Έντυπη Έκδοση

Καλά, εσείς φύγατε νωρίς...

Εκεί που απέτυχαν οι Αμερικανοί, ελπίζει να πετύχει ο Ιρακινός πρωθυπουργός: να συντρίψει την Αλ Κάιντα

Μπορεί τα δύο τελευταία χρόνια ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπαράκ Ομπάμα, να κομπάζει ότι κατάφερε να ολοκληρώσει, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, τον πόλεμο στο Ιράκ, αλλά η αναζωπύρωση της έντασης από ισλαμιστές μαχητές, στο δυτικό τμήμα της χώρας, στέλνει ξεκάθαρα το μήνυμα πως κάθε άλλο παρά έτσι είναι τα πράγματα.

Το σήμα της νίκης κάνει ο Ιρακινός στρατιώτης. Μάλλον υπερβολική η αισιοδοξία του, αν κρίνει κάποιος και από την αμηχανία του αριστερού χεριού, που δεν ξέρει τι να το κάνει... Το σήμα της νίκης κάνει ο Ιρακινός στρατιώτης. Μάλλον υπερβολική η αισιοδοξία του, αν κρίνει κάποιος και από την αμηχανία του αριστερού χεριού, που δεν ξέρει τι να το κάνει... Εκείνο που πραγματικά ολοκληρώθηκε είναι απλώς η στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράκ, που εξάλειψε σταδιακά την καθημερινή έγνοια των Αμερικανών για τις συγκρούσεις στην περιοχή. Ταυτόχρονα, η τροπή των γεγονότων υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα του Αμερικανού προέδρου να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από ό,τι θεωρεί πως συνιστά τον... επιχειρησιακό βάλτο της τελευταίας δεκαετίας.

Από την άλλη, το Ιράκ βυθίζεται στην περιδίνηση των σφοδρότερων εδώ και χρόνια συγκρούσεων, καθώς μαχητές που συνδέονται με την Αλ Κάιντα έθεσαν υπό τον έλεγχό τους αστικές περιοχές, πρώτη φορά μετά την εξέγερση που ακολούθησε την αμερικανική επέμβαση το 2003.

Η Φαλούτζα

Η κατάληψη της Φαλούτζα από μαχητές του «Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και το Λεβάντε» (ΙΚΙΛ) όπως και μεγάλων τμημάτων της πόλης Ραμάντι έγειρε το ενδιαφέρον στην επαρχία αλ-Ανμπαρ, στην οποία η πλειονότητα των κατοίκων είναι σουνίτες και αποτελεί εδώ και πάνω από ένα χρόνο ένα από τα προπύργια της αμφισβήτησης του αλ-Μαλίκι. Ο Ιρακινός πρωθυπουργός δέχεται σφοδρότατες επικρίσεις, κατηγορούμενος ότι μονοπωλεί την εξουσία και περιθωριοποιεί τη σουνιτική κοινότητα, γεγονός που έχουν καταφέρει να εκμεταλλευθούν οι τζιχαντιστές.

Οι συγκρούσεις μεταξύ των ανταρτών και των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας ξέσπασαν την περασμένη Δευτέρα, μετά τη διάλυση ενός καταυλισμού σουνιτών αντι-κυβερνητικών διαδηλωτών στο Ραμάντι, που οι ιρακινές αρχές είχαν χαρακτηρίσει «κρησφύγετο της Αλ Κάιντα». Στη συνέχεια, επεκτάθηκαν στη Φαλούτζα.

Ο πρωθυπουργός αλ-Μαλίκι κάλεσε τους κατοίκους και τις φυλές σε Φαλούτζα να εκδιώξουν τους αντάρτες ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος ένοπλων συγκρούσεων σε κατοικημένες περιοχές, που θα οδηγούσαν αναπόφευκτα σε πολλά θύματα μεταξύ αμάχων.

Κι ενώ οι πληροφορίες ότι οι ιρακινές δυνάμεις ετοιμάζουν μεγάλης κλίμακας επίθεση για ανάκτηση του ελέγχου στις Φαλούτζα και Ραμάντι ανακατεύονται με άλλες, που αναφέρουν ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις δεν μπορούν να διακινδυνεύσουν μεγάλες απώλειες μεταξύ αμάχων, ο Λευκός Οίκος αρνείται ότι έχει... παραμελήσει το Ιράκ, αλλά ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, έκανε σαφές πως δεν υπάρχει καμία πρόθεση αποστολής Αμερικανών στρατιωτών. «Αυτή είναι μια μάχη που ανήκει στους Ιρακινούς. Δεν εξετάζουμε το ενδεχόμενο να επιστρέψουμε», τόνισε.

