Έντυπη Έκδοση

ΕΛΙΝΑ ΧΑΤΖΗΧΡΟΝΟΓΛΟΥ (concept designer)

Το κορίτσι της βιτρίνας του Calvin Klein

Η 30χρονη σχεδιάστρια, που ρίσκαρε μια σίγουρη δουλειά για την πρόκληση στο εξωτερικό, τόλμησε και πέτυχε και, όπως λέει και η ίδια, «έχει νόημα να κοιτάς μόνο προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω»

Ρίσκαρε μέσα στην κρίση και κέρδισε. Στα 25 της και ενώ έκανε τα πρώτα επαγγελματικά της βήματα στο design, άφησε τη θέση της, σε μεγάλη πολυεθνική στην Αθήνα. Χωρίς να μιλά ιταλικά, έφυγε για μεταπτυχιακό στο Μιλάνο και βρήκε δουλειά στον οίκο του σχεδιαστή Salvatore Ferragamo. Από εκεί, μέσω social media, την προσέλαβαν στο γραφείο της διεθνούς φήμης αρχιτέκτονα Zaha Hadid. Σήμερα, η 30χρονη Ελίνα Χατζηχρόνογλου είναι η ψυχή των καταστημάτων του Calvin Klein.

«Σχεδιάζω το concept στα μαγαζιά του στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Επιλέγω υλικά, ατμόσφαιρα, σχεδιάζω την αρχιτεκτονική του χώρου. Δουλεύω, δηλαδή, ως concept designer», λέει η Ελίνα. Οταν ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο του design, ήταν ακόμα φοιτήτρια στη Σύρο, στο τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Συστημάτων και Προϊόντων του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Το καινούργιο

Η σχολή δεν ήταν δοκιμασμένη - μετρούσε τότε μόλις δύο χρόνια λειτουργίας. «Υπό μία έννοια ήμουν τυχερή αλλά ήμουν και άτυχη. Βρέθηκα σ' ένα απολύτως ρευστό περιβάλλον. Για να καταλάβεις, όταν μπήκα, ήξερα ότι θα είναι τετραετής η φοίτηση, αλλά τελικά μετατράπηκε σε πενταετή, αλλάζοντας και όνομα!», αναφέρει η ίδια και προσθέτει πως «αυτή η ρευστότητα, αυτό το καινούργιο, έδινε μια τρομερή δυναμική.

Υπάρχει θετική πλευρά. Στο ίδιο τμήμα, σήμερα, σημαντικοί καθηγητές αναπτύσσουν μαζί με τους φοιτητές πρωτοβουλίες όπως το "dpsd beyond", διοργανώνοντας σεμινάρια και workshops. Αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό περιουσιακό στοιχείο της σχολής και οποιασδήποτε σχολής design. Οι ίδιοι οι φοιτητές και η ανάγκη τους, η αναζήτησή τους για το καινούργιο».

Λίγα μαθήματα πριν από το πτυχίο, αποφάσισε ότι ήρθε ο καιρός να πιάσει δουλειά. «Στο μυαλό μου δεν είχα φανταστεί τίποτα. Δεν ήξερα τι έπρεπε να περιμένω από τη λεγόμενη αγορά εργασίας. Ημουν τυχερή και δεν δυσκολεύτηκα. Ξεκίνησα να εργάζομαι σε μια πολύ μεγάλη ελληνική πολυεθνική εταιρεία, σχεδιάζοντας τα καταστήματα. Αν εγώ ήμουν στη θέση των ανθρώπων που με προσέλαβαν τότε, δεν ξέρω αν θα έπαιρνα το ρίσκο να προσλάβω κάποιον χωρίς καθόλου εμπειρία, δίνοντάς του τόσες ευθύνες», αναφέρει η ίδια.

«Ο κορεσμός», όπως λέει, «ήρθε γρήγορα». Είχε κλείσει τρία χρόνια ως designer στην εταιρεία, αρκετοί φίλοι της είχαν μείνει άνεργοι, βρισκόμασταν στις αρχές της κρίσης. «Ζητούσα πράγματα, για να προχωρήσω, και δεν τα έπαιρνα, με αποτέλεσμα ούτε εγώ να είμαι ευτυχισμένη στη δουλειά μου ούτε η εταιρεία ευχαριστημένη. Ημουν απογοητευμένη».

