Έντυπη Έκδοση

Στην παγίδα των stage

Τι δουλειά έχουν γεωπόνοι, θεολόγοι ή και γυμναστές ακόμη στην Α' Εφορεία Αρχαιοτήτων, την αρμόδια για το μνημείο της Ακρόπολης; Πώς γίνεται να εμφανίζονται ξαφνικά και ασπρόσκλητοι 28 φύλακες σ' ένα μουσείο όπως το Αρχαιολογικό της Μεσσήνης των 500 μόλις τετραγωνικών; Πώς μπορεί να στέλνονται σε μερικά από τα σημαντικότερα μνημεία της χώρας για να τα προστατεύουν και να συναλλάσσονται με τους τουρίστες άτομα που είναι φανερό πως έχουν ψυχολογικά προβλήματα; Οπως ανακαλύψαμε στη διάρκεια της πρόσφατης προεκλογικής περιόδου, στην Ελλάδα όλα είναι δυνατά. Αρκεί να έχεις μπάρμπα στην Κορώνη που θα σε δέσει στο άρμα των προγραμμάτων stage.

«Τώρα μας θυμήθηκαν...»

Τα stage εγκαινιάστηκαν από το ΠΑΣΟΚ στα χρόνια του «εκσυγχρονισμού» ως προγράμματα μαθητείας χρηματοδοτούμενα από ευρωπαϊκά κονδύλια και θέριεψαν επί νεοδημοκρατικών κυβερνήσεων, φτάνοντας στο σημείο να ροκανίζουν τον εθνικό προϋπολογισμό. Σχεδιασμένα για να προσφέρουν ένα μίνιμουμ εμπειρίας σε μελλοντικούς επαγγελματίες του ιδιωτικού τομέα, κατέληξαν ν' απλωθούν σε ολόκληρο το Δημόσιο ως συνώνυμα του ρουσφετιού.

Ειδικά στο υπουργείο Πολιτισμού, οι «εκπαιδευόμενοι» που διοχετεύτηκαν στις υπηρεσίες του πανελλαδικά κατά την τελευταία διετία ξεπερνούν τις 3.000. Οσες, όμως, προσπάθειες κι αν κάναμε προεκλογικά για να μας μιλήσει επώνυμα κάποιος από τους παραπάνω, έπεσαν στο κενό...

Ζητώντας βοήθεια από την κυρία Φράγκου, δραστήριο μέλος του σωματείου έκτακτου προσωπικού του ΥΠΠΟ, γίναμε ωτακουστές της παρακάτω σκηνής: Εργαζόμενη από το 2001 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο («με 22 μόνιμους φύλακες, ενώ οι ανάγκες του απαιτούν 240 συνολικά, αν υπολογίσουμε τις διπλοβάρδιες»), η κ. Φράγκου έπιασε να περιδιαβαίνει μέρα μεσημέρι τις αίθουσες με το κινητό στο χέρι και να... εκλιπαρεί: «Παιδιά, έχω κάποιον από την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" στο τηλέφωνο. Είναι κανείς με stage; Μη φοβάστε, για την κατάστασή σας θα πείτε. Εσείς κοπελιές, με stage είστε, με επιλογή ή με ασφαλιστικά; Με επιλογή; Οχι δεν ενδιαφέρονται για επιλογή, stage θέλουν. Για καλό είναι. Γιατί δεν μιλάτε;»

Επειτα από πεντάλεπτη αναμονή, κι έχοντας αφήσει την απορία για τα περί «επιλογής» στην άκρη, βρίσκουμε επιτέλους έναν συνομιλητή: μια «σαραντάχρονη, απόφοιτη λυκείου και μητέρα δύο παιδιών», όπως μας συστήνεται, προσγειωμένη στο μουσείο ως φύλακας από τον Απρίλιο του 2007, μαζί με 120 άτομα ακόμη, εκ των οποίων τα 28 εξακολουθούν μέχρι σήμερα να «εκπαιδεύονται». «Τώρα μας θυμηθήκανε όλοι...», την ακούμε να καγχάζει.

