Έντυπη Έκδοση

ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΗΕ WORLD SPEAKS» ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Ο κόσμος γράφει για την 11/9

Με τα λόγια του Ρούντι Τζουλιάνι: «Αυτό που συνέβη στη Νέα Υόρκη, συνέβη στον κόσμο ολόκληρο.

Σύμπασα η υφήλιος ήταν στο πλευρό μας όταν έπεσαν οι Πύργοι και αυτή τη μνήμη, αυτό το παγκόσμιο συναίσθημα της ενότητας και της συμπάθειας πρέπει να τα κρατήσουμε ζωντανά. Ειδάλλως, αυτή η απάνθρωπη πράξη αποκλείεται να μην επαναληφθεί». Ο λόγος για την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, που κόστισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους. Ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ο δήμαρχός της σε εκείνες τις δραματικές ώρες, γράφει τα ανωτέρω στον πρόλογο του βιβλίου «9/11: The World Speaks». «Ο κόσμος μιλάει», αν θέλετε να το αποδώσουμε στα ελληνικά, μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Lyons Press».

Αλλά το ενδιαφέρον στο βιβλίο αυτό δεν είναι ο πρόλογος του Τζουλιάνι - ούτε και το γεγονός ότι ο πρόεδρος Μπους κατάφερε να ισοπεδώσει πολύ γρήγορα αυτό το «παγκόσμιο συναίσθημα ενότητας και συμπάθειας». Το ενδιαφέρον έγκειται στις δεκάδες καρτούλες με μηνύματα που φιγουράρουν στις σελίδες του. Στα «αναθήματα» του Tribute WTC Visitor Center, του κέντρου δηλαδή που στεγάζεται δίπλα στο σημείο της καταστροφής και απ' όπου περνούν καθημερινά χιλιάδες Αμερικανοί και ξένοι επισκέπτες. Συνολικά, ο συγκεκριμένος οργανισμός έχει έως τώρα συγκεντρώσει περισσότερες από 200.000 καρτούλες γραμμένες σε 47 διαφορετικές γλώσσες από υπηκόους 120 χωρών. Οι πλέον χαρακτηριστικές εξ αυτών φιλοξενούνται στο «The World Speaks», σε ένα πανόραμα συναισθημάτων και αντιδράσεων.

Ο μπαξές έχει απ' όλα. Στην πρώτη άλλωστε σελίδα του βιβλίου, κάνει την εμφάνισή του το εμφατικό ερώτημα που κοσμούσε άλλοτε την μπλούζα κάθε αγανακτισμένου εφήβου: «Why?» Ανευ φωτό φαντάρου από το Βιετνάμ καθώς οι εποχές άλλαξαν, αλλά και πάλι καταλαβαίνει κανείς ότι το αίμα μιλάει. Οι απαντήσεις που λαμβάνει; Ανάλογα με την περίπτωση και την ιδεολογική φόρτιση του καθενός.

Σε ένα ανυπόγραφο καρτελάκι για παράδειγμα, αναγράφονται τα εξής: «Από την ενδεκάτη Σεπτεμβρίου και μετά, βλέπω τη ζωή με εντελώς άλλο μάτι. Με έκανε να καταταγώ στις ένοπλες δυνάμεις. Είμαι υπερήφανος που υπηρετώ αυτή τη χώρα και την προστατεύω με κάθε τρόπο. Αγαπώ τις ΗΠΑ και όλους τους κατοίκους της!! Στην ευχή του Θεού». Λίγο πιο δίπλα, τον σιγοντάρει έτερος ανώνυμος γράφοντας: «Η ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 2001, είναι λόγος που είμαι Ομοσπονδιακός Αστυνομικός»...

Αυτή είναι η μία πλευρά. Η πλευρά της εκδίκησης και του «οφθαλμός αντί οφθαλμού». Υπάρχει όμως και ο αντίλογος, που πάει πιο μακριά από την ανταπόδωση του ίσου. Βλέπε την ανυπόγραφη καρτούλα που σημειώνει τα εξής: «Για όλους εκείνους που χάσανε, που δεν χάσανε μόνο πρόσωπα αγαπημένα, αλλά χάσανε ελπίδες, όνειρα και προσδοκίες. Θα μάθουμε από την καταστροφή, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ! Μαθαίνουμε μέσα από τις ελπίδες, τα όνειρα και τις προσδοκίες. Κάποια μέρα, μια γενιά θα υψώσει το ανάστημά της και θα επιβάλει την ειρήνη. Ελπίζω ότι θα είναι η γενιά μου, η γενιά που είδε τον κόσμο να αλλάζει σε μια νεαρή ηλικία».

Από το «The World Speaks» δεν λείπουν οι καρτούλες γραμμένες στην ελληνική γλώσσα. Από Ελλάδα και Κύπρο φυσικά και ορίστε τι γράφει μία από αυτές: «Στις 9/11 ο ανηψιός μου με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ν' ανοίξω την τηλεόραση. Την προηγούμενη ημέρα είχα επιστρέψει με τον άντρα μου από την Ν.Υ. που είχαμε πάει διακοπές. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Αυτό που έγινε ήταν κάτι το ασύλληπτο. Τραγικό!! Τόσοι αθώοι! Γιατί;;; Τι έφταιγαν;; Τόσες μανάδες, τόσα παιδιά ορφανά. Γιατί;; Σήμερα 2/8/2007 ήρθαμε με τα παιδιά μας και πάλι έχω τα ίδια ερωτήματα. Είναι έξω από κάθε λογική. Ούτε αυτοί που το σχεδίασαν θα είχαν φαντασθεί κάτι τέτοιο. Εύχομαι ειρήνη και λογική να επικρατήσει σε όλο τον κόσμο».

Η πλέον συναισθηματική καρτούλα; Ολως περιέργως, ο διόλου τρυφερός και γλυκός Τζουλιάνι την επισημαίνει στον πρόλογό του και είναι αυτή που σημειώνει: «Δεν ήμουν έτοιμος να πω αντίο με αυτό τον τρόπο».

ΥΓ.: Σήμερα το βράδυ στον Antenna, στις δώδεκα παρά τέταρτο, προβάλλεται το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Βλαβιανού με τίτλο «11/9 10 χρόνια μετά». Τον ρώτησα τα πώς και τα γιατί και μου απάντησε: «Η εκπομπή γίνεται για να θυμηθούμε τα γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας, που επηρέασαν, κατά γενική ομολογία, αρνητικά τη ζωή μας. Η Ευρώπη νιώθει ακόμη ανασφάλεια, ενώ αντιμετωπίζει και οικονομική αποσταθεροποίηση που εν πολλοίς είναι απόρροια του χτυπήματος στο Μανχάταν. Στην Ελλάδα δυστυχώς η σχέση μας με τα ζητήματα αυτά είναι επιδερμική. Γι' αυτό και θεωρούμε καλό σε τακτά χρονικά διαστήματα να γίνεται μνεία σε θέματα διεθνή, τα οποία ουσιαστικά και καθημερινά καθορίζουν, είτε μας αρέσει αυτό είτε όχι, τη ζωή μας, και να μην ομφαλοσκοπούμε. Στην εκπομπή τίθενται ερωτήματα στα οποία δίνουν απαντήσεις πολιτικοί και ειδικοί».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Media
Άλλα θέματα στην κατηγορία Media της έντυπης έκδοσης
Βιβλίο
Ο κόσμος γράφει για την 11/9
Ραδιόφωνο
Ο παλιός είναι αλλιώς