Τη ρωτώ από τι θα έπρεπε να απαλλαγεί η ελληνική νοοτροπία. «Από ανθρώπους που λένε από τι πρέπει να απαλλαγεί. Από "αποψάρες". Από ανθρώπους που τα ξέρουν όλα, αλλά τελικά δεν ξέρουν τίποτα. Κάνουν μεγάλη ζημιά στους άλλους, στις εταιρείες όπου εργάζονται και στον εαυτό τους. Ολοι οι διευθυντές που είχα πάντα άκουγαν με προσοχή την άποψη των από κάτω και κέρδιζαν από αυτό και αυτό είναι κάτι που προσπαθώ να κάνω κι εγώ».

Η κίνηση που έκανε τότε έμοιαζε τρέλα στον περίγυρό της, εκ του αποτελέσματος τη δικαίωσε. «Τότε είπα ότι το ρισκάρω. Αφού ζητάω παραπάνω πράγματα από τη δουλειά μου, πρέπει να πάρω ρίσκο. Η μόνη λέξη που ήξερα στα ιταλικά ήταν ciao και cappuccino. Μην κρυβόμαστε όμως, δεν είναι και η πιο δύσκολη γλώσσα. Κι έτσι άφησα τη δουλειά, έφυγα για μεταπτυχιακό στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου, γνωρίζοντας ότι στο design έχουμε και άλλους τρόπους να επικοινωνούμε. Φυσικά το να φύγεις έξω δεν είναι εύκολη απόφαση και θέλει και χρήματα».

Το εισιτήριο για το Μιλάνο ήταν «εισιτήριο για άλλες τρεις ευρωπαϊκές πόλεις. Αν έκανα το βιογραφικό μου τώρα, αυτό θα έλεγα. Πάνω από τα πτυχία και την εργασιακή εμπειρία, θα έβαζα τα ερεθίσματα που είχα στο Μιλάνο και στη Φλωρεντία για να δουλέψω στον Salvatore Ferragamo, τα ερεθίσματα στο Λονδίνο και τώρα στο Αμστερνταμ».

Η επαφή με το γραφείο της Zaha Hadid έγινε μέσω Linkedin. «Ζούμε στην εποχή του Ιντερνετ, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν το περίμενα ποτέ», λέει η Ελίνα και συνεχίζει: «Καταλυτικό ρόλο στην απόφασή μου να φύγω από την Ιταλία έπαιξε ο διευθυντής μου στον Salvatore Ferragamo, ο Massimo Volonte, ένας άνθρωπος που θα του είμαι ευγνώμων για πάντα. Οταν τον ρώτησα τι να κάνω, μου είπε "πήγαινε και σε δύο χρόνια θα είσαι σε θέση να διαλέξεις εσύ πού θα πας και με τι όρους". Είχε δίκιο».

Στα 27 της πέρασε το κατώφλι της Zaha Hadid Architects, «ένα γραφείο με πάρα πολλούς εργαζομένους, με πολύ διαφορετικά υπόβαθρα, πολλές εθνικότητες, υπαλλήλους που έχουν σπουδάσει σε διαφορετικές χώρες», όπως περιγράφει η ίδια. Γρήγορα διαπίστωσε ότι «η αρχιτεκτονική στο Λονδίνο είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο σπορ, πολύ ανταγωνιστικό και είναι δύσκολο να επιβιώσεις. Ενα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά γραφεία του Λονδίνου, οι Foster and Partners, πριν από μερικά χρόνια απέλυσε το μισό προσωπικό μέσα σ' ένα μήνα. Και δεν μιλάω για 40 εργαζομένους αλλά για χίλιους.

»Αυτό το περιβάλλον αντανακλάται και στις συνθήκες εργασίας. Είναι δύσκολες, ειδικά αν είσαι στο χαμηλότερο κομμάτι της πυραμίδας. Σε αυτό εγώ ήμουν ίσως τυχερή, καθώς δεν είμαι αρχιτέκτονας, αλλά interior designer και ίσως η ζωή ήταν λίγο πιο εύκολη για εμένα, μια και είχα διαφορετικές ευθύνες, όπως την έρευνα γύρω από τα υλικά και φυσικά το Interior (εσωτερικό design) των project που δούλευα».