Από τη μεριά της, ακολούθησε την πεπατημένη: «Με την κάρτα ανεργίας του ΟΑΕΔ, πήγα σε γνωστό μου που εργαζόταν σε βουλευτικό γραφείο, κι έμαθα από την αρχή πως θα τοποθετηθώ κάπου στο ΥΠΠΟ. Εκεί υπάρχουν οι περισσότερες θέσεις, μου είπαν. Ετσι κατάλαβα πώς λειτουργούσε το πράγμα: με το που έβγαινε πρόγραμμα stage, ο κάθε βουλευτής έστελνε στον υπουργό Πολιτισμού μια λίστα με ονόματα δικών του ανθρώπων. Να φανταστείτε ότι μπήκαν στο μουσείο μέχρι και άτομα που δεν είχαν σώας τας φρένας! Κάποια στιγμή, βέβαια, έφυγαν. Ηταν αδύνατον να τους κρατήσουν...».

Οσοι δουλεύουν με το καθεστώς των stage, έχουν δικαίωμα να εργάζονται πενθήμερο, έως επτά το πολύ ώρες τη μέρα. «Χωρίς ένσημα, χωρίς αναρρωτικές, χωρίς δώρα, χωρίς τίποτα, με μεροκάματο 23,14 ευρώ», συνεχίζει η συνομιλήτριά μας.

«Εμάς, τον Δεκέμβριο του 2008 μας πέταξαν έξω, με την υπόσχεση ότι από τη νέα χρονιά η σύμβασή μας θα ανανεωθεί. Αλλαξε ο υπουργός, πέρναγε ο καιρός, ώσπου τον περασμένο Μάιο μας ξαναπήραν γι' άλλους 18 μήνες. Η σύμβασή μας γράφει ότι μαθαίνουμε. Τι να μάθουμε; Εμείς δείχνουμε τώρα σε άλλους! Το μόνο θετικό από την όλη ιστορία είναι ότι μαζεύουμε μόρια για τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, και σε μια μελλοντική προκήρυξη μπορούμε να αποδείξουμε πως έχουμε προϋπηρεσία».

Και η περίφημη «επιλογή» τι εστί;

Μας το εξηγεί η προϊσταμένη της Γ' Εφορείας Αρχαιοτήτων, Νικολέτα Βαλάκου. «Ο όρος αναφέρεται σε ωρομίσθιους υπαλλήλους που έρχονται να καλύψουν κενές θέσεις φυλάκων και εργατοτεχνιτών, η επιλογή των οποίων γίνεται τυπικά από τη γενική διευθύνση αρχαιοτήτων του υπουργείου, αλλά ουσιαστικά από την πολιτική ηγεσία. Παλιότερα, και στα μέτρα του δυνατού βεβαίως, η επιλογή γινόταν από τριμελείς επιτροπές των εφορειών που θ' απασχολούσαν το συγκεκριμένο προσωπικό. Η δυνατότητα αυτή όμως, προς μεγάλη μας δυσαρέσκεια, καταργήθηκε το 2007, με διάταξη του νόμου περί χορηγιών».

Για πιο σοφτ δουλειές

Ας επιστρέψουμε, όμως, στα stage. Σύμφωνα με την κυρία Βαλάκου, «κάποιες προσπάθειες που έγιναν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 για την αξιοποίησή τους δεν προχώρησαν. Δεν υπήρξε δηλαδή η αναμενόμενη προσέλευση από αρχαιολόγους ή συντηρητές αρχαιοτήτων, καθώς δεν ήταν πρόθυμοι να εργαστούν ανασφάλιστοι για τόσο καιρό. Από το 2005, ωστόσο, άρχισε να κατανέμεται από τα κεντρικά προς τις περιφερειακές υπηρεσίες ένας σεβαστός αριθμός ατόμων -απόφοιτοι λυκείου ή ΙΕΚ στην πλειονότητά τους- που ενσωματώθηκαν στις γραμματείες κυρίως και τα λογιστήρια. Στη δική μας εφορεία, υπήρξαν παιδιά που μας βοήθησαν πραγματικά. Ηταν ελάχιστοι όμως εκείνοι που θέλησαν να συμπληρώσουν κενά στη φύλαξη, εξαιτίας του κυλιόμενου ωραρίου. Και κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να δεχτεί τη σκληρή δουλειά του εργάτη ανασκαφής. Τα stage είναι για πιο... σοφτ εργασίες».

