Έντυπη Έκδοση

ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΔΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Φουλ Μόντι!

Ενώ συμπληρώνεται κομμάτι κομμάτι το παζλ των εκλογών στην Ιταλία, εξαφανίζονται μέσα σε ένα τοπίο όπου σταθερά ξεχωρίζουν οι εκκωφαντικές δηλώσεις Μπερλουσκόνι (με μεγάλη γκάμα θεματολογίας), οι στρογγυλεμένες απόψεις του Προφεσόρε καθώς μεταλλάσσεται σε πολιτική προσωπικότητα.

Ο Μόντι με το σήμα της προεκλογικής του καμπάνιας. Σε ελεύθερη μετάφραση: «Λαϊκή επιταγή: με τον Μόντι για την Ιταλία»... Ο Μόντι με το σήμα της προεκλογικής του καμπάνιας. Σε ελεύθερη μετάφραση: «Λαϊκή επιταγή: με τον Μόντι για την Ιταλία»... Αν και οι δημοσκόποι δίνουν σταθερό προβάδισμα στην Κεντροαριστερά, φαίνεται πως κατά περίπτωση η παράταξη χάνει το βηματισμό της, κάτι στο οποίο έχει σημαντικά συμβάλει η εισβολή Μόντι στο πολιτικό σκηνικό και το πολύπλοκο εκλογικό σύστημα της Ιταλίας.

Τα ψύχραιμα ακροπατήματα του «Σούπερ Μάριο» στο τεντωμένο σκοινί της συναίνεσης όταν ήταν επικεφαλής της κυβέρνησης τεχνοκρατών, έδωσαν τη θέση τους σε ένα παιχνίδι με καθαρά πολιτικούς όρους. Ετσι η Κεντροαριστερά είχε κάθε λόγο να εκλάβει ως εχθρική κίνηση την πρόθεση του Μάριο Μόντι να θέσει επικεφαλής της κεντρώας λίστας για τη Γερουσία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας, τον κεντροδεξιό πρώην δήμαρχο του Μιλάνου, Γκαμπριέλε Αλμπερτίνι. Η χάρη -τρόπον τινά- που έκανε ο κύριος Μόντι στην μπερλουσκονική Δεξιά ενίσχυσε και την καχυποψία της ασάφειας σχετικά με το «με ποια πλευρά είναι στην πραγματικότητα».

Στο 40%

Δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε την περασμένη Κυριακή στην εφημερίδα «Corriere della Sera», έδειξε ότι το Δημοκρατικό Κόμμα βρίσκεται κοντά στο 40%, η Δεξιά μετά τη σύμπραξή της με τη Λέγκα κινείται μεταξύ 26% και 28%, ενώ οι κεντρώοι του Μάριο Μόντι γύρω στο 15%. Επίσης, μια άλλη πολιτική δύναμη, το «Κίνημα των 5 Αστέρων» υπό την ισχυρή ηγεσία του κωμικού Μπέπε Γκρίλο, μεταχειρίζεται το λαϊκισμό και την κριτική προς την Ε.Ε. για να κερδίσει κόσμο και, παρά τη δημοσκοπική πτώση, τοποθετείται γύρω στο 14%.

«Το ξεκάθαρο φαβορί είμαστε εμείς (...) και πίσω μας θα προσπαθήσουν να τρέξουν όλοι οι υπόλοιποι», δήλωσε ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος, Πιερ-Λουίτζι Μπερσάνι καθώς παρουσίασε τις λίστες του κόμματός του για όλες τις περιφέρειες της Ιταλίας. Σε αυτές, το 40% είναι γυναίκες, ενώ τα 3/4 των υποψηφίων αναδείχθηκαν κατά τις εσωκομματικές εκλογές του Δεκεμβρίου.

Αναλυτές έφθασαν να τονίσουν ότι η σκληρότερη αναμέτρηση στις εκλογές της 24ης-25ης Φεβρουαρίου δεν θα είναι μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς αλλά μεταξύ του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και του απερχόμενου πρωθυπουργού Μάριο Μόντι, για το ποιος θα εξασφαλίσει την επίμαχη ισορροπία δυνάμεων.