«Εχει νόημα να κοιτάς μόνο προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Η θέση που μου προσφέρθηκε στον Calvin Klein είναι κάτι που θα περίμενα από την καριέρα μου στα 40-45 μου και όχι τώρα. Δεν μπορούσα να πω "όχι"». Σε ένα Σαββατοκύριακο ξενοίκιασε το σπίτι της στο Λονδίνο και έφυγε στο Αμστερνταμ. Φεύγοντας, άφησε την υπογραφή της σε διάφορα έργα, ένα από τα οποία είναι το Opus Tower στο Dubai, ένα κτήριο 19 ορόφων που στεγάζει ξενοδοχείο, γραφεία, κατοικίες και εστιατόρια.

Εργασία και δημιουργία

«Οι ώρες στο γραφείο περνάνε δημιουργικά και ευχάριστα. Οι ώρες εργασίας είναι κάτι που ο καθένας καθορίζει για τον εαυτό του. Μπορεί να είσαι μπροστά στον υπολογιστή σου δέκα ώρες και να χαζεύεις τις πέντε. Μπορεί να είσαι έξι και να δουλεύεις και τις έξι. Πληρωνόμαστε για να κάνουμε μια δουλειά. Σε πόσες ώρες θα την κάνουμε είναι δικό μας θέμα και η αλήθεια είναι πως, πιστεύω, οι περισσότεροι κάνουν μια σωστή διαχείριση του χρόνου τους χωρίς να χρειάζεται να κάνουν υπερωρίες», παρατηρεί η ίδια.

Αναφερόμενη στις απολαβές της λέει: «Πληρώνομαι πολύ καλά και λόγω θέσης, αλλά επίσης το 30% του εισοδήματός μου είναι αφορολόγητο, κάτι που ισχύει για όλους τους ξένους υπηκόους που θεωρούνται προσωπικό υψηλής κατάρτισης και παίρνουν πάνω από ένα συγκεκριμένο μισθό».

Στόχος της αυτή την περίοδο είναι να κάνει τον Calvin Klein «το πιο δυνατό brand στην Ευρώπη κατ' αρχήν. Και θα το κάνουμε. Δουλεύουμε πολύ σκληρά στο rebranding του οίκου στην Ευρώπη και δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να πετύχουμε τους στόχους μας».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

1 σχόλιο

1 Ο/Η ilias prentoulis έγραψε: (πριν 6 έτη)
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΓΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΑΝ ΕΣΕΝΑΑ ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΕΥΓΕ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΧΟΡΑ ΕΤΣΙ ΔΥΝΑΤΑΑΑ
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 1

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Αρχιτεκτονική
Σχέδιο/Σχεδιαστές
Συνεντεύξεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
ΕΣΔΥ
Το 40% των Ελλήνων τρώνε λιγότερο, για να αγοράσουν φάρμακα
ΕΣΥ
Η Υγεία στο απόσπασμα
Γιατροί του κόσμου
Οι Γιατροί του Κόσμου
ΣΔΟΕ
Στα αζήτητα 12 εκατ. ευρώ του Δημοσίου
Σωφρονιστικό σύστημα
Η τρομοϋστερία ως πρόσχημα
«Οχι επιστροφή στα μπουντρούμια του Μεσαίωνα»
«Απαράδεκτη η απόπειρα εκφοβισμού των δικαστών»
«Ο Σάββας είναι σχεδόν τυφλός. Τι φοβούνται; Οτι θα φύγει;»
Μέσα & Media
«Τα λέμε, Μπερλινγκουέρ»
3 ερωρήσεις
Μέσα και παραμέσα
Σχεδιάστρια
Το κορίτσι της βιτρίνας του Calvin Klein
Υγεία
Οι «ανόητες αγάπες» ως άλλοθι
Ο μηχανισμός του στρες στη σύγχρονη κοινωνία
Αυτοκινητοβιομηχανία
Αμερικανική σανίδα σωτηρίας για τη Fiat
Γαλλική φινέτσα
Περί αυτοκινήτου