Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Σημείο συνάντησης με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

  • Η προεδρία της χρεοκοπίας

    ΤΗ ΦΙΕΣΤΑ της επίσημης έναρξης της ελληνικής προεδρίας στην Ευρώπη -ακόμη μια γκροτέσκα παρωδία, να είναι πρόεδροι οι χρεοκοπημένοι!- οι μόνιμοι κάτοικοι του ιστορικού κέντρου θα τη θυμόμαστε όσο ζούμε ως -ακόμη μία- ημέρα κρατικού παραλογισμού. Ούτε να βγούμε από τα σπίτια μας μπορούσαμε ούτε και να επιστρέψουμε σε αυτά -εφ' όσον καταφέρναμε να «απεγκλωβιστούμε». Κλειστές με κορδέλα οι κεντρικές αρτηρίες και οι παράδρομοι και ο σταθμός του Μετρό στο Σύνταγμα σφραγισμένος ολόκληρη τη μέρα.

    Μια πόλη σε κατάσταση πολιορκίας -και ανεξήγητα αστυνομοκρατούμενη- στην καρδιά μιας θλιβερής χώρας -όπως εύστοχα επισημαίνει ο Δημήτρης Καταλειφός, φοβούμενος ότι κοντεύουν να μας καταντήσουν κι ένα θλιβερό λαό-, η οποία μας υποβάλλει σε καθημερινά μονόπρακτα ομαδικής παράκρουσης, απ' τη δημόσια υπηρεσία-μνημείο απαρέγκλιτης γραφειοκρατικής αγκύλωσης, μέχρι την ανυπόφορη καθημερινότητα στον ανοικτό δημόσιο χώρο.

    * Εδώ καγχάζουμε. Η Ν.Δ. χαρακτηρίζει τον Τόνι Νέγκρι «ακραίο, περιθωριακό πρόσωπο». Ακόμη ένα ηχηρό ολίσθημα, που έρχεται να προστεθεί στα επιχειρήματα που τη θέλουν πολιτική «σφηκοφωλιά» ανεγκέφαλων, στην κυριολεξία αμόρφωτων φασιστοειδών. Οι κυβερνήτες των ζωών μας. Ιδού γιατί ο «Ρινόκερος» του Ιονέσκο, που ανεβάζει ο Μοσχόπουλος, μας αφορά.

    * Τι μπορεί να είναι και να θέλει σήμερα και αύριο το ιστορικό θέατρο της Οδού Κυκλάδων-Λευτέρης Βογιατζής; Αλήθεια, τι απαντάς σ' αυτό το ερώτημα; Δεν ξέρω. Γιατί ο Λευτέρης, ό,τι και να κάνουμε, όσο καλές προθέσεις και να έχουμε, δεν επιστρέφει πίσω. Και το χειρότερο για όλους μας, δεν επιστρέφει πίσω το μεγαλοφυές έργο του. Ούτε αναπαράγεται. Δεν πρόκειται ποτέ να δούμε όσα θα δημιουργούσε με την ένθεη μανία του στο μέλλοντα χρόνο.

    Παρ' όλ' αυτά, η Εταιρεία των Φίλων της Τέχνης του Θεάτρου, οι συνεργάτες του και οι φίλοι του, σύμφωνα με ανακοίνωσή τους, θέλουν να «διαφυλάξουν τη ματιά του Λευτέρη, τη δημιουργική πνοή και το περίσσευμα του ταλέντου που στοιχειώνουν αυτόν το χώρο: τη μέγιστη προσφορά του, την αύρα της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Την Τέχνη του Θεάτρου».

    Πώς; Με νέες σκηνικές προτάσεις που θα αναζωογονήσουν κατ' αρχάς τη θεατρική στέγη του, η οποία πλέον αποτελεί μνημείο για το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό. Μεγαλεπήβολος στόχος; Ανέφικτος. Ενας είναι ο φόβος. Ο πήχυς να μην κρατηθεί τόσο ψηλά. Γιατί τον πήχυ ο Λευτέρης τον έβαζε στα ουράνια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Hollywood
Οπερα
Ενας ιππότης στη Ν. Υόρκη
ΚΟΑ
«Φίλα με» Γιόχαν
Αρχαιολογία
Περιπατώντας σε νεκροταφείο
Μουσική
Μουσική
Σινεμά
Σινεμά
ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ συγγραφέας
Θέατρο
θέατρο
Εικαστικά
Εικαστικά
Σχολές
«Η επαναλειτουργία της Χάλκης είναι θέμα δικαιοσύνης»