Οι τελευταίες πινελιές μπήκαν με τη θυσία της υποψηφιότητας του Καβαλιέρε για την πρωθυπουργία, στο βωμό της επίτευξης συμφωνίας συνεργασίας με τη Λέγκα του Βορρά. «Η συμφωνία αυτή βρίσκεται σε συνέπεια προς τις βασικές προγραμματικές μας θέσεις», σχολίασε αντιμετωπίζοντας επικρίσεις, ο αρχηγός της Λέγκας, Ρομπέρτο Μαρόνι, περιφέροντας θριαμβευτικά το «τρόπαιο» της μη-υποψηφιότητας Μπερλουσκόνι.

Η Γερουσία

Οσο βέβαιη εμφανίζεται η νίκη της Κεντροαριστεράς στη Βουλή τόσο απρόβλεπτη είναι η δυναμική της διαμόρφωσης ισορροπιών στη Γερουσία. Εξάλλου, σκοπός της συνεργασίας του μπερλουσκονικού «Λαού της Ελευθερίας» με τη «Λέγκα» είναι να εμποδίσουν την Κεντροαριστερά να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στη Γερουσία ακόμη κι αν ενώσει τις δυνάμεις της με εκείνες του Μάριο Μόντι. Ο τρόπος κατανομής των ψήφων σε περιφέρειες όπως η Λομβαρδία (Μιλάνο), το Λάτιο (Ρώμη) και η Καμπανία (Νάπολη) θα παίξει καθοριστικό ρόλο.

Το μετεκλογικό τοπίο είναι ούτως ή άλλως αδιαμόρφωτο. Ο Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι έκανε μεν ένα άνοιγμα στον Μόντι αλλά η ανταπόκριση ήταν χλιαρή, στο ενδιάμεσο εκείνο επίπεδο που έχει κανείς το περιθώριο να λέει πως η συζήτηση για συμμαχίες είναι πρόωρη. Επίσης ο Προφεσόρε έχει ξεκαθαρίσει πως συμβιβάζεται μόνο με την πρωθυπουργία, ανεξαρτήτως ποσοστού που θα εξασφαλίσει η παράταξή του (και βεβαίως και οι άλλες παρατάξεις), και δεν τον ενδιαφέρει το ενδεχόμενο κάποιας υπουργικής θέσης.

Ακόμη, πάντως, και στις διαμορφωμένες εκλογικές συμμαχίες, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αγκάθια. Για παράδειγμα, η υποψηφιότητα του Τζούλιο Τρεμόντι, πρώην υπουργού Οικονομικών των κυβερνήσεων Μπερλουσκόνι, μπορεί να φέρει τριβές με το «Λαό», καθώς υπάρχει κακό προηγούμενο στη συνεργασία Τρεμόντι-Καβαλιέρε. Επίσης, εκλογείς της Λέγκας θεωρούν υπεύθυνη τη μπερλουσκονική παράταξη για την αποκάλυψη σκανδάλων υπεξαίρεσης και κατάχρησης κονδυλίων στο εσωτερικό της.

Στην άλλη όχθη επίσης, ο απερχόμενος πρωθυπουργός βλέπει με κακό μάτι τη διάθεση συνεργασίας του Δημοκρατικού Κόμματος με την «Αριστερά και Ελευθερία» του περιφερειάρχη Νίκι Βέντολα.

Και επειδή η πολιτική πρέπει να κρίνεται στην καθημερινή ζωή, στην κουβέντα χωράνε άνετα στοιχεία της Ιταλικής Στατιστικής Υπηρεσίας ISTAT που δείχνουν ότι η ανεργία μεταξύ των νέων στην Ιταλία κατέρριψε το ρεκόρ όλων των εποχών, φθάνοντας τον Νοέμβριο το 37%. Ο σχετικός δείκτης που αναφέρεται σε νέους μεταξύ 15 και 24 ετών, σημείωσε άνοδο για τρίτο συνεχόμενο μήνα και ανήλθε στο 37,1%, υψηλότερος από ποτέ από το 1992 μέχρι σήμερα, που υπάρχουν καταχωρημένα στατιστικά στοιχεία.

(ΠΗΓΕΣ: REUTERS-REPUBLICA-STAMPA-CORRIERE DELLA SERA-ANSA-ΑΣ. PRESS)

Ή στο κοινοβούλιο ή στη φυλακή ο Καβαλιέρε

Ποταμός δηλώσεων, συχνά αντιφατικών, εμφανίζεται ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, εκτοξεύοντας τα βεγγαλικά του κατά προτίμηση μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές σε ζώνες μεγάλης θεαματικότητας.

