Έντυπη Έκδοση

«Είμαι ένας πολύ ιδιωτικός άνθρωπος»

Στο ξεκίνημα της νέας ταινίας του παλαίμαχου γάλλου δημιουργού Φιλίπ Γκαρέλ «Ενα καυτό καλοκαίρι», η Μόνικα Μπελούτσι πραγματοποιεί μια ολιγόλεπτη γυμνή εμφάνιση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η πανέμορφη ηθοποιός βγάζει τα ρούχα της στην οθόνη. Ωστόσο, σύσσωμοι οι παρευρισκόμενοι του φετινού Φεστιβάλ Βενετίας το μετέτρεψαν σε μεγάλη είδηση. Μία μέρα μετά την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας, στο διασημότερο ξενοδοχείο στο βενετσιάνικο νησάκι Λίντο, η ηθοποιός αναπαύεται σε ένα μικρό καναπέ. Ντυμένη με μαύρο παντελόνι, στενό άσπρο πουκάμισο και σκουρόχρωμο γιλέκο, ρωτά:

«Πείτε μου, σας παρακαλώ, πού βρίσκεται το σκάνδαλο στη συγκεκριμένη υπόθεση; Δεν φοβάμαι να εμφανιστώ γυμνή, όπως έχω αποδείξει στο παρελθόν, αρκεί να υπάρχει κάποιος σοβαρός σκοπός. Αισθάνομαι απολύτως άνετα με το σώμα μου και είμαι διατεθειμένη να το εκθέσω μπροστά από την κάμερα, αν πίσω της κρύβονται άνθρωποι τους οποίους εκτιμώ και μπορώ να εμπιστευτώ. Ξέρετε όμως τι μου κάνει εντύπωση; Την ίδια μέρα με την προβολή της δικής μας ταινίας στο Φεστιβάλ παιζόταν το «Μια επικίνδυνη μέθοδος» του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, στο οποίο η Κίρα Νάιτλι κάνει μια σαφώς πιο τολμηρή εμφάνιση από τη δική μου. Αντί να ασχολούνται, όμως, όλοι με ένα πανέμορφο 26χρονο κορίτσι, μιλούν για μερικά δευτερόλεπτα γυμνού με μια 47χρονη γυναίκα».

-Δεν είστε μια οποιαδήποτε 47χρονη, και το ξέρετε. Είστε μια πολύ όμορφη γυναίκα, οπότε μια αισθησιακή παρουσία σας στην οθόνη είναι λογικό να δελεάζει...

«Σας ευχαριστώ, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, έχω κουραστεί λίγο με αυτή την κουβέντα περί ομορφιάς. Εκανα μεγάλες προσπάθειες στη ζωή μου και εξακολουθώ να προσπαθώ ώστε η εξωτερική εμφάνιση να μην αποτελεί το κυρίως θέμα. Οταν γύρισα την ταινία του Γκαρέλ, βρισκόμουν σε μια στιγμή της ζωής μου όπου η θηλυκότητά μου ήταν πολύ εύθραυστη. Δεν είχαν περάσει καλά καλά δύο μήνες αφότου είχα γεννήσει και, αν παρακολουθήσετε την ταινία, δεν είναι δυνατόν να μην προσέξετε πόσο καταβεβλημένη φαίνομαι. Αρκεί να σκεφτείτε ότι θήλαζα το μωρό μου κάθε δύο ώρες και δεν προλάβαινα να κοιμηθώ τις νύχτες».

-Επειτα από τόσα χρόνια καριέρας, πάντως, δεν θα έπρεπε να σας φαίνεται παράλογο που ο τύπος δεν χάνει ευκαιρία να ασχοληθεί μαζί σας.

«Ομως ζω με τέτοιον τρόπο ώστε να μη δίνω αφορμές. Μόνο όταν χρειάζεται να μιλήσω για τις ανάγκες προώθησης κάποιας ταινίας, θα τύχει να εμφανιστώ δημόσια. Ετσι έμαθα να διατηρώ την ισορροπία μου μέσα στα χρόνια. Οι άνθρωποι σε αυτή τη δουλειά τρελαίνονται καμιά φορά, γιατί χάνεται η απόσταση ανάμεσα σε εκείνους και στην εικόνα τους. Οταν μπερδέψεις το ποιος είσαι πραγματικά με την εικόνα που προβάλλεις στον έξω κόσμο, τότε είναι αναπόφευκτο να χάσεις την αντικειμενική όψη των πραγμάτων. Οταν γυρίζεις ταινίες, δημιουργείς άθελά σου μια εικόνα, που κάποτε παύει να σου ανήκει. Αν κάποια στιγμή ξεγελαστείς και νομίσεις ότι είσαι η εικόνα που εκπέμπεις ή που συντηρούν οι άλλοι για σένα, τότε υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χάσεις το μυαλό σου».

