Έντυπη Έκδοση

11/9/2001 Δέκα χρόνια μετά

Θεωρίες συνωμοσίας και αναζήτηση της αλήθειας

Ελάχιστα είναι τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα που παρέμειναν αδιευκρίνιστα στις λεπτομέρειές τους, και η 11/9/2001 είναι ένα από αυτά.

Η συγκάλυψη από την κυβέρνηση Μπους ευνόησε μεν αλλά δεν έχει καμία σχέση με όσα αναφέρουν τα σενάρια συνωμοσίας Η συγκάλυψη από την κυβέρνηση Μπους ευνόησε μεν αλλά δεν έχει καμία σχέση με όσα αναφέρουν τα σενάρια συνωμοσίας Δέκα χρόνια ύστερα από εκείνη την ηλιόλουστη μέρα του τραγικότερου Σεπτέμβρη της αμερικανικής ιστορίας, η εικόνα παραμένει νεφελώδης και κανείς δεν είναι σε θέση να ισχυριστεί ότι τα γεγονότα έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Το αντίθετο συμβαίνει - είναι γενικά αποδεκτό ότι έχουν αποκρυφθεί στοιχεία, έχουν αγνοηθεί μάρτυρες, έχουν μείνει αναπάντητα ερωτήματα. Ο πρόεδρος (Τόμας Κιν), ο αντιπρόεδρος (Λι Χάμιλτον) και ο ανώτατος νομικός σύμβουλος (Τζον Φάρμερ) της «Επιτροπής 9/11» που συστήθηκε ένα χρόνο μετά (το Νοέμβριο του 2002) με νόμο που ψήφισε η Γερουσία για να διερευνηθούν τα γεγονότα που οδήγησαν στην επίθεση της 11/9/2001, όλοι τους κράτησαν αποστάσεις από την έκθεση που προέκυψε δηλώνοντας δημόσια ότι η (τότε) κυβέρνηση Μπους δυσχέρανε το έργο της Επιτροπής, ότι κατακρατήθηκαν ουσιαστικά στοιχεία, ότι ούτε ο πρόεδρος Μπους ούτε ο αντιπρόεδρος Τσένι ορκίστηκαν, ως όφειλαν, κατά την κατάθεσή τους, ότι τόσο το Πεντάγωνο όσο και η FAA (η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ) είπαν ψέματα στην Επιτροπή, η οποία θέλησε -αλλά δεν το έπραξε- να μηνύσει για ψευδείς καταθέσεις όλους τους παραπάνω.

«Η Επιτροπή συστήθηκε με σκοπό να αποτύχει» είχε δηλώσει ο Τζον Φάρμερ, που διευκρίνισε ότι «υπήρχε κυβερνητική απόφαση να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια για όσα συνέβησαν». Ετσι, ερμηνεύτηκε και η παράδοξη σύνθεση της Επιτροπής, η οποία δεν συμπεριέλαβε στα μέλη της ούτε έναν τεχνικό εμπειρογνώμονα που θα μπορούσε να αξιολογήσει την πληθώρα των τεχνικών δεδομένων της επίθεσης, καθήκον που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν συνταξιοδοτημένοι πολιτικοί. Επρόκειτο για μια ελεγχόμενη πολιτική επιχείρηση συσκοτισμού ή, όπως δήλωσε το μέλος της Επιτροπής και πρώην Δημοκρατικός γερουσιαστής Μαξ Κλίλαντ, με το θάρρος του ανθρώπου που ακρωτηριάστηκε στο Βιετνάμ, «η έρευνα δυστυχώς χειραγωγήθηκε». Πράγματι, τα ευρήματά της δεν ήταν θεαματικά: Αστοχία των υπηρεσιών πληροφοριών, η λίστα των 19 δραστών-μελών της Αλ Κάιντα, η διαπλοκή Αφγανιστάν-Αλ Κάιντα και, βεβαίως, τα πολιτικά συμπεράσματα που αποτέλεσαν τη βάση του δόγματος περί προληπτικών πολέμων και αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας.

Πρέπει να διευκρινισθεί εδώ ότι η συσκότιση ή η παρεμπόδιση της έρευνας θεωρείται ότι δεν σχετίζεται με τη συνωμοσιολογία που θέριεψε στον απόηχο της επίθεσης, αλλά προέκυψε από την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να μην αποκαλυφθούν οι γραφειοκρατικές παραλείψεις της, η λειτουργική ανικανότητα των εμπλεκόμενων ανθρώπων και υπηρεσιών και η οργανωτική αδυναμία του αμερικανικού κράτους. Θα ήταν σαρκαστικό για μια υπερδύναμη να βρεθούν μια χούφτα Αραβες που δεν γελοιοποίησαν μόνο την CIA και το FBI, αλλά όλες τις 16 υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας και πληροφοριών των ΗΠΑ, όλες τις συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες (ανάμεσά τους και η ισραηλινή Μοσάντ), το υπουργείο Εξωτερικών, την NORAD (Διοίκηση Αεράμυνας Βορείου Αμερικής), τις αεροπορικές αρχές (τέσσερις φορές μέσα σε ένα πρωί), και τους πύργους ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας. Αν λοιπόν υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης των γεγονότων, αυτή ήταν προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να συγκαλύψει την ανικανότητά της κι όχι τη συνενοχή της.