Οπως στην Γ' Εφορεία, έτσι και στην ΚΣΤ' του Πειραιά που επίσης έχει μεγάλη ανάγκη από φυλακτικό προσωπικό, οι «εκπαιδευόμενοι» απασχολούνται ως δακτυλογράφοι και γραμματείς, στο λογιστήριο ή στο αρχείο, «και είναι αρκετοί εκείνοι που εργάζονται φιλότιμα», όπως τονίζει η επικεφαλής της εφορείας Εφη Λυγκούρη. Ανάμεσά τους και δύο αρχαιολόγοι, «επίσης χρήσιμοι», οι οποίοι «μαθαίνουν και τα περισσότερα απ' όλους». Το μερίδιο των τελευταίων, πάντως, στα προγράμματα stage είναι ισχνό, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Δημήτρη Αθανασούλη:

«Στην εφορεία Κορίνθου, για παράδειγμα, δεν υπάρχει κανένας, ενώ και στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, πριν από δύο χρόνια εμφανίστηκαν άτομα με stage. Νωρίτερα δεν υπήρχαν».

Ανθρωποι σε ομηρία

Για τον κ. Αθανασούλη, «η ομηρία αυτών των ανθρώπων πρέπει να σταματήσει. Δεν επιτρέπεται να καλύπτονται πάγιες και διαρκείς ανάγκες του ΥΠΠΟ από ανασφάλιστους συμβασιούχους με περιορισμένες αποδοχές και δικαιώματα. Προεκλογικά, γίναμε κι εμείς αποδέκτες της δέσμευσης ότι η απαράδεκτη αυτή κατάσταση θα σταματήσει κι ότι η τακτική της καλλιέργειας πελατειακών σχέσεων των πολιτικών με το πρόσχημα της μαθητείας δεν θα συνεχιστεί. Μένει να δούμε τι θα συμβεί στην πράξη». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Απασχόληση και ανεργία
Υπουργείο Πολιτισμού
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Παντελής Βούλγαρης
«Καμιά παράταξη δεν ζήτησε συγνώμη»
1ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου
Χρώμα στους δρόμους
Ντοκιμαντέρ
Ζωντανός, στο σχοινί
22ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
Πενήντα χρόνια με κομμένη την ανάσα
Μουσική
Ενας σολίστ από τη Σουηδία
Kind of Miles
«Η τζαζ θα βρει νέους δρόμους»
Κινηματογράφος
Η Αγρία Οικογένεια
Μπαλέτο
Η «Ζιζέλ» στη Θεσσαλονίκη
Το Bollywood στην "Κ.Ε."
Οι Ινδοί ξανάρχονται
Μιούζικαλ
Τραγουδώντας στη βροχή...
Συνέντευξη: Γιώργος Μιχαλακόπουλος
Εκείνος κι εκείνη
Εικαστικά
Τάλεντ σόου για εικαστικούς
Η τέχνη της προκήρυξης
Εκθεση φωτογραφίας
«Μη σκέφτεσαι: μόνο τράβα!»
Υπουργείο Πολιτισμού
Στην παγίδα των stage
Ζωγραφική
Οι ιέρειες του σουρεαλισμού
Φωτογραφία
Φωτογραφίζοντας τη φαντασία
Βιβλίο
Νέα πρόσωπα, νέες σελίδες
Το «ποντίκι» που βρυχάται
«Το Βυζάντιο είναι πολύ παρεξηγημένο»