Έντυπη Έκδοση

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΙΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΡΚΚ

Τολμά το ρίσκο

Πολύ σημαντικό ρίσκο θεωρείται στην Τουρκία αυτό που αναλαμβάνει ο πρωθυπουργός της χώρας Ερντογάν για την αντιμετώπιση του ΡΚΚ, μέσω διαλόγου με την ίδια την οργάνωση. Μπορεί να μην τίθεται, τουλάχιστον στη φάση αυτή, θέμα συνολικής αντιμετώπισης του γενικότερου κουρδικού προβλήματος και ως εκ τούτου να μετριάζεται κάπως το ρίσκο. Ωστόσο, η ιστορία της ενασχόλησης των πολιτικών δυνάμεων εξουσίας στην Τουρκία με το κουρδικό ζήτημα, ούτως ή άλλως, διδάσκει ότι οι συγκεκριμένες δυνάμεις υπέστησαν μεγάλη εκλογική ζημιά.

Το δεδομένο αυτή την περίοδο είναι το γεγονός ότι ο συνεχιζόμενος εδώ και μερικά χρόνια διάλογος της Αγκυρας με το ΡΚΚ, κυρίως μέσω της υπηρεσίας πληροφοριών (ΜΙΤ), έχει οδηγηθεί σε έναν οδικό χάρτη. Αυτός προβλέπει ουσιαστικά την παράδοση των όπλων από πλευράς του ΡΚΚ. Σε πρώτη φάση ένα τμήμα 50 στελεχών της ηγετικής ομάδας της οργάνωσης, που βρίσκεται στο Βόρειο Ιράκ, θα εγκατασταθεί σε μια ευρωπαϊκή πόλη. Οι υπόλοιποι 175 θα επιστρέψουν στην Τουρκία. Στη συνέχεια θα συσταθεί μια επιτροπή που θα αναλάβει ρόλο παρατήρησης στη διαδικασία επιστροφής των στελεχών και οπλιτών του ΡΚΚ στην Τουρκία.

Ο διάλογος της ΜΙΤ γίνεται με τον ηγέτη του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν στη φυλακή, αλλά και με την υπόλοιπη ηγεσία στο Βόρειο Ιράκ. Ωστόσο, υπάρχουν ερωτήματα. Την περασμένη Τετάρτη δολοφονήθηκαν στο Παρίσι τρία στελέχη του ΡΚΚ. Γυναίκες και οι τρεις, η μία μάλιστα από τα ιδρυτικά στελέχη της οργάνωσης. Φημολογείται ότι μία από τις τρεις γνώριζε πολλά -και ενδεχομένως μυστικά- σχετικά με τον Οτσαλάν.

Οι ακροδεξιοί

Δεν είναι όμως μόνο η πλευρά του ΡΚΚ αυτή που μέσω ομάδων μπορεί να αντισταθεί στη «λύση». Η αντιπολίτευση και ειδικά το ακροδεξιό Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος θα είναι ενάντια στις κινήσεις Ερντογάν. Το ζητούμενο είναι αν και πόσες από τις «εθνικιστικές» ψήφους μπορεί να χάσει το κυβερνών κόμμα. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σε ποσοστό 49% ο τουρκικός λαός στηρίζει τις συνομιλίες με το ΡΚΚ. Ποσοστό σημαντικό, που ωστόσο δείχνει ότι το 51% έχει αντιρρήσεις.

Συνεπώς, ο τρίτος «πόλος αντίστασης» μπορεί εκ των πραγμάτων να προκύψει από το ίδιο το κυβερνών κόμμα. Αν σε αυτά προστεθούν τυχόν προβοκάτσιες που θα εκθέτουν μόνο την κυβέρνηση, τότε είναι σίγουρο ότι η πορεία θα είναι δύσκολη.

Από την άλλη, ο Ερντογάν έχει την ευκαιρία να γράψει ιστορία και με αυτή την κληρονομιά να αναρριχηθεί στην προεδρία της Δημοκρατίας. Ολα αυτά όμως είναι συνάρτηση όχι μόνο της εσωτερικής δυναμικής στην Τουρκία, αλλά και των ευμετάβλητων διεθνών εξισώσεων στη Μέση Ανατολή.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Τουρκία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Άλλες ειδήσεις
Φουλ Μόντι!
Ή στο κοινοβούλιο ή στη φυλακή ο Καβαλιέρε
«Αυξήστε τους μισθούς για δυνατή οικονομία»
Στη δίνη του ΔΝΤ
Από Ζεζέ... Μίσα
Αφεντικό σε πολυεθνική...
Οι Γάλλοι φορομετανάστες σε νούμερα
Για πρώτη φορά εκλέγουν πρόεδρο οι Τσέχοι
Σκοτώνουν τους δημοσιογράφους όταν «ενοχλούν»
Χάρηκαν Πούτιν και αναλυτές
Αναφορά στον Γκιόλα και τις διαδηλώσεις
Τολμά το ρίσκο
Τρία χρόνια από το σεισμό στην Αϊτή
Φονική γρίπη πλήττει τις ΗΠΑ