Γι' αυτό το τελευταίο υπήρξαν πολλοί άλλοι που προσπάθησαν να το αποκαλύψουν - ήταν η συλλογική προσπάθεια των συνωμοσιολόγων. Μια προσπάθεια που οδήγησε στη διατύπωση πολλών θεωριών «για την αληθινή εξιστόρηση» της 11/9/2001. Οι θεωρίες αυτές χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: η μία περιλαμβάνει τις θεωρίες ότι η επίθεση απλώς αφέθηκε να εξελιχθεί όπως εξελίχθηκε, και η άλλη τις θεωρίες περί συμμετοχής και συνενοχής της αμερικανικής κυβέρνησης ή και άλλων χωρών. Δημοσκόπηση της διεθνούς κοινής γνώμης το 2008 βρήκε ότι από τις 17 χώρες που ρωτήθηκαν, μόνο οι πολίτες των εννιά από αυτές πίστευαν -σε ποσοστό 46%- ότι οι επιθέσεις ήταν έργο της Αλ Κάιντα. Οι υπόλοιποι μοιράζονταν σε εκτιμήσεις ότι ήταν μπλεγμένη η αμερικανική κυβέρνηση, το Ισραήλ ή κάποια άλλη ομάδα πλην της Αλ Κάιντα. Από το πλήθος των θεωριών αυτών ξεχώρισαν ως δημοφιλέστερες εκείνες που υποστήριζαν ότι η κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων ήταν ελεγχόμενη κατεδάφιση με τα αεροπλάνα να είναι animation κι όχι αληθινά και η άλλη που εκτιμούσε ότι το Πεντάγωνο χτυπήθηκε από πύραυλο που εκτόξευσαν αντάρτες στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Μια τρίτη θεωρία για συνενοχή του Ισραήλ μιλούσε για απομάκρυνση των εργαζόμενων εβραϊκής καταγωγής από τους Δίδυμους Πύργους την ημέρα της επίθεσης, εκτίμηση που διαψεύστηκε από τα στατιστικά στοιχεία. Ολες οι θεωρίες επικαλούνταν το ίδιο κίνητρο: να προκληθεί η αμερικανική επέμβαση στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.

Πρόσχημα με τόσο βαρύ τίμημα, όπως το ανεπανόρθωτο πλήγμα στην υπεροψία της Pax Americana; Λογικά, οι ΗΠΑ θα ήθελαν να αποφύγουν μια 11/9/2001 - αλλά αυτό μένει (ακόμη) να αποδειχθεί.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
ΗΠΑ
Σχετικά θέματα: Αφιέρωμα
Οι αλλαγές μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Το χρονολόγιο
Μουσουλμανοφοβία
Αυτοί που βγήκαν κερδισμένοι
Οι γνωστοί-άγνωστοι της τραγωδίας
Η ασφάλεια εκτόπισε τη δημοκρατία
Τα έξι πρόσωπα που έκαναν τη διαφορά
Ο χρόνος σταμάτησε στο Γκουαντάναμο
Εξομολογήσεις 11 διεθνών προσωπικοτήτων
Τι άλλαξε από τη μέρα που άλλαξε τον κόσμο
Για το ίδιο θέμα
Οι αλλαγές μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Le Monde diplomatique
Ουγκάντα: Η γη, το κράτος και τα βασίλεια
Μαύρες μνήμες της Γένοβας
Αφιέρωμα
Οι αλλαγές μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Το χρονολόγιο
Μουσουλμανοφοβία
Θεωρίες συνωμοσίας και αναζήτηση της αλήθειας
Αυτοί που βγήκαν κερδισμένοι
Οι γνωστοί-άγνωστοι της τραγωδίας
Η ασφάλεια εκτόπισε τη δημοκρατία
Τα έξι πρόσωπα που έκαναν τη διαφορά
Ο χρόνος σταμάτησε στο Γκουαντάναμο
Εξομολογήσεις 11 διεθνών προσωπικοτήτων
Τι άλλαξε από τη μέρα που άλλαξε τον κόσμο
Γερμανία
Η Μέρκελ κάνει... ταμείο
Ιταλία
Βουλιάζουν μαζί με τον Μπερλουσκόνι
Λιβύη
Και η Ιντερπόλ στο κυνήγι του Καντάφι
Νέα Ζηλανδία
Στο εδώλιο για τη φούσκα
Σομαλία
Μπρος λιμός και πίσω εμφύλιος