-Πότε σταματήσατε να νιώθετε άγχος από την ανάγκη να προστατέψετε αυτή την εικόνα;

«Είναι δύσκολο να τα βάλεις με την εικόνα σου. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει την οποιαδήποτε προβολή επάνω της. Παραμένω, όμως, ένας πολύ ιδιωτικός άνθρωπος. Δεν με πειράζει να βγαίνω στο φως των προβολέων ενίοτε, αλλά πρέπει οπωσδήποτε μετά να γυρίσω στην οικογένειά μου. Με βοηθά να ξαναβρώ τον εαυτό μου».

-Σας βοηθά το γεγονός ότι ο σύζυγός σας, Βενσάν Κασέλ, είναι επίσης ηθοποιός;

«Υπάρχει απόλυτη κατανόηση σε οτιδήποτε αφορά τις μυστήριες παραμέτρους της δουλειάς που κάνουμε και οι δύο. Ειδάλλως, με τον Βενσάν είμαστε πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες, κι αυτό το αναφέρω ως ένα από τα προτερήματα στη σχέση μας. Εκείνος είναι ανήσυχος, διαρκώς σε εγρήγορση. Εγώ είμαι ήρεμη και αρκετά τεμπέλα. Κατά κάποιον τρόπο, λοιπόν, συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο».

-Γυρίζετε τακτικά ταινίες για λογαριασμό του Χόλιγουντ. Πώς και δεν επιλέξατε να μετακομίσετε μόνιμα εκεί;

«Είναι κολακευτικό που αρκετοί αμερικανοί σκηνοθέτες με υπολογίζουν για τις ταινίες τους. Το Χόλιγουντ όμως είναι ένα μέρος στο οποίο δεν θα ήθελα να ζω ή να μεγαλώνω τα παιδιά μου. Δεν αντέχω το άγχος που επικρατεί εκεί, δεν μου αρέσει που ο κόσμος του είναι τόσο παθιασμένος με την ιδέα της διασημότητας. Απολαμβάνω την ποιότητα ζωής που μπορώ να βρω στην Ευρώπη».

-Υπάρχουν πράγματα τα οποία αντλείτε από την εμπειρία της μητρότητας και βρίσκετε γόνιμο να διοχετεύσετε στην τέχνη σας;

«Οχι, γιατί δείτε τι πρέπει να κάνω για να εξασφαλίσω τα προς το ζην! (δυνατά γέλια) Θέλω να διαχωρίζω αυτά τα δυο πράγματα. Είμαι μητέρα αλλά θέλω ταυτόχρονα να αισθάνομαι ελεύθερη στις επιλογές μου ως ηθοποιού».

-Σας προκαλεί αμηχανία, ωστόσο, η σκέψη ότι τα παιδιά σας θα δουν κάποτε τις πιο «ενήλικες» ταινίες που έχετε γυρίσει;

«Αυτό θα συμβεί μόνο όταν τα παιδιά μου θα έχουν μεγαλώσει αρκετά. Εχω κάνει δύσκολες και βίαιες ταινίες όπως το «Μη αναστρέψιμος» και τα «Πάθη του Χριστού», δεν θα ήθελα να εκτεθούν σε τέτοια σκληρότητα. Δεν σκέφτομαι, παρ' όλα αυτά, τα παιδιά μου ή την οικογένειά μου σε οτιδήποτε αφορά την καριέρα μου. Αν χάσω κάποια στιγμή αυτό το κουράγιο που έχω στο να επιλέγω, αν δειλιάσω, τότε θα σταματήσω να δουλεύω. Πρέπει να παίρνεις ρίσκα, να ακολουθείς το πάθος σου. Και τότε η ζωή θα σου φερθεί καλά».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αρχαιολογικοί χώροι
Βόλτα με θέα τα μνημεία
Βιβλίο
Ο έρωτας εις θάνατον
Από τη Βαϊμάρη στην Google
Μυθιστορήματα για βραβείο
Εικαστικά
Mother India
Θέατρο
Τότε και τώρα
Μουσική
Ριμές διαμαρτυρίας
Ροκ στα ερείπια
Ο δικός μας Καζαντζίδης
Τα ρεκόρ μιας εποχής
Συνέντευξη: Μαρζιάνε Σατραπί
«Θέλω αλήθειες, όχι ριάλιτι»
Συνέντευξη: Μόνικα Μπελούτσι
«Είμαι ένας πολύ ιδιωτικός άνθρωπος»
Άλλες ειδήσεις
Το αντίθετο του ιστορικού μυθιστορήματος