, μας απογοήτευσαν. Οι εκατοντάδες και χιλιάδες άνθρωποι που θα πάνε για ύπνο μόνοι τους, επειδή έχασαν τους αγαπημένους τους, προδόθηκαν από τις αρχές, στις οποίες πληρώνουν φόρους για να τους προστατεύουν από τέτοιου είδους ανομολόγητες βιαιότητες». Αργότερα ζήτησε συγνώμη για το ξέσπασμα και έπλεξε το εγκώμιο των υπηρεσιών.

Το ίδιο αψυχολόγητα και προβοκατόρικα μίλησε και ο φημισμένος παραγωγός του χιπ χοπ Dr. Dre. Μέσα στο χάος των ημερών δήλωσε ότι ετοιμάζει ένα τραγούδι με τίτλο «Kill Bin Laden» για να γίνει «το φέρετρο για το κουφάρι του Μπιν Λάντεν». Το τραγούδι δεν γράφτηκε ποτέ, μόνο στο Ιντερεντ εμφανίστηκε ανεπίσημα και έπειτα από μια δεκαετία ένα ειρωνικό κομμάτι για τον νεκρό πια ηγέτη της Αλ Κάιντα με τη φωνή του Εμινεμ.

Ουσιαστικά οι μόνοι που αντέδρασαν με ψυχραιμία ήταν ο Μάικλ Τζάκσον, ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ και οι μουσικοί που διοργάνωσαν τη συναυλία «United We Stand: What More Can Ι Give». Ο Τζάκσον ήταν αυτός που πρώτος έδωσε το τραγούδι «What More Can Ι Give» με τις φωνές τραγουδιστών όπως η Μπιγιονσέ και μουσικών όπως ο Σαντάνα, για να προσφέρει τα έσοδα στα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου. Ομως το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε παρά δύο χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με τις φήμες, η δισκογραφική του Τζάκσον κατάφερε να προβάλει βέτο σε αυτή την κίνηση και τελικά το τραγούδι που θύμιζε την προσπάθεια του «We Are The World» βγήκε στην αγορά το 2003 και τα χρήματα δόθηκαν σε ιδρύματα για τα άπορα παιδιά.

Αντίθετα, ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ δεν έχασε καιρό. Με δική του πρωτοβουλία διοργανώθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 2001 συναυλία με τίτλο «The Concert for New York City» στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης, όπου 60 αστέρες του ροκ, από τον Τζάγκερ και τον Μπάουι μέχρι τους Who και τους Bon Jovi, κατάφεραν να μαζέψουν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για τα θύματα της επίθεσης. Μία μέρα μετά στην Ουάσιγκτον πραγματοποιήθηκε η συναυλία «United We Stand: What More Can Ι Give» με συμμετοχές όπως του Τζέιμς Μπράουν και της Μαράια Κάρεϊ. Ενα επίσης αξιόλογο χρηματικό ποσό μάζεψε και ο τηλεμαραθώνιος με τίτλο «America: Α Tribute to Heroes» που διοργάνωσε ο Τζορτζ Κλούνεϊ με τη βοήθεια τεσσάρων τηλεοπτικών δικτύων και συμμετοχές μουσικών όπως ο Μπρους Σπρίνγκστιν, ο Στινγκ και οι U2. Στον μαραθώνιο είχε εμφανιστεί και ο καταβεβλημένος από την ασθένεια του Πάρκινσον Μοχάμεντ Αλι, λέγοντας: «Ηρθα για να αντιπροσωπεύσω το Ισλάμ και να αποδείξω ότι η θρησκεία μου είναι η αγάπη και όχι το μίσος που σκορπάνε οι αδίστακτοι δολοφόνοι στο όνομα του Αλλάχ».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Μουσική
Ριμές διαμαρτυρίας
Ο δικός μας Καζαντζίδης
Τα ρεκόρ μιας εποχής
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αρχαιολογικοί χώροι
Βόλτα με θέα τα μνημεία
Βιβλίο
Ο έρωτας εις θάνατον
Από τη Βαϊμάρη στην Google
Μυθιστορήματα για βραβείο
Εικαστικά
Mother India
Θέατρο
Τότε και τώρα
Μουσική
Ριμές διαμαρτυρίας
Ροκ στα ερείπια
Ο δικός μας Καζαντζίδης
Τα ρεκόρ μιας εποχής
Συνέντευξη: Μαρζιάνε Σατραπί
«Θέλω αλήθειες, όχι ριάλιτι»
Συνέντευξη: Μόνικα Μπελούτσι
«Είμαι ένας πολύ ιδιωτικός άνθρωπος»
Άλλες ειδήσεις
Το αντίθετο του ιστορικού μυθιστορήματος