Από το 2011, όταν ολοκληρώθηκε η απόσυρση των Αμερικανών στρατιωτών από το Ιράκ και δεν επετεύχθη συμφωνία επέκτασης της παραμονής τους με την κυβέρνηση αλ-Μαλίκι, οι σαρωτικές ανακατατάξεις που έφερε η Αραβική Ανοιξη και ο πόλεμος στη Συρία συνέβαλαν στην απώθηση του Ιράκ από το επίκεντρο των συζητήσεων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Το Ιράν

Την ώρα μάλιστα που το Πεντάγωνο προσπαθεί να ηρεμήσει την κατάσταση στο Αφγανιστάν και ο Τζον Κέρι επιδιώκει διπλωματικές συμφωνίες για να χειριστεί τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν και την ισραηλο-παλαιστινιακή διένεξη, η νέα αιματοχυσία στο Ιράκ δεν μπορεί να αλλάξει τους υπολογισμούς. Μέλη του αμερικανικού Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένων ισχυρών βουλευτών όπως ο Τζον ΜακΚέιν, προειδοποιούν για τις αυταρχικές τάσεις του αλ-Μαλίκι και τους στενούς δεσμούς του με το Ιράν.

Επίσης, ο Κεν Πόλακ, πρώην αξιωματούχος του Λευκού Οίκου και των υπηρεσιών πληροφοριών, δήλωσε ότι ο τρόπος που η Ουάσιγκτον εστιάζει στην ανάκαμψη της Αλ Κάιντα παραβλέπει τις σεκταριστικές και πολιτικές ρίζες των πρόσφατων συγκρούσεων στο Ιράκ.

«Η αποστολή όπλων δεν είναι ικανή να διορθώσει το πρόβλημα», τόνισε. Απλώς «θα ωθήσει την κυβέρνηση αλ-Μαλίκι να βασίζεται στη στρατιωτική δύναμη».

Την ίδια ώρα, το Ιράν, η πλειονότητα των κατοίκων του οποίου είναι σιίτες, ανακοίνωσε ότι είναι έτοιμο να προσφέρει στρατιωτικό εξοπλισμό και συμβουλές στο Ιράκ, για να το βοηθήσει να πολεμήσει κατά της Αλ Κάιντα.

«Αν οι Ιρακινοί υποβάλουν το σχετικό αίτημα, θα τους προσφέρουμε εξοπλισμό και συμβουλές», δήλωσε ο Μοχάμεντ Χεντζαζί, αναπληρωτής επικεφαλής του ιρανικού γενικού επιτελείου στρατού.

Ο Μπάιντεν

Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έκανε δημοσίως σχόλια για τις τελευταίες εξελίξεις στην ιρακινή επαρχία αλ-Ανμπαρ, αφήνοντας αντίθετα τον αντιπρόεδρο, Τζο Μπάιντεν, να χειριστεί το θέμα. Εκείνος, είχε διαδοχικές τηλεφωνικές συνομιλίες με τον αλ-Μαλίκι, στις οποίες τον ενθάρρυνε να συνεχίσει να συνεργάζεται με τους επικεφαλής των τοπικών και των εθνικών αρχών, όπως και εκείνους των φυλών, ώστε να υπάρξει μια προσέγγιση και των δυσαρεστημένων σουνιτών.

«Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ των λιγότερο κακών εναλλακτικών», επισημαίνει ο Αντονι Κόρντσμαν, αναλυτής του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών, που ολοκλήρωσε πρόσφατα αναλυτική εργασία για το Ιράκ. «Ετσι κι αλλιώς, η ιδέα ότι μπορεί τα πράγματα να διορθωθούν με ένα μαγικό ραβδί δεν έφερε αποτελέσματα»...

(Πηγές: Reuters-www.nytimes.com-AFP)

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Πολεμικές επιχειρήσεις
Μέση Ανατολή και αραβικός κόσμος
ΗΠΑ
Ιράκ
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
ΗΠΑ
Φταίει ο καιρός ή μήπως εμείς;
Τουρκία
«Πραξικοπηματίες» κατά «προδοτών» στην Τουρκία
Ο πρόεδρος κερδίζει όσα χάνει ο πρωθυπουργός
Ο Ερντογάν απέναντι στην πραγματικότητα
Μεξικό
«Κι όμως, όλα μπορεί ν' αλλάξουν»
Ιράκ
Καλά, εσείς φύγατε νωρίς...
Ματιές στον κόσμο
Κόσμος / Αυτόπτης μάρτυρας