Εμ, δεν το ράβει και ποτέ... Εμ, δεν το ράβει και ποτέ... Τριγυρίζοντας παραπλανητικά γύρω από την ουσία μιας δύσκολης πραγματικότητας, με... έρωτες στα χρόνια της ύφεσης, αστρονομικές διατροφές, χλευαστικά σχόλια εναντίον «κομμουνιστριών και φεμινιστριών δικαστίνων» (το χειρότερο ποιο είναι, άραγε;) αλλά και βαρυσήμαντες δηλώσεις για κατάργηση φόρων, στομφώδεις ανακοινώσεις συνεργασιών (...«έχουμε Πάπα!») και θεατρινίστικες εξηγήσεις για... αμαρτίες του παλιές.

Το βέβαιο είναι ότι στις 8 Δεκεμβρίου σηματοδότησε την επιστροφή του στο προσκήνιο με την απόσυρση στήριξης του κόμματός του στην κυβέρνηση τεχνοκρατών του Μάριο Μόντι και την επίσπευση των διαδικασιών προσφυγής στις κάλπες.

Αναλυτές δεν διστάζουν να πουν ότι η υπόσταση του γραφικού Καβαλιέρε εξαρτάται στην ουσία της από τη διατήρηση της παρουσίας του στο ιταλικό κοινοβούλιο.

Αντιμέτωπος με μια σειρά ποινικών ευθυνών (μεταξύ των οποίων μία για σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκου) «χρειάζεται να διατηρήσει κάποια πολιτική επιρροή για να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητές του να ξεπεράσει τις νομικές ωδίνες του».

Κι ενώ δεν χάνει ευκαιρία να «ψυχαγωγεί» οπαδούς και αντιπάλους, να προκαλεί αντιδράσεις από δικαστές και συναδέλφους του πολιτικούς, ήδη έβαλε το χεράκι του για τη διεξαγωγή των εκλογών με τον υφιστάμενο εκλογικό νόμο, που ο ίδιος έκοψε και έραψε στα μέτρα του το 2005.

«Ενα θα ήταν αρκετό»

Εδώ και τουλάχιστον μία πενταετία, όταν σχολιαστές έμπαιναν στη διαδικασία να αναλύσουν το «φαινόμενο Μπερλουσκόνι» έκαναν οπωσδήποτε μια αναφορά στο ότι μόνο ένα από τα δεκάδες σκάνδαλα στα οποία φέρεται αναμεμιγμένος ο Καβαλιέρε, θα ήταν αρκετό για να καθορίσει το πολιτικό του τέλος.

Καταδικασμένος στο παρελθόν, όμως κυρίως για πράγματα που δεν έκανε κι όχι για εκείνα που έχει κάνει, βρίσκεται πάλι στο πολιτικό μέτωπο, ετοιμοπόλεμος. Με πολιτικούς ελιγμούς (βλ. συνεργασία με τη Λέγκα θυσιάζοντας την υποψηφιότητά του για την πρωθυπουργία) προχωράει με αποφασιστικά βήματα προς τις εκλογές. Προς εκτόνωση του κλίματος εμπαίζει... μια δημοσιογράφο (παροτρύνοντάς την για επίσκεψη σε ωτορινολαρυγγολόγο) και την ίδια στιγμή θίγει το ενδεχόμενο εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη.

(ΠΗΓΕΣ: ANSA-REUTERS-STAMPA)

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ιταλία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
Φουλ Μόντι!
Ή στο κοινοβούλιο ή στη φυλακή ο Καβαλιέρε
«Αυξήστε τους μισθούς για δυνατή οικονομία»
Στη δίνη του ΔΝΤ
Από Ζεζέ... Μίσα
Αφεντικό σε πολυεθνική...
Οι Γάλλοι φορομετανάστες σε νούμερα
Για πρώτη φορά εκλέγουν πρόεδρο οι Τσέχοι
Σκοτώνουν τους δημοσιογράφους όταν «ενοχλούν»
Χάρηκαν Πούτιν και αναλυτές
Αναφορά στον Γκιόλα και τις διαδηλώσεις
Τολμά το ρίσκο
Τρία χρόνια από το σεισμό στην Αϊτή
Φονική γρίπη πλήττει τις ΗΠΑ