Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Μεθοριακά

  • Λιακάδες του Γενάρη

    Να αποδράσω απ' τις γιορτές κι εκείνες να με ψάχνουν, καθώς απομακρύνονται μαζί με τις μέρες του 2013. Κι εγώ, για να μην τις βλέπω, να αποκαθηλώσω όλους τους ημεροδείκτες από τα καρφιά, τα γραφεία και τα τσαντάκια, να τα ξεφυλλίσω για τελευταία φορά και να τα σωριάσω στην άκρη της αυλής, να τους βάλω φωτιά και να απολαμβάνω τ' αποκαΐδια καθώς θα στροβιλίζονται από το ζέφυρο των ημερών.

    Φωτ.: Νατάσα Χριστοπούλου Φωτ.: Νατάσα Χριστοπούλου Το αεράκι που έρχεται από τα δυτικά χαϊδεύει το σπίτι προσεχτικά μη διαταράξει την πρωινή πάχνη, το τοπίο ομίχλης που με κυκλώνει. Ο ζέφυρος είναι δειλός σαν κι εμένα... Ιστορεί σαν κι εμένα... Βρίσκει τα πορτοπαράθυρα ανοιχτά εδώ στην άγρια δύση, «μιλημένος» από την Ιζαμπώ του Χλεμουτσίου που ορθώνεται απέναντί μου χρόνια τώρα.

    Ξεστόλισα το δένδρο, έβγαλα τις γιρλάντες, μέτρησα χρυσές κι ασημένιες μπάλες, εικονίτσες με τη γέννηση, Αϊ-Βασίληδες. Εβαλα τις γιορτές στα κουτιά, εξαφάνισα τη λάμψη από το σπίτι. Τη χλιδή και μαζί την αυταπάτη της διαδέχθηκε το φως του Γενάρη με πρόδηλες νύξεις αλκυονίδων. Θα τις διαδεχθούν οι μεταμφιέσεις και οι καρνάβαλοι. Κι εκεί, με άλλο ημερολόγιο, θα μετρήσω πάλι γιορτές, που οφείλω σαν τάμα στο χρόνο που άρχισε νέο μέτρημα.

    Κι όσο μετρώ, τόσο θα ανακατεύομαι με την έξοχη... βιοποικιλότητα συναισθημάτων που φορτώνει ο χειμώνας στην πλάτη... Χαρμολύπη, γέλιο μέχρι δακρύων δηλαδή και ανάμεσα άφθονο κιτς!!! Από τη μια η σοβαροφάνεια διαγγελμάτων πρωθυπουργευόντων και συνοδοιπόρων, κι από την άλλη... πομπώδεις «στρατοί» στην πρωτεύουσα και τα «απαγορεύεται» της όψιμης θεολογίας του καθεστώτος, διά την προστασίαν... του ιερού της προεδρίας της Ε.Ε. Στο «στρατό», όπως ψιθύρισε συνωμοτικά ένστολος φίλος, και οι ενισχύσεις εξ επαρχίας! Είναι οι «βλαχοδιμοιρίες», έτσι τις είπε, που σε κάθε περίσταση ενισχύουν την τήρηση της τάξεως στο κλεινόν άστυ, αφού εδώ χάμ' εμείς δεν θέλουμε ούτε τάξη ούτε... διμοιρίες, αυτορρυθμιζόμαστε μόνοι! Κιτς και το «Αδωνόσημο» στα νοσοκομεία που μετακενώθηκε σε καπνούς και ναργιλέδες εν ριπή οφθαλμού, για να διασωθεί ο σκοπός που αγιάζει τα μέσα!!!

    Αυτό το κιτς χαλά την τρυφερή διάθεση των γιορτών που έφυγαν... Φοβίζει κιόλας, γιατί δημιουργεί την εντύπωση ότι τα καλικαντζαράκια είναι ακόμα εδώ και πριονίζουν το δένδρο της Γης μας! Σκέπτομαι πως για να τ' αποδιώξουμε, πρέπει να επιστρατεύσουμε μπούλες, μασκαράδες και κουδουνάτους να βροντάνε όλοι μαζί με φούρλες και χάχανα κι έτσι να τους καταχώσουν κατά πώς τους αξίζει... Με φαντασιώσεις όμως, το ξέρω, αποτέλεσμα δεν έχεις, κι έτσι παραμένω στο φόβο και την οργή, μοναδικό οδηγό για την πορεία στη νέα χρονιά.

    Στην εξοχή θα την περπατήσω πάλι, όπου κανείς δεν μπορεί να αντιποιηθεί κανέναν! Διακριτοί οι ρόλοι εδώ, οδηγούν με αυτόματο πιλότο. Ελιές κουρεμένες από τη συγκομιδή, κοτερά που ψάχνουν σκωληκοειδή, γατιά που κυνηγούν ποντίκια, δένδρα πληγωμένα από ιούς και βακτήρια, κουκουναριές καταπονημένες από τη βροχή και ανάμεσα σκουπίδια κάθε είδους. Μόνον οι καλαμιές γύρω από τα λαγκάδια μοιάζουν άνετες, ελεύθερες, ωραίες...

    Λίγο πιο πάνω από το σπίτι, μια συντοπίτισσα έκλαιγε χθες τα χηνιά που της έφαγε η αλεπού! «Ερχεται συνέχεια τόσα βράδια, κάθε βράδυ κι ένα πουλί», κλαψούριζε... «Μη στεναχωριέσαι Αγγέλω, χηνιά είναι, είπα, εκεί στη Συρία χάνονται κάθε μέρα 50 παιδιά!».

    Αυτή όμως το χαβά της... «Τα 'βαλα για να 'χω τον Γενάρη παπί μακαρονάδα, ένα για κάθε παιδί στην Αθήνα... Τώρα μείνανε τέσσερα, θα τα σφάξω να τα μοιράσω μεσακά».

    Ο καθείς και ο πόνος του, σκεπτόμουν! Ανταγωνισμός αλεπούς και Αγγέλως για το ποιος θα ταΐσει τα παιδιά... Και οι δυο πιστές στο δόγμα «Κότα-χήνα τον Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη», επιδίδονται σε κυνήγι, μαγειρέματα, έθιμα.

    Μέσα στο συμβάν κι εγώ παρατηρώ τη «χειμερινή σύναξη των παθών» στο βουκολικό τοπίο, υπό την σκέπην του χιονισμένου Ερύμανθου, όπου βοά μια άλλη ζούγκλα κάπρων και κάφρων κατά τον ηράκλειο άθλο. Βλέπω και παραπέρα Βορρά και Νότο και υποψιάζομαι... Εδώ είμαστε λοιπόν! Από τη μια Ζέφυρος, απέναντι Λεβάντες, πίσω Οστρια, μπροστά Τραμουντάνα!

    Εδώ είμαστε...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Hollywood
Οπερα
Ενας ιππότης στη Ν. Υόρκη
ΚΟΑ
«Φίλα με» Γιόχαν
Αρχαιολογία
Περιπατώντας σε νεκροταφείο
Μουσική
Μουσική
Σινεμά
Σινεμά
ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ συγγραφέας
Θέατρο
θέατρο
Εικαστικά
Εικαστικά
Σχολές
«Η επαναλειτουργία της Χάλκης είναι θέμα δικαιοσύνης»