Έντυπη Έκδοση

Η λάμπα, ο Πόε , ο Οσμπορν ή ο Αρανίτσης;

Κοίταζα το φως που εξέπεμπε η λάμπα στο δωμάτιο. Βούλιαζα μέσα του. Είχα αφεθεί στην ενατένιση του φωτιστικού. Το έβλεπα ξεκάθαρα σαν έναν ανεπανάληπτο κατοπτρισμό του εαυτού μου. Μοιραία καταλήγεις σε κάθε βουβή παρατήρηση του περιβάλλοντός σου να ομφαλοσκοπείς.

Το αντικείμενο της παρατήρησης γίνεται ο πομπός που οδηγεί τον παρατηρητή πίσω στον εαυτό του. Τα μάτια μου συνέχιζαν να βλέπουν θολά το φωτιστικό με τη λάμπα ν' απαυγάζει «σπίθες» που διαπερνούσαν τον νου μου εξαϋλωμένες σε ανόθευτο φως. Σπίθες που προκαλούσαν λαίλαπες συνειρμών. Μέσα στους συνειρμούς το φως διέσωζε λίγο από το θάμπος του, όπως εξάλλου πάντοτε στα αιτιατά υπάρχει η σκιά απ' την αιτία. Γεννήθηκε η ιστορία για ένα παράξενο φεγγάρι σε μία εσχατιά της γης. Την κατέγραψα και ξεκίνησα μερικούς συλλογισμούς γύρω από αυτό εδώ το κείμενό μου. Ο Ευγένιος Αρανίτσης στο βιβλίο του «Ιστορίες που άρεσαν σε μερικούς ανθρώπους που ξέρω» (εκδόσεις Νεφέλη) γράφει ένα λαμπρό κείμενο, αισθητικά και δομικά και ευφυές σε σύλληψη, για τις εκπτυχώσεις της σκέψης του με αφορμή την ανάγνωση του μυθιστορήματος του Αβραμέσκου «Η καρέκλα» . Ενα μυθιστόρημα στο οποίο επαναλαμβάνεται σαν μαγική επωδός μία και μόνο πρόταση: «Η προϊσταμένη κάθεται στην καρέκλα και διαβάζει». Ο Edgar Allan Poe στο εξαιρετικό του βιβλίο «Εύρηκα», ένα δοκίμιο πάνω στην τέχνη της ποίησης και κατεξοχήν την ποίηση του Σύμπαντος, γράφει σε λυρικούς τόνους και περιγράφει πώς η αδιαίρετη μονάδα κενώθηκε για να γίνει ο κόσμος, προδιαγράφοντας έτσι την επιστροφή στο πλήρωμα των ημερών του απείρου και πάλι στη μονάδα. Της ζωής στην αιωνιότητα. Στον Θεό. Αυτό απηχεί λίγο την ερμηνεία που διάβασα πρόσφατα σ' ένα απ' τα αγαπημένα μου πια βιβλία του Βασιλείου Οσμπορν για την παραβολή του Ασώτου Υιού. Ο Υιός που φεύγει για να γνωρίσει τη ζωή και επιστρέφει ξανά στην αγάπη του πατέρα του. Η ίδια κίνηση κένωσης μέχρι θανάτου του πατέρα, για να γεννηθεί ο νέος και μετά να ξαναγυρίσει. Το βιβλίο ονομάζεται «Φως Χριστού» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εν Πλω. Το κύκνειο άσμα και αριστούργημα του Πόε «Εύρηκα» κυκλοφορεί με μετάφραση και πλούσιο σχολιασμό του Σπύρου Ηλιόπουλου στις εκδόσεις Gutenberg. Οταν ξεκίνησα να φαντάζομαι αυτό το κείμενο είχα στον νου μου το βιβλίο του Πόε. Τον τρόπο που ο Πόε είδε τη δημιουργία σαν φως ή σαν αγάπη που μοιράζεται. Δεν ξέρω αν οι προσωπικές μου εμπειρίες με τις λάμπες θα μπορέσουν ποτέ να ξεπεράσουν το στοίχειωμα της σκέψης μου με τις ιδέες του Πόε. Πριν ξεκινήσω να γράφω αυτό το κείμενο είχε προηγηθεί ένας λαβύρινθος συνειρμών. Λίγες μέρες πριν από τη γραφή ένιωθα το προαναφερθέν κείμενο του Αρανίτση σαν μια πνοή να καθορίζει προς τα πού θα κατευθυνόταν η σκέψη μου. Στιγμές πριν αποφασίσω την πληκτρολόγηση συγκρούστηκε με την παρέα του Πόε και του Αρανίτση ο Βασίλειος Οσμπορν. Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν ξέρω ποιος μ' έκανε να πάρω την απόφαση για τη σπουδή αυτή. Η λάμπα, ο Πόε, ο Οσμπορν ή ο Αρανίτσης; Το κείμενο ας διαβαστεί σαν μια προσπάθεια να ψηλαφήσω τη μαγική και ανεξιχνίαστη λειτουργία μίας (μόνον) ομάδας συνειρμών.

Κως

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Η συγγραφή ως αυτο-ανάκριση
Πορθμείο για την ουσία της ύπαρξης
Παραδείσιο πρίσμα
Το πορτρέτο του Στρατηγού
Τεργέστη και άλλες πόλεις του νου
Πότε θα ξεφορτωθούμε τα φέρετρα από την πλάτη μας;
Βιβλία έξω από τη σκόνη του χρόνου
Εγελιανές εκδοχές
Βιβλία για τα Χριστούγεννα
Βιβλία για παιδιά που ψάχνουν
3 βιβλία χωρίς τίτλο
Άλλες ειδήσεις
Η λάμπα, ο Πόε , ο Οσμπορν ή ο Αρανίτσης;
Γυρίζοντας ηφαίστεια ανάποδα
Η λογοτεχνία στον κινηματογράφο